Cykl miłośnika książek (102)
Robert Dugoni – Grób mojej siostry
http://cdn-lubimyczytac.pl/upload/books/4092000/4092562/534357-352x500.jpg

Mija dwadzieścia lat od zniknięcia Sary Crosswhite. Choć nie odnaleziono zwłok, człowiek oskarżony o jej zabicie siedzi w więzieniu. Ale Tracy, siostra Sary, od początku nie wierzy w wersję wydarzeń, przy której upiera się miejscowy szeryf. Zdesperowana wstępuje do policji w Seattle i prowadzi dochodzenie na własną rękę. Bezowocnie. Kiedy przypadkiem zostają odnalezione szczątki Sary, Tracy, wierząc, że to przełom w jej śledztwie, wraca do rodzinnego miasteczka w Górach Skalistych z mocnym postanowieniem, że nie odpuści, dopóki się nie dowie, jak i dlaczego zginęła jej siostra. Komuś to jednak bardzo przeszkadza. Tak bardzo, że Tracy i adwokat, który jej pomaga, muszą walczyć o własne życie.

„Grób mojej siostry” jest pierwszą książką Pana Roberta Dugoniego, którą miałem okazję przeczytać. Otwiera cykl z detektyw Tracy Crosswhite.

Mam jeden problem. Zbyt szybko przywiązuje się do głównych bohaterów, a jeszcze bardziej w sytuacji, gdy występują w kolejnych tomach. Nie przypominam sobie postaci, która nie wzbudziła mojej sympatii. Bardzo polubiłem Tracy Crosswhite. Odważna, trochę buntownicza, uparta i zmierzająca do prawdy. Właśnie zyskałem kolejny cykl do poznania.

Tracy Crosswhite pracuje w Seattle, ale większa część fabuły rozgrywa się w Cedar Grove, małym miasteczku, w którym się wychowała. Już to jest bardzo dobrym pomysłem. Pokazanie małej społeczności, zmiany, jakie zaszły po strasznym wydarzeniu, każdy zna każdego. Ma to swój urok. Oczywiście nie jest tak, że wszystkie książki powinny być osadzone w małych społecznościach. Jednak tutaj historia sprzed 20 lat i powrót do tych wydarzeń świetnie współgrały. Bardzo spodobało mi się ukazanie głównych postaci. Na uwagę zasługuje szeryf Calloway. Tracy pomaga Dan O’Leary z dwoma potężnymi psami.

Na tylnej okładce jest nawiązanie między innymi do Johna Grishama. Uwielbiam tego pisarza, więc zastanawiałem się w jaki sposób zostanie poprowadzony wątek na sali sądowej. Zadowolił mnie. Urozmaicenie fabuły, które jednak nie wzięło się z sufitu. Częste nawiązania do przeszłości musiały mieć miejsce, to też na plus. W niektórych scenach książka mnie wzruszyła. Fabuła momentami bardzo realna, momentami wręcz przeciwnie, ale fan Lee Childa jest raczej uodporniony. :) Autor pokazał wiele trudnych, bolesnych sytuacji. Stworzył bohaterkę, która walczy z przeszłością, ma w pewnym sensie obsesję na tym punkcie, ale potrafi dobrze sobie z tym poradzić, nie ma nałogów, jest osobą bardzo pozytywną.

Na koniec przytoczę pewien cytat pojawiający się w książce, zdanie wypowiedział William Blackstone. „Lepiej, aby dziesięciu winnych uniknęło kary, niżby jeden niewinny miał cierpieć”. Czy to prawda? Nie wiem. Warto się nad tym zastanowić.

Link do poprzedniego wpisu:
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-9461381#comment-9461381

Moja ocena: miała być 7, daję 8. :)

Oznaczeni: @shinthps, @Kajtek77, @SuperPatsonFCB, @WoJjTas, @JimMorrisonFCB, @VamosB, @gregory9609, @AV0CAD0, @Alcazar, @maroon.