Rohan-W języku Sindarin oznacza kraj koni- Jest to królestwo Rohirrimów,które rozciąga się między Górami Białymi,Iseną,Górami Mglistymi,Fangornem i Anduiną. Królestwo założył Eorl młody,który przewodził Eothedom po tym jak Namiestnik Gondoru Cirion w zamian za pomoc w bitwie na Polach Celebrantu podarował im prowincje Calenardhon. Mieszkańcy Rohanu Rohirrimowie nazywani byli mistrzami koni i hodowali wierzchowce,którym nikt nie mógł dorównać. Symbolem królestwa jest biały koń na zielonym tle.


Początkowo ziemie Rohanu były częścią Gondoru lecz po tym jak Eorl wspomógł Ciriona w bitwie na polach celebrantu ten w podziękowaniu przekazał im ziemie Calenardhon a Eorl złożył tam przysiągł,ze zawsze zachowa sojusz z Gondorem. Dla nowego królestwa została przypisana nowa nazwa a ponieważ Eothedzi byli świetnymi jeźdźcami zaczęto ich nazywać Rohirrimami a ich królestwo Rohanem bądź też Marchią. Sami mieszkańcy Rohanu mówili na siebie Eorlingowie czyli lud Eorla.

Eorl po złożeniu przysięgi został koronowany na pierwszego króla Rohanu jednak jego ludzie dalej żyli w trybie koczowniczym. Państwo Eorla obejmowało dawne granice Calenardhon natomiast granicą zachodnia były Wrota Rohanu prowadzące na zachód. Na wschodzie granica biegła wzdłuż rzeki Limlight,która była jednym z dopływów Anduiny. Na południu granica były Góry Białe a także rzeka Mering.
Rohan na południu sąsiadował z Gondorem a na wschodzie z Rhunem natomiast na zachodzie z Isengardem oraz Dunlandem. Na północy najbliższym sąsiadem był kraj elfów Lorien.
Pierwszą siedziba Eorla było miasto Aldburg jednak po czasie szukał on innego miejsca w,którym mógłby się osiedlić. Niedługo potem rozpoczął budowe nowej warowni Edoras a jego złoty dwór nosił nazwę Meduseld czyli Złoty Dwór.


Pierwsza Wojna
Rohańczykom zagrażali od wschodu wrogo nastawieni Easterlingowie a od zachodu Dunlendingowie. Młody król Eorl poległ w walce na płaskowyżu broniąc wschodniej granicy. Po nim władzę przejął syn Brego i dokończył on dzieło swego ojca i wygnał ze swojego kraju Easterlingów oraz dokończył budowę Meduseld. Brego zmarł w roku 2570 trzeciej ery a po jego śmierci tron przejąć miał książę Baldor lecz on zginął w twierdzy Dunharrow bowiem chciał przejść przez ścieżkę umarłych lecz nigdy z niej nie powrócił a tron odziedziczył drugi syn Brega Aldor.

Złoty Wiek
Rohan za rządów trzeciego króla osiągnął złoty wiek a Aldor okazał się bardzo dobrym władcą podczas jego rządów liczebność Rohirrimów stale rosła a razem z liczebnością rosło bogactwo królestwa. Król Aldor zdobył dla królestwa ziemie należące do Dunledingów i bynajmniej nie zrobił tego pokojowo a tereny te nosiły nazwę Ered Nimrais. Za ten czyn Dunledingowie jeszcze bardziej znienawidzili Rohirrimów i stali się ich zagorzałymi wrogami. Aldor doczekał się nawet przydomka Stary bowiem rządził on bardzo długo panował 71 lat w ciagu swoich 101 lat życia. Po nim tron przejął syn Frea,który kiedy obejmował tron był dość stary a w czasie swoich rządów kontynuował dzieło ojca a sam Rohan rozkwitał. Po jego śmierci tron odziedziczył syn Freawine,który dalej kontynuował dzieło ojca prowadząc Rohan do większego rozkwitu. Po 21 latach panowania zmarł, a tron odziedziczył jego syn, Goldwine, który również poszedł w ślady ojca, zmarł w 2699 TE po 19 latach rządów, a tron po nim odziedziczył jego syn, Déor.


Najazdy Dunledingów
Początek rządów Deora był podobny do poprzedników lecz wkrótce Rohan najechali Dunledingowie,którzy osiedlili się w pobliżu Isengardu. Po śmierci Deora władze przejął Gram,który przez całe swoje rządy musiał zmagać sie z nieproszonymi gośćmi. Po śmierci władza przeszła w ręce Helma Żelaznorękiego. Podczas swojego panowania zmagał się z najeźdźcami zarówno z Easterlingami jak i Dunledingami,którym przewodził Wulf,który co ciekawe był Rohirrimem pochodzenia Dunledingowskiego a był on synem Freai. Wulf ubiegał się o rękę córki króla Helma Żelaznorękiego a jego ojciec znieważył króla przez co musiał uciekać z kraju i osiedlił się z pobratymcami za rzeką Iseną. W 2755 roku zdobył większą część Rohanu w tym stolice Edoras przy okazji zabijając syna króla Haletha. Król musiał się wycofać do twierdzy zbudowanej przez Gondorczyków i tam umarł z powodu wyziębienia a sama twierdza po jego śmierci została nazwana jego imieniem i nosiła nazwę Helmowy Jar.


Druga Dynastia
Mimo utrzymania twierdzy straty były przeogromne a sam król nie zostawił dziedzica więc postanowiono by królem został siostrzeniec Helma Frealaf a jako nowy król zapoczątkował drugą dynastie rodu Eorla. Po swojej koronacji wyruszył do Dunharrow i z pomocą armii Gondoru przybył do Helmowego Jaru i tam pokonał najeźdźców przy okazji zabijając Wulfa. Rok później odbił on Edoras a resztki Dunledingów wypędzono z terenów Rohanu. W tym samym czasie Saruman postanowił zamieszkać w Isengardzie a Frealaf nawiązał z nim przyjazne stosunki a czarodziej pomógł podczas klęski głodu. Po Frealafie tron objął syn Brytta,który zyskał przydomek Leofa co oznacza umiłowany. Był władcą hojnym i chętnie wspomagał każdego w potrzebie lecz Rohańczykom zaczęły zagrażać hordy orków,którzy próbowali wedrzeć się do kraju koni po wojnie krasnoludów z orkami. Po 44 latach Brytta zmarł a na tronie zasiadł syn Walda,który walczył u boku ojca z orkami a po wstąpieniu na tron pragnął dokończyć dzieło ojca i tego samego roku rozbił on Orków lecz nie wybił ich wszystkich i ostatecznie zginął z ich ręki pod Dunharrow. Po nim władzę przejął jego syn Folka,który znany był z umiłowania do polowań lecz po tym jak jego ojciec poległ przysiągł,ze nie zapoluje dopóki nie wytępi wszystkich orków ze swojego królestwa. Przez trzynastoletniego panowania tępił orków a kiedy w końcu udało mu się oczyscić kraj z nich wyruszył na polowanie i co zabawne został na nim zabity i bynajmniej nie z rąk orków a zabił go Dzik i mimo,że zwierza zabił w wyniku ran zmarł a po nim władze przejął Folkwin. Król Folkwin odbił regiony pomiędzy rzeką Iseną i Adorn od Dunlendingów. W 2885 roku TE Gondor najechali Haradrimowie. Był on jednak zbyt słaby, aby dać sobie z nimi radę samodzielnie i namiestnik Gondoru, Túrin II, wezwał na pomoc Rohan. Folkwin dotrzymał przysięgi Eorla. Sam już był zbyt stary na wojny, więc wysłał swoich dwóch synów, Folkreda i Fastreda, razem z armią Rohanu na południe. Potężne wojsko Rohańczyków i Gondorczyków odparło Haradrimów, jednak Rohan poniósł w tej walce wielkie straty. Obydwaj książęta zginęli. Po wojnie namiestnik Túrin II był zmuszony wypłacić królowi Folkwinowi ogromną sumę złota w zamian za poświęcenie Rohirrimów. Król Folkwin zmarł w 2903 roku TE, pozostawiając tron swemu trzeciemu synowi, Fengelowi.

Wojna o pierścien
W czasie wojny Rohanem rządził król Theoden a w tym czasie kraj toczył otwartą wojnę z Isengardem a podczas jednej z pierwszych bitew zmarł syn Theodena Theodred. Do historii przeszła bitwa o Helmowy Jar rozegrana w nocy z 3 na 4 marca 3019 roku podczas której Rohirrimowie przy pomocy Hournów rozgromili wojska Isengardu a niedługo potem brali oni udział w bitwie na polach pelennoru gdzie zmarł Theoden a po nim władzę przejął Eomer.


Geografia
Rohan był podzielony na sześć prowincji. Jego największe miasta to:
Edoras – stolica Rohanu,
Aldburg – jedna z najstarszych osad Rohanu, była stolica,
Helmowy Jar – warownia położona w południowej części Rohanu,
Dunharrow – górska twierdza, położona we wschodniej części Ered Nimrais.
Granicę pomiędzy Rohanem a Gondorem stanowi rzeka Mering.

Królowie Rohanu

Pierwsza Dynastia:
Eorl Młody (TE 2510 - TE 2545) – pierwszy król Rohanu,
Brego (TE 2545 - TE 2570) – drugi król Rohanu,
Aldor Stary (TE 2570 - TE 2645) – trzeci król Rohanu,
Fréa (TE 2645 - TE 2569) – czwarty król Marchii,
Fréawine (TE 2569 - TE 2680) – piąty król Marchii,
Goldwine (TE 2680 - TE 2699) – szósty król Rohanu,
Déor (TE 2699 - TE 2718) – siódmy król Marchii,
Gram (TE 2718 - TE 2741) – ósmy król Rohanu,
Helm Żelaznoręki (TE 2741 - TE 2759) – dziewiąty król Rohanu.
Druga Dynastia:
Fréaláf (TE 2759 - TE 2798) – dziesiąty król Rohanu, pierwszy z drugiej dynastii,
Brytta (TE 2798 - TE 2842) – jedenasty władca Marchii,
Walda (TE 2842 - TE 2851) – dwunasty władca Rohanu,
Folka (TE 2851 - TE 2864) – trzynasty władca Marchii,
Folkwin (TE 2864 - TE 2903) – czternasty król Rohanu,
Fengel (TE 2903 - TE 2953) – piętnasty król Rohanu,
Thengel (TE 2953 - TE 2980) – szesnasty król Marchii,
Théoden (TE 2980 - TE 3019) – siedemnasty król Rohanu.
Trzecia Dynastia:
Éomer ( TE 3019 - CE 63) – osiemnasty król Rohanu
Elfwine (CE 63 - CE ?) – dziewiętnasty i ogólnie ostatni znany władca Marchii

@Mr8lack @TheNekro94 @Encore @masq @norbi77 @Ratamahatta @sebasek99 @Kidd @13th @Baaarca95

@Hushovt Pamiętam jak przypisach w Powrocie Króla był któryś król Rohanu, który podczas oblężenia czy tam na starość zdziczał i wypuszczał się walczyć bez żadnego oręża, a był tak straszny w tym, że nikt nie mógł go pokonać. Było coś takiego czy mnie pamięć zwodzi?

@usztafik Oj musiałbym sobie to sprawdzić ale niestety na ten moment książkę wypożyczyłem bratu więc dam znać w razie co

@Hushovt Zdecydowanie moja ulubiona frakcja jeśli tak to można nazwać jak idzie o LOTR.