Cykl miłośnika książek (72)
Cormac McCarthy – Droga
http://cdn-lubimyczytac.pl/upload/books/4884000/4884896/759462-352x500.jpg

Książka wyróżniona Nagrodą Pulitzera. Ostatnie chwile naszej planety. Ostatni ludzie – krwiożercze bestie. Ostatnie ślady naszej cywilizacji. Piekło apokalipsy przedstawionej w powieści Cormaca McCarthy’ego. Tę książkę czyta się ze ściśniętych gardłem i pełnym przerażenia zachwytem. Nastąpił kataklizm, który zniszczył naszą cywilizację oraz większość życia na Ziemi. Zgliszcza i ciemność. Brak ptaków, brak zwierząt, tylko gdzieniegdzie bandy kanibali. Na tle tego pejzażu dwie postacie – ojciec i syn przemierzający zniszczoną planetę. Przed nimi pełna niebezpieczeństw droga w nieznane, a wokół nich świat umarłej nadziei, rozpaczy, strachu, a w nich wielka miłość.

Przyznam się szczerze, że autorem zainteresowałem się dzięki Remigiuszowi Mrozowi, a konkretniej dzięki postaci Kormaka z serii o Joannie Chyłce. To właśnie Kormak zaczytywał się w powieściach Cormaca McCarthy’ego. Postanowiłem sprawdzić w czym rzecz.

To jest wielka sztuka poruszyć czytelnika tak prostymi dialogami. Według mnie to jest zdecydowanie najmocniejsza i najważniejsza strona powieści, z nich wynikają relacje panujące między mężczyzną i dzieckiem. Dialogi są infantylne i po prostu banalne, a jednocześnie tak głębokie i wzruszające. Można zauważyć miłość między ojcem i synem oraz czystą niewinność i zagubienie dziecka. To jest z jednej strony piękne, a z drugiej smutne. Wypowiadane bardzo często słowo „dobrze” przez syna ma w sobie coś tajemniczego. Tak proste słowo rozczula czytelnika. Ciężko mi to opisać. Ojciec też żyje w ciągłym strachu o swoje dziecko, jest za nie odpowiedzialny.

Tak się zastanawiam czy zachowując odpowiednie proporcje (w końcu to fikcja) nie można tej powieści porównać do współczesności? Tak jak wspomniałem uważam, że to relacja głównych bohaterów jest tu najważniejsza, jednak są na świecie miejsca, gdzie jest głód, gdzie trzeba walczyć. Może autor chciał stworzyć jakąś analogię? Pan Cormac McCarthy w napisanej powieści zrobił przegląd ludzkich uczuć. Wizja apokalipsy, zagłady świata jest przerażająca, ale to uczucia wychodzą na główny plan, wzmacniane otoczeniem. Tym bardziej należy docenić miłość ojca do syna i syna do ojca.

Mimo, iż czyta się bardzo szybko, to w niektórych momentach zatrzymywałem się przy jakimś zdaniu czy dłuższym fragmencie na dłużej. Jest to trudna w odbiorze książka. Według mnie wiele fragmentów można różnie interpretować, może się okazać, że kolejnym razem odbiór „Drogi” będzie jeszcze inny. Na pewno jest to smutna powieść. Wydaje się niepozorna, bo ma niecałe 300 stron, jednak liczy się jakość, a nie ilość. Super zabieg z dialogami, gdyż nie zaczynają się od pauz. Książka pisana jest w formie krótkich akapitów. Według mnie to jeszcze wzmacnia przekaz rozmów, otoczenia i relacji panujących między ojcem i synem.

Czy tak miałaby wyglądać zagłada naszej planety? Grupki ludzi, którzy plądrują, gwałcą, jedzą innych ludzi i trzeba będzie walczyć? Czy chcielibyśmy brać w tym udział? Czy w takim piekle jest miejsce na dobro i zachowanie człowieczeństwa? Czy bylibyśmy w stanie się tak zachowywać? To nie są łatwe pytania, a każdy z czytelników może dołożyć własne, równie ciężkie.
Ocena 9/10

Linki do 5 poprzednich wpisów:
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-8829539#comment-8829539
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-8799357#comment-8799357
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-8783404#comment-8783404
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-8771684#comment-8771684
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-8757182#comment-8757182

Oznaczeni: @shinthps, @Kajtek77, @SuperPatsonFCB, @WoJjTas, @JimMorrisonFCB, @VamosB, @_wiktoria_, @gregory9609, @AV0CAD0, @SHIBA.