Ciekawostka na dziś. Słyszeliście kiedyś o efekcie Matyldy? Jest to zjawisko socjologiczne obserwowalne w naukowym świecie, gdzie osiągnięcia kobiet są przypisywane mężczyznom, a one same często są całkowicie pomijane. Jednym z takich przykładów była Bell Burnell, która jako pierwsza zaobserwowała pulsar, jednak nagrodę Nobla za to odkrycie dostał jej promotor.

Pulsary to dość ciekawe obiekty kosmologiczne. Najpopularniejsza i zarazem najbardziej prawdopodobna teoria zakłada, że są to gwiazdy neutronowe. Mają więc zaledwie kilkanaście, do kilkudziesięciu kilometrów średnicy, ale ich gęstość wynosi ponad 100 miliardów ton na centymetr sześcienny. Taka sytuacja jest możliwa, gdyż ilość zebranej materii wytwarza oddziaływania grawitacyjne na tyle silne, aby zgnieść razem jądro atomowe i krążące wokół niego elektrony, jednak jest za mała, aby doszło do całkowitego, punktowego kolapsu materii oraz powstania czarnej dziury. Taki model wyjaśniałby po pierwsze jego silne na magnetyzowanie, a zasada zachowania momentu pędu bardzo szybki moment obrotowy rzędu kilkuset obrotów na sekundę. Obiekty te obserwowane są jako wysyłające krótkie powtarzalne sygnały świetlne przypominające latarnię morską. Obserwacja jednak jest możliwa tylko wtedy, gdy wiązka emisyjna takiego pulsara jest skierowana w stronę obserwatora, więc musi być on zorientowany północnym lub południowym biegunem magnetycznym. Ze względu na krótkie i regularne okresy obrotu, odstępy między kolejnymi pulsacjami są tak dokładne, jak ziemskie zegary atomowe. Są też użytecznymi narzędziami badawczymi, przy pomocy których po raz pierwszy zaobserwowano istnienie fal grawitacyjnych.
@escarabajo @macio_944 @Kidd @VamosB @baster82