FCBparasiempre

Czasy reżimu:



12 czerwca 1940 r. ustalono pierwszy statut FC Barcelony po wojnie domowej. Po raz pierwszy klub przyjął nazwę hiszpańską(Club de Futbol Barcelona) a nowym prezydentem został, a jakże! Frankista Enrique Piñeyro Queralt, który nie posiadał karty socio i nigdy nie był na żadnym meczu piłki nożnej. Artykuł nr. 3 statutu przewidywał że na koszulce znajdą się ,,dwa czerwone paski na żółtym tle” zamiast flagi Katalońskiej. Inny z punktów mówił że klub może zostać w każdej chwili rozwiązany, lecz leży to w gestii Hiszpańskiego Związku Piłki Nożnej.

Jeśli to prawda co donoszą media, to jest to dla mnie bardzo zaskakująca decyzja. Pimienta jest bardzo szanowany i wysokiej klasy trenerem drużyn młodzieżowych. Takich ludzi nie usuwa się tylko dlatego że nie doprowadził drużyny do awansu. Bardzo nieładne posunięcie Laporty, nie spodziewałem się tego po nim. Pan Laporta zaczyna robić swoje ,,czystki" i powoli zaczyna mi to cuchnąć taką dyktaturą jak u Nuneza.

Kalendarium Barçy:



11 czerwca 1986 r. FC Barcelona rozegrała pierwszy mecz Pucharu Ligi z Betisem Sevilla. Rozgrywki Copa de La Liga dla drużyn z ekstraklasy hiszpańskiej organizowane były w latach 1982-86. Pomysłodawcą tych rozgrywek był prezydent Barçy Josep Luis Nuñez, który liczył na dodatkowe pieniądze w klubowej kasie. Rozegrano cztery edycje, w których zwyciężali kolejno: FC Barcelona, Real Valladolid, Real Madryt i ponownie Katalończycy. Grano systemem pucharowym, zawsze rozgrywając cztery rundy i dwumecz finałowy. 11 czerwca 1985 r. Blaugrana przegrała z Betisem 1:0, lecz w rewanżu na Camp Nou okazała się lepsza i wygrała 2:0 po golach Amarilla i Alexanco i sięgnęła po Puchar Ligi. Pod naciskiem większości klubów zrezygnowano z kolejnej edycji z powodu przeładowania kalendarza(w La Liga wprowadzono podział na grupy po zakończeniu sezonu zasadniczego) oraz fiaska finansowego rozgrywek(rewanż z Betisem oglądało zaledwie 20 tys. widzów).

Geniusz futbolu, o którym każdy cule pamiętać powinien!


10 czerwca 1927 r. w Budapeszcie urodził się Laszlo Kubala Stecs, Węgierski napastnik, jedna z największych legend FC Barcelony. Hiszpański odpowiednik jego imienia to Ladislao, natomiast Polski- Włodzisław. Jego matka miała polsko-węgiersko-słowackie korzenie a ojciec należał do mniejszości słowackiej na Węgrzech. Po rozpoczęciu kariery w budapesztańskim Ferencvarosi, przeniósł się do Czechosłowacji w celu uniknięcia służby wojskowej i rozegrał jeden sezon w Slovanie Bratysława. Tam poznał i poślubił Annę Viole Daučik, córkę trenera reprezentacji Czechosłowacji Ferdinanda Daučika. W 1948 r. powrócił na Węgry i grał kilka miesięcy w Vasas Budapeszt. W styczniu 1948 r. uciekł przed komunistami i trafił do Włoch, gdzie zaliczył epizod w drużynie Pro Patria. Podobno miał zgodzić się na udział w towarzyskim meczu z Benfiką w Lizbonie w barwach najsilniejszego wówczas we Włoszech(a być może i na całym świecie) AC Torino, lecz w ostatniej chwili zrezygnował ze względu na chorobę syna. Wszyscy piłkarze Torino wracający z Lizbony zgineli 4 maja 1949 r. w katastrofie lotniczej. W 1950 r. Kubala wszedł w skład drużyny uchodźców z Europy Środkowo-Wschodniej prowadzonej przez Daučika i przybył do Hiszpanii na serie spotkań towarzyskich. Podczas jednego z nich zauważyli go skauci Realu Madryt oraz Josep Samitier, wyszukujący talenty dla Blaugrany. Real zaoferował Węgrowi kontrakt, lecz Samitier przekonał go do związania się z Barça. 15 czerwca 1950 r. Kubala stał się zawodnikiem FC Barcelony a Ferdinand Daučik objął posade trenera. Węgierski Związek Piłki Nożnej złożył w międzyczasie zażalenie do FIFA ze względu na bezprawną ich zdaniem ucieczkę Kubali a światowa federacja ukarało go rocznym wykluczeniem, przez które nie zagrał w Primera Division aż do 1951 r. Wystąpił jednak w rozgrywkach Copa del Generalismo, które Barça wygrała głównie dzięki niemu. W swoim pierwszym sezonie w La Liga strzelił 26 goli w 19 meczach, w tym siedem(co jest rekordem klubu w La Liga) ze Sportingiem Gijon i pięć z Celtą Vigo. Tak zaczęła się jego wspaniała kariera w Dumie Katalonii, której pomógł zdobyć 14 pucharów. To był geniusz, jego występy chciały oglądać tłumy i z czasem stadion Les Corts stał się za mały, więc to właśnie osoba Kubali stała się inspiracją dla budowy Camp Nou, stąd też jego pomnik stoi od 2009 r. przed stadionem. Przez 10 lat gry w Blaugranie Kubala rozegrał 329 spotkań strzelając 270 goli. Na stulecie klubu Ladislao Kubala został wybrany najlepszym piłkarzem w historii FC Barcelony.



Cześć i chwała legendom Barçy!

@mekston Słodka ,,suwerenna" Hiszpania...

Przypadki Lionela Andresa:



9 czerwca 2007 r. Lionel Messi w meczu La Liga z Espanyolem strzelił gola ręką. Niecałe dwa miesiące po strzeleniu gola żywcem przypominającego słynny rajd Maradony z meczu Argentyna-Anglia na Mundialu w Meksyku, Messi skopiował drugiego gola strzelonego przez wielkiego rodaka w tamtym spotkaniu. Blaugrana toczyła korespondencyjny pojedynek o mistrzostwo z Realem Madryt i potrzebowała zwycięstwa w derbach Barcelony aby pozostać liderem tabeli. Goście wyszli na prowadzenie w 30 minucie ale krótko przed przerwą Messi po dośrodkowaniu Zambrotty trącił piłke ręką obok bramkarza Kameniego. W drugiej połowie Leo wyprowadził Barçe na prowadzenie ale w ostatniej minucie spotkania wyrównał Raul Tamudo i tym samym odebrał Dumie Katalonii niemal pewne mistrzostwo. Jak się okazało ,,małe oszustwo” nie popłaca.

@Stagiryta Tak, tak zgadza się 30 lat temu, źle wpisałem.

Feliz cumpleaños Javier!

Javier Mascherano kończy dzisiaj 37 lat. Dziękujemy za wielkie oddanie i poświęcenie ,,naszemu” klubowi.



Poza tym równo 40 lat temu(8 czerwca 1991) Real Madryt zrobił FC Barcelonie mistrzowski szpaler na Santiago Bernabeu. Miało to miejsce w ostatniej kolejce sezonu 1990/91. To był pierwszy przypadek w historii, gdy Blaugrana przyjeżdżała do Madrytu na mecz z realem będąc już mistrzem Hiszpanii. Barça była już zwycięzcą La Ligi od miesiąca i w każdym z czterech ostatnich spotkań rywale oklaskiwali jej graczy, gdy ci wbiegali z szatni na boisko. Nie ominęło to także Realu, który na pocieszenie wygrał tamto starcie 1:0 po golu Aldany. Prezydent ,,Królewskich” Ramon Mendoza, po meczu wypowiedział się dyplomatycznie ale jednocześnie w sposób ironiczny: ,,Jak możemy nie klaskać drużynie, która wyprzedza o 11 punktów mistrza Hiszpanii z ostatnich 5 lat ”.

A więc cuda się zdarzają?



7 czerwca 1992 r. FC Barcelona zdobyła drugie z rzędu mistrzostwo Hiszpanii po pierwszym ,,cudzie na Teneryfie”. Przed ostatnią kolejką Barça traciła punkt do prowadzącego Pealu Madryt i wygrana na Camp Nou 2:0 z Athletic Bilbao była tylko połową sukcesu. Wszyscy cules nasłuchiwali wieści z meczu Tenerify z Realem Madryt. Po 30 minutach wydawało się że sensacji być nie może. Real Beenhakera prowadził bowiem z Tenerifą 2:0 a ponadto drużynę z wysp trenował Valdano- były piłkarz ,,Królewskich”. Gol dla gospodarzy w 36 minucie nieco przywrócił nadzieje, które nasiliły się, gdy w 69 minucie obrońca Realu Villaroya otrzymał czerwoną kartke. Osiem minut później Brazylijczyk Rocha strzelił samobójczego gola doprowadzając do remisu i czyniąc Blaugrane wirtualnym liderem. Niespodziewanie już minute później Tenerife wyszło na prowadzenie po tym, jak Sanchis przelobował własnego bramkarza trafiając w poprzeczkę a do bezpańskiej piłki pierwszy dopadł Pier. Cud stał się faktem. Duma Katalonii została mistrzem, choć wcześniej ani razu w tamtym sezonie nie była na pierwszym miejscu w tabeli.

Kalendarium futbolu:



6 czerwca 1954 r. w Lublinie urodził się Władysław Żmuda, najwybitniejszy stoper w dziejach polskiego futbolu oraz trener, rekordzista polski pod względem występów na Mundialach(21 gier)
6 czerwca 1963 r. urodził się Dariusz Kubicki, prawy obrońca, Mistrz Europy U-18 6 czerwca 1966 r. urodził się Fernando Redondo, argentyński pomocnik, jeden z najlepszych defensywnych pomocników w dziejach futbolu, Zdobywca Copa America-1993, 3-krotny Zdobywca Ligi Mistrzów-1998 i 2000(z Realem Madryt) oraz 2003(z AC Milan), Zdobywca Superpucharu Europy-1998(z Real Madryt) i 2003(z AC Milan) Zdobywca Pucharu Interkontynentalnego-1998(z Realem Madryt), 3-krotny zdobywca Ligi Mistrzów, 2-krotny zdobywca Superpucharu Europy oraz zdobywca Copa America
6 czerwca 1970 r. urodził się Albert Ferrer, znakomity hiszpański prawy obrońca, Mistrz Olimpijski 1992 i zdobywca Pucharu Europy 1992 z Barceloną, również trener
6 czerwca 1973 r. na stadionie Śląskim w Chorzowie reprezentacja Polski pokonała Anglię 2:0 w ramach eliminacji MŚ RFN 1974. Gole zdobyli: Banaś(7 m.) i Lubański(47 m.)

Granice bezczelności:



6 czerwca 1970 r. FC Barcelona została ewidentnie skrzywdzona przez sędziego Gurucete w meczu z Realem Madryt. ,,Guruceta!”- skandują starsi kibice na Camp Nou podczas kontrowersyjnych decyzji arbitra, mając w pamięci wydarzenia z przed ponad 40 lat. W rewanżowym meczu ¼ Copa del Generalismo Barça grała na własnym boisku z Realem Madryt. W pierwszym spotkaniu arbiter uznał gola dla ,,Krolewskich” po kilkumetrowym spalonym(ostatecznie padł wynik 2:0) co jeszcze bardziej podgrzewało atmosferę przed rewanżem. Do sędziowania desygnowano młodego 28-letniego arbitra Emilio Carlosa Gurucetę. Przy stanie 1:0 dla Blaugrany sędzia odgwizdał rzut karny dla Realu mimo że faul nastąpił niemal 2 metry przed polem karnym. Na boisko z trybun poleciały poduszki a także inne przedmioty. Kapitan Barçy Eladio Silvestre został usunięty z boiska za słowa skierowane do Gurucety: ,, Jesteś madridistą, nie masz wstydu”. Dziesięć minut przed końcem kibice nie wytrzymali i wbiegli na boisko, gdzie w brutalny sposób spacyfikowała ich policja. FC Barcelona jako klub dostał maksymalną możliwą kare(90 tys. peset), natomiast sędziego zdyskwalifikowano na pół roku. W pierwszym sezonie Gurucety w La Liga aż cztery kluby zażądały aby nie prowadził spotkań z ich udziałem. W 1985 r. po 15 latach Guruceta ponownie poprowadził mecz Blaugrany(,,Nie chcę skończyć kariery zanim wrócę na Camp Nou”- mawiał Guruceta) w Trofeo de Palma ale tym razem nie podyktował karnego na Schusterze i na dodatek usunął Niemca z boiska. Co ciekawe, najlepsi arbitrzy La Liga otrzymują obecnie coroczne wyróżnienie imienia…..Gurucety! Ma to związek z tragiczną śmiercią słynnego arbitra w wypadku samochodowym w lutym 1987 r.

Pamiętajmy:

Dzisiaj mija 83 lata gdy Polska reprezentacja po raz pierwszy zagrała swój mecz na Mistrzostwach ŚWIATA(1938). Przeciwnikiem białoczerwonych była Brazylia a spotkanie przeszło do historii z powodu gradu goli, dogrywki i dwóch genialnych napastników-Leonidasa i Wilimowskiego, który jako pierwszy w historii Mistrzostw Świata strzelił 4 gole! Niestety mecz ten Polacy przegrali 6:5 po dogrywce ale Wilimowski, nasz najlepszy napastnik przeszedł do historii jako jeden z najlepszych na świecie.

Z nie tak dawnej historii Blaugrany:



5 czerwca 2008 r. Josep Guardiola podpisał kontrakt na prowadzenie FC Barcelony. Decyzja Joana Laporty o zatrudnieniu byłej gwiazdy wydawała się zaskakująca. Jedynym doświadczeniem trenerskim Guardioli było prowadzenie Barçy B, którą objął rok wcześniej i z którą wywalczył awans z czwartej do trzeciej ligi hiszpańskiej. Wśród potencjalnych następców Franka Rijkaarda wymieniało się Michaela Laudrupa a nawet Jose Mourinho ale ostatecznie zdecydowano się na 37-letniego Katalończyka, który podpisał dwuletnią umowę. Jak się okazuje pan Laporta miał bardzo dobrego nosa. Swoją drogą bardzo ciekawe jak by to się potoczyło gdyby Laporta zdecydował się jednak zatrudnić Mourinho…?

Cules pamiętają:



4 czerwca 1924 r. urodził się Antoni Ramallets, legendarny bramkarz FC Barcelony i reprezentacji Hiszpanii. Jego talent objawił się przypadkowo. Antoni był zmuszony zastąpić jedną z gwiazd Barçy- Valasco, który doznał kontuzji w 1949 r. Od tamtej pory jego forma wzbudzała podziw na całym świecie. Apogeum formy Ramalletsa przyszedł na Mundialu w Brazylii w 1950 r. Wtedy jego bezbłędne interwencje spowodowały iż do Hiszpana przyległo określenie ,,Gato de Maracana”(kot Maracany). W barwach swojego klubu rozegrał łącznie 538 meczów w tym 288 w Primera División. Jego ostatni mecz miał miejsce 6 marca 1962 roku w wygranym przez Barcę 5:1 meczu z Hamburger SV. Od roku 1950 do 1962 Antonio rozegrał 35 meczów w reprezentacji Hiszpanii. Od czasu właśnie Ramalletsa zaczęto nazywać bramkarza ‘Portero’.



Również 4 czerwca, lecz 1982 r. FC Barcelona dokonała transferu Diego Maradony. Operacje zakończono tydzień przed rozpoczęciem Mundialu w Hiszpanii. Niespełna 22-letni wówczas Argentyńczyk pobił transferowy rekord świata. Blaugrana zapłaciła Boca Juniors 1 miliard 200 milionów peset(równowartość 5 milionów funtów). Około 2/3 tej kwoty trafiło do Argentinos Juniors, drużyny, której Diego był wychowankiem. Dwa lata później ,,Boski Diego” wyśrubował transferowy rekord, odchodząc do SSC Napoli za 1 miliard 400 milionów peset, choć niektóre źródła podają iż Włosi zapłacili sume identyczną jak wcześniej Barça. Pamiętajmy że w latach 80-tych nie było lepszego piłkarza na świecie od Diego. Maradona był wówczas wart każdych pieniędzy.

Legendy futbolu:

3 czerwca 1879 r. urodził się Vivian John Woodward, legendarny angielski napastnik, 2-krotny Mistrz Olimpijski z 1908 i 1912 roku. Początkowo występował w Clacton Town, w którego barwach swój pierwszy mecz rozegrał 14 grudnia 1895 roku . W 1901 został zawodnikiem Tottenhamu Hotspur. W nowym zespole występował przez osiem następnych lat. 1 września 1908 roku uczestniczył w pierwszym spotkaniu londyńskiej drużyny w Second Division z Wolverhampton Wanderers, w którym strzelił dwa gole. Rok później zdobył pierwszą bramkę dla Tottenhamu w First Division. W latach 1909–1915 był graczem Chelsea – rozegrał w jej barwach łącznie 116 meczów i strzelił 34 gole. Ponadto pełnił funkcję kapitana londyńskiego zespołu. W reprezentacji Anglii zadebiutował 14 lutego 1903 roku w meczu z Irlandią, w którym strzelił dwa gole. Łącznie w angielskiej kadrze rozegrał 23 spotkania i zdobył 29 bramek – strzelił m.in. cztery gole w pojedynkach z Austrią (1908) i Węgrami (1909), a także trzy w meczach z Walią (1908) i Austrią (1909). Zajmuje ósme miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców reprezentacji Anglii. W latach 1906–1914 występował także w amatorskiej reprezentacji Anglii – w 30 meczach strzelił 44 gole, m.in. zdobył sześć bramek w spotkaniu z Holandią w 1909 roku. Uczestniczył również w igrzyskach olimpijskich w 1908 i 1912, w których był kapitanem reprezentacji zaś Wielka Brytania dwukrotnie wywalczyła złoty medal. W turnieju w Londynie (1908) wystąpił w trzech pojedynkach i strzelił trzy bramki – m.in. jedną w wygranym 2:0 finałowym meczu z Danią. Cztery lata później w igrzyskach w Sztokholmie zagrał w trzech spotkaniach i zdobył jednego gola.

@mekston A ja myślałem że cała infrastruktura, również medyczna stoi na wyższym poziomie niż w Brazylii ale jak widać niekoniecznie...

Jestem entuzjastą Copa America, lecz z różnych powodów omineła mnie informacja iż gospodarzem nie będzie Argentyna tylko ponownie Brazylia z powodu dużej ilości zachorowań w Argentynie na covid. No ale zaraz, czy w Brazylii nie ma większej ilości zachorowań? a przynajmniej takiej samej?

Legendy futbolu:

2 czerwca 1904 r. w Pradze urodził się František Plánička, jeden z najwybitniejszych bramkarzy w historii futbolu. Wicemistrz Świata z 1934 r. , zdobywca Pucharu Mitropa z 1938 r. oraz 8-krotny mistrz Czechosłowacji. Jest jedną z największych legend czechosłowackiego futbolu i uchodzi za jednego z najlepszych bramkarzy w historii futbolu. Graczem Slavii Praga był w latach 1923-1938, pełnił funkcję kapitana zespołu. Wielokrotnie był mistrzem Czechosłowacji (1925, 1929, 1930, 1931, 1933, 1934, 1935, 1937) a w 1938 triumfował w Pucharze Mitropa. W barwach Slavii rozegrał 969 meczów. Bronił w golfie, którego gruba wełna łagodziła upadki. Często wychodził na boisko w czapce z daszkiem ażeby wyglądać na wyższego. Miał bowiem niewiele ponad 170 cm wzrostu ale był bardzo skoczny. W reprezentacji Czechosłowacji zagrał 73 razy. Debiutował 17 stycznia 1926 r. w meczu z reprezentacją Włoch a ostatni raz zagrał w 1938 roku. Wielokrotny kapitan, w tej roli poprowadził Czechosłowację do wicemistrzostwa świata w 1934. Cztery lata później w meczu z Brazylią na mundialu we Francjii doznał kontuzji i był to jego ostatni reprezentacyjny występ. Wielokrotnie nagradzany, w 1985 został uhonorowany nagrodą fair play UNESCO.

Wie ktoś dlaczego nie działa strona strims.world? Bardzo często z niej korzystałem a teraz jakaś cholerna angielszczyzna wyskakuje za każdym razem!

@Coutinho007 No powiedzmy że w Lidze Mistrzów coś koło tego ale już w meczu towarzyskim niekoniecznie :)

Kalendarium:



2 czerwca 1952 r. FC Barcelona po raz pierwszy w swojej historii rozegrała mecz z Manchesterem City. Był to mecz towarzyski wygrany przez Barçe 5:1. Wówczas ,,The Citizens” nie byli tak silną ekipą jak dziś a do tego w Blaugranie grał genialny Kubala więc nie można się dziwić takiemu wynikowi.


2 czerwca 2013 r. FC Barcelona pokonuje Malage CF 4:0 w ostatniej kolejce La Liga i tym samym zdobywa 100 punktów w jednym sezonie Primera Division, wyrównując rekord ustanowiony sezon wcześniej przez Real Madryt. Bilans podopiecznych ś.p. F. Vilanovy to 32 zwycięstwa, 4 remisy i 2 porażki(gole 115:40).

@SonBarcaGoku Chodzi oczywiście o metry kwadratowe a nie kilometry. po prostu źle wpisałem :)

Czy wiecie że:



1 czerwca 2006 r. otwarto Ciutat Esportiva Joan Gamper. Ten kompleks sportowy FC Barcelony położony jest w miejscowości Sant Joan Despi, 4,5 kilometra od Camp Nou i zajmuje powierzchnie 136,839 km2. Kosztująca niemal 80 milionów euro baza treningowa składa się między innymi z pięciu pełnometrażowych boisk ale także z hali sportowej i sal treningowych. Regularne zajęcia odbywają tutaj członkowie wszystkich sekcji sportowych Blaugrany. W 2011 r. na terenie centrum utworzono nową La Masie czyli budynek, w którym mieszkają zebrani z całego świata piłkarze juniorskich drużyn FC Barcelony.

Z cyklu Blaugrana w Europejskich finałach:


31 maja 1961 r. FC Barcelona po raz pierwszy w historii zagrała w finale Pucharu Europy Mistrzów Klubowych. Dramatyczny pojedynek z Benfica Lisbona zakończył się porażką 2:3. Już w 20 minucie genialny główkarz Sandor Kocsis wyprowadził Barçe na prowadzenie właśnie strzałem głową. Dziesięć minut później Portugalczycy wyrównali a po dwóch kolejnych minutach wyszli na prowadzenie po fatalnym błędzie Ramalletsa. Bramkarz Barçy tak niefortunnie wybijał piłke podbitą wysoko do góry przez swojego obrońcę że wrzucił ją sobie do bramki. W drugiej połowie wynik podwyższył mocnym strzałem z woleja zza pola karnego Coluna i Blaugranie na nic się zdało jeszcze piękniejsze trafienie Czibora, który huknął z lewej nogi w samo okienko. W drugiej połowie meczu ataku serca doznał siedzący na trybunach prezydent Benfiki Mauricio Vieira de Brito. Takie nerwy nie mogły dziwić. W całym meczu piłkarze Barçy czterokrotnie trafiali w słupek bądź poprzeczke. Legenda głosi iż ten mecz walnie przyczynił się do zmiany przekroju obramowania bramki z prostokątnego na kolisty. Legenda legendą, jednak trzeba przyznać że jak ktoś ma pecha… to mu w drewnianym kościele spadnie cegła na głowę. No cóż, jak wiemy w futbolu trzeba mieć też dużo szczęścia a na stadionie Wankdorf w Bernie ewidentnie go ,,nam” zabrakło.

Tak jak to nam przedstawia As na szczęście są to tylko plotki. Jednak osobiście to podziękowałbym wszystkim Francuzom w klubie plus Sergiemu Roberto. Busquets a zwłaszcza Alba powinni jeszcze zostać przynajmniej na jeden sezon ponieważ ich na dzień dzisiejszy nie da się zastąpić jeden do jednego.

Wspomnienia z łezką w oku:



30 maja 1998 r. Guillermo Amor rozpłakał się jak dziecko po słowach Luisa Van Gaala. Jeden z najbardziej oddanych drużynie piłkarzy w historii Blaugrany musiał odejść z powodu decyzji trenera. Holender w ostrych słowach ostrzegł zawodników, którzy nie będą chcieli odejść że ,,kolejny rok będzie dla nich straszny”. Następnie kierując słowa bezpośrednio do Amora stwierdził że ,,będzie on blokował rozwój takich piłkarzy jak Xavi”. Gracz, który był wychowany w La Masii i przez 18 lat był związany z Dumą Katalonii nie mógł się powstrzymać od płaczu po usłyszeniu takich słów. Na specjalnie zwołanej konferencji prasowej prezydent Nuñez oświadczył, że wykorzysta klauzule w kontrakcie pozwalającą na przedłużenie umowy z Amorem ale służyło to jedynie temu, aby uzyskać za Katalończyka pieniądze od przyszłego pracodawcy. Guillermo trafił ostatecznie do Fiorentiny.

Wypada wiedzieć, wypada wspomnieć:



28 maja 1910 r. FC Barcelona rozegrała pierwszy w historii mecz z profesjonalnym zespołem z Wysp Brytyjskich. Spotkanie rozgrywane było na boisku przy Placa d'Armes a przeciwnikiem był słynny walijski Cardiff Corinthians AFC. Barca wygrała ten mecz 4:1 po golach braci Comamala i jednym Perisa. Z uwagi na rozmiary placu do gry otoczonego polami, bez żadnego ogrodzenia, które wyznaczałoby jego granice, Blaugrana jako gospodarz spotkania przygotowała aż 7 piłek żeby nie zatrzymywać gry w razie gdyby jedna z nich wyleciała poza teren boiska. Niedługo potem, biorąc pod uwagę wewnętrzne problemy klubu z jakimi borykała się Barca, zarząd postanowił przenieść działalność klubową na teren przy ulicy Muntaner.



Również 28 maja tyle że 2011 roku FC Barcelona zdobyła swój czwarty w historii Puchar Ligi Mistrzów. Ponownie wyższość Blaugrany musiał uznać Manchester United. Był to jeszcze lepszy występ Barçy niż w Rzymie dwa lata wcześniej. Duma Katalonii wyszła na prowadzenie po golu Pedro a wyrównujące trafienie Rooneya było jedynym celnym strzałem Manchesteru w całym meczu. W drugiej połowie ,,Czerwone Diabły” zostały zepchnięte na własną połowe w efekcie czego gole Messiego oraz Vilii przesądziły o wygranej drużyny Pepa Guardioli. Po meczu Puyol przekazał opaskę kapitańską Abidalowi i Francuz, który dwa miesiące wcześniej przeszedł operacje usunięcia guza wątroby, wzniósł puchar jako pierwszy. Na konferencji prasowej z klasą zachował się sir Alex Ferguson, który stwierdził iż FC Barcelona to najlepszy zespół, z jakim kiedykolwiek się mierzył i zasłużenie zdobyła to trofeum.

@BoRoWieC Upss! Oczywiście że trzeci! Nie wiem jak mogłem napisać że drugi?
No ale zdarza się nawet najlepszym...

Wielkie mecze w historii ,,naszego klubu”:



27 maja 1951 r. FC Barcelona zdobywa dziewiąty w historii Puchar Generalismo. W finałowym starciu na Estadio de Chamartin pokonuje Real Sociedad San Sebastian 3:0. Gole w tym finale strzelali znakomici snajperzy: Cesar Rodriguez (31 i 67 minuta) oraz Mariano Gonzalvo(44 minuta). Ten zdobyty puchar był swoistym preludium do zdobycia przez Blaugrane 5 pucharów w roku następnym, co okazało się jednym z największych osiągnięć w historii Dumy Katalonii.



27 maja 2009 r. FC Barcelona zdobyła swój drugi w historii Puchar Ligi Mistrzów. Wygrany 2:0 finał z Manchesterem United rozegrano na Stadionie Olimpijskim w Rzymie. Blaugrana przystępowała do tego finału ze sporymi osłabieniami w defensywie. Kartki wykluczyły występ Daniego Alvesa i Abidala a z powodu kontuzji nie mógł wystąpić doświadczony Rafael Marquez. Trenujący Manchester sir Alex Ferguson próbował wykorzystać te osłabienia i oparł taktykę na Cristiano Ronaldo, który rozpoczął swój występ od kilku prób uderzeń z dystansu. Duma Katalonii wydawała się być zepchnięta do defensywy, lecz w 10 minucie Iniesta zagrał piłke w pole karne do Eto’o i niezawodny jak zawsze Kameruńczyk pokonała Van der Saara. Barça przejęła wówczas kontrole nad grą i pozwoliła ,,Czerwonym Diabłom” na zaledwie dwa celne strzały w całym meczu. W 70 minucie Xavi posłał górną piłke w pole karne, do której niespodziewanie doskoczył Messi, pokonując strzałem głową holenderskiego bramkarza rywali. Warto dodać że pod nieobecność wyżej wymienionych obrońców, bardzo dobrze spisali się Yaya Toure i Sylvinho.

Tak jeszcze przed finałem Ligi Europy, czy pamiętacie że :



26 maja 1999 r. rozegrano na Camp Nou 7 finał Ligi Mistrzów. Po dramatycznym spotkaniu Manchester United pokonał Bayern Monachium 2:1, strzelając oba gole w doliczonym czasie gry. Ciekawostką jest fakt iż FC Barcelona rywalizowała z finalistami w fazie grupowej tamtej edycji Champions League. Dwukrotny remis z Manchesterem United 3:3(zdumiewający przypadek) i dwie porażki z Bayernem(0:1 i 1:2) ulokowały Barçe na 3 miejscu, co nie dało przepustki do ćwierćfinału. Był to drugi finał Pucharu Europy na Camp Nou, w poprzednim w 1989 r. AC Milan pokonał Steaue Bukareszt 4:0.