Cykl miłośnika książek (69)
Lee Child - Zmuś mnie

Właściwie jedzie do Chicago, ale nie musi tam dotrzeć. Dlatego zatrzymuje się na pustkowiu w Oklahomie, mieścinie o nazwie Matczyny Spoczynek. Ale za prawą pewnej kobiety Reacher następnego dnia nie wsiada do pociągu. Michelle Chang jest byłą agentką FBI, a obecnie prywatnym detektywem. Szuka wspólnika, który zniknął, a ona nie ma pojęcia co tu załatwiał. Boi się, że stało się coś złego. Zachowanie miejscowych potwierdza te obawy, a Reacher umacnia się w przekonaniu, że musi jej pomóc. Nawet, jeśli będzie musiał przemierzyć całą Amerykę i szukać tam, gdzie nigdy dotąd się nie zapuszczał, w internetowej Głębokiej Sieci. Nawet, jeśli będzie musiał zostawić za sobą kilka uszkodzonych ciał. Niektórych tak na amen.

Kolejna, już 20 przygoda z Jackiem Reacherem. Fabuła rozpoczyna się w małym miasteczku/wiosce „Matczyny Spoczynek”. Bardzo lubię, gdy coś się dzieje w takiej scenerii. Potem następuje akcja w kilku wielkich miastach, ale ostatecznie wracamy do początkowego miejsca. Były żandarm pomaga detektyw Michelle Chang odnaleźć jej wspólnika, który zaginął i nie wiadomo nad czym pracował. Akcja toczy się w typowo „reacherowskim” tempie. Autor porusza temat Głębokiej Sieci, co tylko wzbogaca fabułę i prowadzi do emocjonalnego i trochę mocnego zakończenia. Trzeba jednak zaznaczyć, że schemat powieści jest w zasadzie taki sam. Mi to nie przeszkadza. Jako fan Pana Lee Childa wiem czego się spodziewać, zaliczam go do ścisłej czołówki moich ulubionych pisarzy. Dlatego nie jestem obiektywny. :)

Lee Child bardzo dobrze opisuje krajobraz miasteczka, każdy może na swój sposób je sobie wyobrazić. Chociaż przyznam, że w niektórych opisach jest to trudne i czasem odnoszę wrażenie, że coś tu się nie zgadza. Są to jakieś błahostki jak np. układ pomieszczeń czy budynków w miasteczku, które w żaden sposób nie wpływają na odbiór fabuły, a pozwalają zachować ogólny zarys. W końcu po jakimś czasie mało kto (jeśli w ogóle ktoś) będzie pamiętał najdrobniejsze szczegóły. Sam zdaję sobie sprawę, że początkowe części są już bardzo odległe w mojej pamięci i wiem, że z przyjemnością do nich wrócę i przeżyję wszystko na nowo.

Kiedy w 20 tomie padają sformułowania, że Reachera „należy wyeliminować” i tym podobne rzeczy, to u fanów byłego żandarma pojawia się litościwy uśmiech. Wtedy myślę sobie, że Ci ludzie nie wiedzą o czym mówią, bo tak się składa, że poznałem już Reachera i wiem, że mają ogromny problem.

Wiemy, że Lee Child postanowił zrezygnować z pisania o Jacku Reacherze. Autor podobno chciał w którymś momencie uśmiercić bohatera. Tylko jak „zabić” kogoś takiego, żeby wyszło to w wiarygodny sposób i czytelnik mógł po tych wszystkich przygodach, wyczynach i doświadczeniach uwierzyć w śmierć byłego żandarma i przejść nad tym do porządku dziennego? Reacher nie jest typem człowieka, który potrafi osiąść w jednym miejscu, ale bardziej uwierzę w to, niż w jego śmierć i myślę, że wielu fanów ma podobne odczucia. Dlatego cieszę się, że postanowił go „przekazać” swojemu bratu Andrew Grantowi. Podobno był jeden warunek, musi zmienić nazwisko na Child :) Najbliższe kilka powieści mają pisać jeszcze wspólnie, ale potem będzie już samodzielnym autorem. Taka zapowiedź jest dla fanów Reachera czymś cudownym, bo daje nadzieję na jeszcze wiele, wiele tomów.
Ocena 8/10.
Oznaczeni: @shinthps, @Kajtek77, @SuperPatsonFCB, @WoJjTas, @JimMorrisonFCB, @VamosB, @_wiktoria_, @gregory9609, @AV0CAD0, @SHIBA.