Gardel śpiewał dla Barcelony:

W latach dwudziestych XX wieku Barcelona była miastem europejskiego boksu. Paral.lel i jego kabarety przeżyły rozkwit dwuwierszy i rewii muzycznej, których domagało się społeczeństwo; Wspaniałe teatry roztaczały atmosferę wyrafinowanej kultury, a Barça przeżywała swój Złoty Wiek za sprawą takich piłkarzy jak Samitier ,Piera ,Zamora i Alcántara, którzy położyli podwaliny pod futbol jako sport masowy. Tętniąca życiem, nowoczesna i zaawansowana technologicznie, taka była Barcelona. Śpiewak tanga Carlos Gardel przybył tu po raz pierwszy w 1923 roku, aby doświadczyć tego zjawiska. W tym samym roku Gardel wystąpił w ,,Teatrze Goya”, nie odnosząc większego sukcesu, jednak powrócił w 1925 r., by śpiewać w teatrze ,,Palace i Principal” przy ,,La Ramblas”. Jego głos i serdeczna osobowość umożliwiły mu nawiązanie kontaktów z malarzem i dramaturgiem Santiago Rusiñolem, promotorką kultury Isabel Llorach, a także z piłkarzami FC Barcelona: Pierą, Zamorą i Samitierem. Znany jako „Criollo Thrush”, król tanga pojawił się przed skrzydłowym Emilim Sagi Barbą, którego ojca, argentyńskiego barytona, podziwiał. Nie było niczym niezwykłym zobaczyć Gardela w kawiarni ,,Torino” rozmawiającego z intelektualistami. Nie jadał także w popularnych barach plażowych ,,Barceloneta” ani w eleganckiej restauracji „El Canari de La Garriga”, a wieczorami spotykał się z gwiazdami Barcelony. Piosenkarz nagrywał swoje pierwsze albumy w nowoczesnym systemie elektrycznym Odeon przy ulicy Pelayo i był jednym z pierwszych głosów, których można było usłyszeć w Radiu Barcelona. Finał Pucharu Hiszpanii rozegrany na ,,El Sardinero” przeciwko Real Sociedad w 1928 roku jest prawdopodobnie największym wydarzeniem w historii FC Barcelony. Dwa remisy 1-1 spowodowały 38-dniową przerwę w rozmowach, która doprowadziła do trzeciego „finału”, który Katalończycy wygrali 3-1. Historię opowiadają poeta Rafael Alberti, jego przyjaciel José Maria de Cossio, Gardel i Samitier: ,,Pierwszy mecz, rozegrany 20 maja, był zacięty i toczony w deszczu i błocie, a walki były dość brutalne. Gardel widział go obok Albertiego i był pod wrażeniem odwagi Platko , który w pierwszej połowie został kontuzjowany przez pochodzącego z San Sebastian Cholína w wyniku zderzenia. Bramkarza, nazywanego „Węgierskim Niedźwiedziem”, zniesiono z boiska na ramionach w celu opatrzenia ran i sprowadzono z grubym bandażem na głowie. Poeta z Kadyksu opisał to szczegółowo w swoim tomiku poezji „Zaginiony gaj”. „Kiedy mecz zbliżał się do finału, Platko pojawił się ponownie, silny i piękny, zdecydowany dać się zabić (…)”. Alberti dodaje, że nocą śpiewano „Els segadors”, powiewały katalońskie flagi, a „jeden z uczestników, Gardel, śpiewał argentyńskie piosenki z wielką umiejętnością”. Alberti był tak zdumiony odwagą Platko, że napisał na jego cześć odę w ,,Casona de Tudanca”, która ukazała się na pierwszej stronie „La Voz de Cantabria” 27 maja, siedem dni po strasznym wypadku. Argentyński piosenkarz opowiedział, jak „Sami” i Barça zmienili jego podejście do piłki nożnej. „Nie lubiłem piłki nożnej. Zacząłem ją lubić dopiero, gdy zobaczyłem grę Barcelony w tym mieście, które wydało mi się tak urocze i przyjemne. Ze względu na szczerą i lojalną przyjaźń, jaką mam z Samitierem, śledziłem Barcelonę podczas jej tournée po kilku miastach podczas Mistrzostw Hiszpanii, co było dla mnie prawdziwą próbą”. Josep Vives, delegat Generalitat w Ameryce Południowej, podkreślił kilka miesięcy temu podczas prezentacji na temat relacji Gardela z Barceloną w Montevideo, że Carlitos jest honorowym członkiem klubu.

Radość z ogromnego sukcesu nie trwała długo. Od 4 sierpnia do 1 września Duma Katalonii odbyła tournée po Buenos Aires, Rosario i Montevideo, co spotkało się z powszechną krytyką. Spośród ośmiu rozegranych meczów, niebiesko-czerwona drużyna przegrała pięć, zremisowała dwa i wygrała jeden z Boca Juniors. Co więcej, zysk w wysokości 150 000 peset był niewielki, biorąc pod uwagę tak długą trasę. Obraz nie był dobry. Argentyńska prasa donosiła o występach piłkarzy w klubach nocnych. W Barcelonie organizacja spotkała się z krytyką i klub wszczął dochodzenie. Zarząd klubu musiał zrezygnować, trener Romà Forns uczynił to samo, a niektórzy zawodnicy zostali ukarani. Samitier, Piera i Platko wypadli fatalnie w oczach kibiców. Jednak 30 czerwca 1929 roku drużyna wygrała pierwszą ligę na boisku Arenas (0-2). Gardel śpiewał o Barcelonie a w szczególności o pobycie Samitiera w Argentynie, w tangu „Sami” z muzyką Nicolása de Verony i tekstem Lito Masa. Piosenkarz zmarł w wieku 44 lat w Medellín, 24 czerwca 1935 r., gdy jego samolot zderzył się z innym samolotem na lotnisku. Mówi się, że każdy wysłannik Barcelony przybywający do Buenos Aires przechodzi obok cmentarza ,,Chacarita”, aby uczcić pamięć jednego z fanów Blaugrany.

@Stinger_
@Safrani
@rasta212
@Ogorinho1974
@Mixtape
@misterio
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Arkon
@Adran360