Colon

Ronaldinho Gaúcho zwiastun Netflixa.

@Comentateiro bialej nie mam, ale mam musztarde w proszku.

@Rastafarnianin ale w Tajlandii z Dario?

Muzyczna batalia - #60 zapraszam wszystkich do słuchania i glosowania:
https://strawpoll.com/Q0Zp7w4VGgM
----
Albert Rosenfield "Blues 4 Uuuuu"
album The Best Off (1995)

Utwór jest kwintesencją eksperymentu brzmieniowego, w którym gitara basowa przestaje być tylko tłem, a staje się głównym narratorem. "Blues 4 Uuuuu" wyróżnia się na tle całej płyty swoją wolną, duszną i enigmatyczną strukturą, która hipnotyzuje słuchacza. Brzmienie jest ciężkie, przesiąknięte niskimi częstotliwościami, co w kontekście składu zespołu (czterech basistów!) nadaje kompozycji unikalnej, niemal filmowej gęstości. To utwór, który nie próbuje pędzić; on buduje mroczny, rockowy klimat w oparciu o potężny dół pasma.

The Best Off... to unikatowy projekt w historii polskiego rocka, zrodzony w Izabelin Studio. Zespół był "supergrupą" basistów, co w 1995 roku było ruchem niezwykle odważnym i nietypowym. W składzie znaleźli się muzycy definiujący ówczesną scenę: Tomasz „Titus” Pukacki (Acid Drinkers), Jacek „Jacko” Chrzanowski (Hey), Marek „Bruno” Chrzanowski (Wilki), Wojtek „Puzon” Kuzyk oraz Piotr „Posejdon” Pawłowski (Closterkeller). Projekt był świadomym wyjściem poza ramy macierzystych zespołów – muzycy chcieli sprawdzić, jak daleko można przesunąć granice rocka, opierając go niemal wyłącznie na basie. Nazwa grupy to bezpośredni ukłon w stronę agenta FBI z Twin Peaks, co idealnie oddaje surrealistyczny, nieco "odklejony" od głównego nurtu charakter tego wydawnictwa.
------------------------------------------------------------------------------
Zdzisław Piernik & Piotr Zabrodzki "Perły Przed Kruki"
album Namanga (2008)

Utwór stanowi mistrzowski dialog między legendarną już tubą Zdzisława Piernika a niepokorną energią Piotra Zabrodzkiego. Brzmienie charakteryzuje się ogromną surowością i organicznym, niemal fizycznym oddechem. Tuba Piernika operuje tutaj pełnym spektrum – od głębokich, wibrujących pomruków po wysokie, niemal ludzkie zawodzenia, tworząc wraz z preparowanym fortepianem przestrzeń gęstą, niepokojącą i całkowicie pozbawioną konwencjonalnej melodyki.

Album Namanga to jedno z najważniejszych spotkań polskiej awangardy lat 2000. Zdzisław Piernik to postać pomnikowa, która już w latach 70. wprowadziła tubę w świat elektroniki i modyfikacji dźwięku. W tym utworze słychać echa jego wieloletnich doświadczeń w studiu eksperymentalnym Polskiego Radia. Piotr Zabrodzki, wprowadzając do tego duetu elementy free-jazzowego niepokoju, idealnie dopełnia wizję Piernika, tworząc kompozycję, która dla wielu słuchaczy stanowi wyzwanie, ale dla fanów gatunku jest czystym, dźwiękowym złotem
-------
@JimMorrisonFCB
@8stoichkov8
@Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro,

@mekston ok .

@Giwera ale wynalazles :) dobre

@mekston A co Fonseca powiedzial?

@BorzyKrzys Kurosawa-Mifune to jest para!

@don'T.R.I.P.e cos w tym jest. Pamietasz wersje tego utworu z the Sons of Anarchy?

@Draqulius Wersja Planta tez swietna.

@kanver_ za duzo spojelerow znam.

@kanver_ nie ogladalem GoT, ale te ostania walke Oberyna znam. Juz wital sie z gaska.

Muzyczna batalia - #59 zapraszam wszystkich do słuchania i glosowania:
https://strawpoll.com/NPgxe1KKBZ2
----
Screaming Trees "Gospel Plow"
album Dust (1996)

Screaming Trees to weterani sceny z Seattle, którzy zawsze wplatali w brudnego rocka potężną dawkę psychodelii. Utwór uderza niczym mroczna, pustynna burza, w której ciężkie, przesterowane gitary mieszają się z mistycznym transem. Słychać tu potężny, głęboki i zniewalająco ponury wokal, który prowadzi przez gęstwinę dźwięków. Zamiast typowego, agresywnego łojenia, kompozycja ma w sobie coś szamańskiego – w tle wibrują egzotyczne instrumenty, budując niemal religijny, folkowy i niepokojący klimat, który wciąga jak bagno.

Choć Screaming Trees kojarzy się ze złotą erą grunge'u, "Gospel Plow" to w rzeczywistości niesamowicie mroczna interpretacja tradycyjnej, amerykańskiej pieśni folkowej i spirituals (którą na swoim debiutanckim albumie śpiewał m.in. Bob Dylan) Na sesji nagraniowej do tego utworu działy się rzeczy absolutnie nieszablonowe. Perkusista Barrett Martin, zafascynowany muzyką świata, zagrał tu na tabli, kongach, harmonium oraz wiolonczeli, a gitarzysta Gary Lee Conner chwycił za sitar. To właśnie to niecodzienne instrumentarium, połączone z mroczną, naznaczoną nałogami charyzmą zmarłego w 2022 roku wokalisty Marka Lanegana, tworzy ten unikalny, narkotyczny klimat. Nad całością brzmienia czuwał producent George Drakoulias, a miksem zajął się legendarny Andy Wallace.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Three Fish "Strangers In My Head"
album Three Fish (1996)

Three Fish to poboczny, mocno uduchowiony projekt, w którym krzyżują się ścieżki gigantów rocka z fascynacją muzyką Wschodu. Brzmienie charakteryzuje się ogromną przestrzenią, spokojem i akustyczną melancholią, która zaprasza do introspekcji. Zamiast ściany dźwięku, na pierwszy plan wysuwają się tu subtelne, niemal pustynne partie gitar i etniczne rytmy. Utwór płynie leniwie, budując aurę mistycyzmu i intymności, co stanowi idealny, powolny podkład do nocnych rozmyślań.

Zespół został założony przez basistę Pearl Jam, Jeffa Amenta, który do współpracy zaprosił południowoafrykańskiego wokalistę Robbiego Robba (z formacji Tribe After Tribe) oraz perkusistę Richarda Stuveruda (znanego z The Fastbacks). Debiutancki album z 1996 roku był dla Amenta odskocznią od stadionowego zgiełku i presji, w jakiej obracał się wtedy Pearl Jam. Największą ukrytą ciekawostką dotyczącą "Strangers In My Head" jest gościnny udział innego członka Pearl Jam – Stone'a Gossarda, który na tej konkretnej ścieżce zagrał na instrumentach klawiszowych. Całość nagrywano w Seattle (m.in. w Avast Recording Co.), mieszając rockowe korzenie z suficką poezją i brzmieniami Bliskiego Wschodu.
-----
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8
@Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro,

Pilka nozna w rugby.

@Luciano99 a potem zabrales tego bylego neo-naziste z Orlenu i spiewaliscie w Twojej furze How Deep is Your Love. Masz dobre serce i potrafisz resocjalizowac, ale pytajac czy H. to jego ojciec troche przesadziles.

@Cochise

@FcPortoFan1999 znowu atletyzm Pete-a przypomina mi Alcaraza.

@FcPortoFan1999 dokładnie

@Encore zaburzenie krwi powodujące anemię, a przez to często znacząco obniżające wytrzymałość. - na to cierpiał Sampras

Moj stryjek mowi, ze Lehečka cos dzis powinien ugrac. Moze nawet drugie miejsce.
@JimMorrisonFCB @mekston

Muzyczna batalia - #58 zapraszam wszystkich do słuchania i glosowania:
https://strawpoll.com/e7ZJaqAzdg3
---------------------------------
Art Tatum "Tiger Rag"
album Brunswick Records - Singiel (1933)

Niewidomy geniusz fortepianu niemal w pojedynkę przesunął fizyczne granice gry na tym instrumencie. Brzmienie to absolutny, radosny huragan dźwięków, który pędzi z siłą rozpędzonej lokomotywy. Słychać tu potężny, pulsujący rytm i niewiarygodną lekkość, z jaką główna melodia tonie w tysiącach wirtuozerskich ozdobników, tworząc iluzję obecności co najmniej dwóch pianistów przy jednej klawiaturze. To muzyczny wodospad – gęsty, oszałamiający i pełen arystokratycznej elegancji, który nie daje ani sekundy na złapanie oddechu.

Kiedy Tatum po raz pierwszy pojawił się w Nowym Jorku na początku lat 30., wziął udział w tzw. "cutting contest" – muzycznej bitwie pianistów w jednym z klubów w Harlemie. Zagrał właśnie "Tiger Rag", absolutnie deklasując ówczesnych mistrzów. Legenda głosi, że gdy inna ikona jazzu, Fats Waller, zobaczył wchodzącego do klubu Tatuma, przerwał swój występ i ogłosił do mikrofonu: "Ja tylko gram na pianinie, ale dzisiaj Bóg jest w budynku".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Robert Johnson "Hellhound on My Trail"
album Vocalion Records - Singiel (1937)

Legendarny wędrowiec z Delty Missisipi to postać, na której opiera się niemal cała mitologia mrocznego, amerykańskiego Południa. W przeciwieństwie do salonowego przepychu fortepianu, tutaj muzyka pachnie kurzem, strachem i samotnością. Słychać przejmujący, pełen desperacji lament głosu oraz nerwowe, "płaczące" dźwięki akustycznej gitary, po której muzyk ślizga się twardym przedmiotem. Dźwięk jest surowy, duszny i pierwotny, budując gęstą, filmową atmosferę grozy i ucieczki przed tytułowymi ogarami piekieł.

Sesja nagraniowa tego utworu odbyła się w czerwcu 1937 roku w zaimprowizowanym studiu na trzecim piętrze budynku w Dallas. Sam tekst głęboko czerpie z ludowej magii hoodoo, ale to mroczny życiorys muzyka nadaje mu prawdziwego ciężaru. Johnson zmarł w męczarniach zaledwie rok po tym nagraniu, otruty strychniną przez zazdrosnego męża pewnej kobiety. Miał dokładnie 27 lat, stając się historycznie pierwszym członkiem owianego ponurą sławą "Klubu 27", do którego dekady później dołączyli Jimi Hendrix, Janis Joplin czy Kurt Cobain, idealnie pieczętując mit o pakcie z diabłem na rozstajach dróg.
----
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8
@Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro,

@Gary ja lubię wybrać serwis

Iga, Alcaraz, del Potro i dzieciaki od podawania piłek

@mekston ciekawe, ciekawe. Fajnie akurat w ustach Roddicka wybrzmiewa slowa servebot :D

@mekston maskara . Ale Sascha dobrze zagrał - Sinner na końcu aż krzyknął

Zverev marnuje latwego smecza przy 4-4 w tie-breaku drugiego seta przegrywa polfinal

juz brama? ,

Fajna była ta bajka - Pingwiny z Mauretanii

@JimMorrisonFCB faktycznie

Zapraszam na obiadek Do tego oczywiscie kompot bananowo - mirabelkowy.
https://www.foodiggity.com/wp-content/uploads/2014/06/chickennstars.jpg
@MesQueUnClub_87

@kamyk_23 tak, dokladnie.