Altruizm:

Na początku 1902 roku miesięczny dochód FC Barcelony wynosił niewiele ponad sto peset. Tyle właśnie było członków, z których każdy wpłacał składkę w wysokości jednej pesety od osoby. Problemy finansowe klubu łagodziły osobiste wpłaty jego bardziej hojnych członków, którzy często pozostawali anonimowi. Każdy dawał, co mógł, i nierzadko można było znaleźć kostkę mydła w szatniach na boisku „Carretera de Horta”, zostawioną przez nieznanego dobroczyńcę na rzecz higieny drużyny. W innym przykładzie tej altruistycznej ery, Ernest Witty, zawodnik i współwłaściciel firmy zajmującej się sprzętem sportowym w Barcelonie, skromnie wspominał, że całkowita wartość piłek nożnych, które podarował klubowi, mogłaby wystarczyć na zakup samochodu. Nie było potrzeby dokładnych obliczeń; bezinteresownie poświęcili się sprawie, którą kochali.

@Adran360
@AxelF
@Bernard777
@Gary
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@misterio
@Mixtape
@Ogorinho1974
@Safrani