Leśne Królestwo-Jest to wielkie królestwo elfów leżące w północno-wschodniej części mrocznej puszczy. Władcą tego królestwa jest Thranduil ojciec Legolasa. Elfowie z tego miejsca nie przypominały innych elfów. Ubierali się oni głównie w szaty o kolorze zielonym lub brązowym i z całego serca nie znosili oni krasnoludów. Co warto dodać całe królestwo było zmilitaryzowane i zawszę gotowe do ataku lub obrony. https://cutt.ly/pf0Z5Ky

Historia
Grupa Nandorów,która podczas pierwszej ery pozostała w lasach blisko Anduiny i do,której dołączyli jeszcze Avari żyła w okolicy Amon Lanc. W roku 750 drugiej ery Sindar o imieniu Orpoher(Ojciec Thranduila i dziadek Legolasa)przybył w tamte okolice i tam też zbudowana została stolica w Amon Lanc. Przez jakiś czas elfowie w drugiej erze mieszkali w Lorien jednak z czasem przenieśli się do Wielkiego Zielonego Lasu(później przemianowany na mroczną puszcze)by trzymać się z dala od krasnoludów z Khazad-Dum. Pod konie drugiej ery brali udział w wojnie z Sauronem i brali udział w walce ostatniego sojuszu w,którym zginął Oropher a po nim władzę przejął jego syn Thranduil.
Na początku trzeciej ery gdy Thranduil został władcą jego nieliczna ocalała z wojny z Sauronem grupa elfów skupiła się w okolicach wzgórz Emyn Duir w centrum Zielonego Lasu. Jednak gdy powstała twierdza Dol Guldur na wzgórzu Amon Lanc i rosła działalność orków oraz pająków Thranduil postanowił wyemigrować na północ i tam też zostały założone Jaskinie Thranduila.

Przez jakis czas w lochach siedziby Thranduila przebywała kompania Thorina jednak przy pomocy Bilba po kilku tygodniach zdołali oni uciec z tego miejsca.
Po śmierci Smauga skarby z Ereboru pozostały bez strażnika i wtedy to Thranduil i jego oddział ruszył w stronę królestwa krasnoludów aby odzyskać klejnoty,które niegdyś należały do ich króla. Thranduil sprzymierzył się z ludźmi z Dale i Esgaroth a Thorin zabarykadował się w Ereborze bowiem nie miał zamiaru niczego oddawać Thranduilowi a ten miał zamiar przystąpić do oblężenia jednak do tego nie doszło na skutek ataków orków pod dowództwem Bolga syna Azoga. Wówczas to miała miejsce bitwa pięciu Armii w,której poległ m.in Thorin a i oddział elfów z leśnego królestwa mocno ucierpiał. Po wygranej bitwie Thranduil otrzymał klejnoty i po kilku latach jego królestwo handlowało zarówno z krasnoludami z Ereboru jak i z tamtejszymi ludźmi.

W 3019 roku królestwo musiało zmagać się z napadami wojsk Saurona z fortecy Dol Guldur. W końcu doszło do wielkiej bitwy pod drzewami, gdzie zwyciężył Thranduil. Następnie nawiązał porozumienie z władcą Lothlórien - Celebornem. Wówczas leśne królestwo sięgnęło aż po góry Mrocznej puszczy.

Ciekawostki
*Gollum schwytany przez Aragorna został uwięziony w Leśnym Królestwie. Pewnego dnia podczas wyprowadzania więźnia, Gollum wskoczył na drzewo i nie chciał zejść. W tym czasie na pilnujących go strażników napadli orkowie i uwolnili Smeagola.
*Było zbudowane na wzór Doriathu, ponieważ Thranduil mieszkał tam w Pierwszej Erze.

@TheNekro94 @thegame1997 @masq @Ratamahatta @Mr8lack @Zoker @norbi77 @13th @Kidd @Baaarca95

@Hushovt Kompletnie nie przepadam za Władcą Pierścieni, ale zamieszczasz tak bogate i ciekawe opisy krain tam występujących, że spokojnie mógłbyś wypuścić jakąś publikację na ten temat.

@JimMorrisonFCB @Hushovt Dziwię się, że nikt serialu nie chce zrobić...temat rzeka.

@JimMorrisonFCB Wystarczy mi to co mam. Ogólnie zacząłem przygodę od filmów,które obejrzałem w wieku 12-13 lat czego raczej nie powinienem robić ale cóż. Po 2 latach zorientowałem się,że wersja z TVN jest mocno,że tak powiem niespójna i wtedy to dowiedziałem się o wersjach rozszerzonych filmów i od tamtego momentu nie wyobrażałem sobie by oglądać poucinaną wersje z TV. Potem poszły w ruch książki początkowo wypożyczałem a teraz moja kolekcja powoli rośnie bo niektóre książki straciłem i dopiero od pewnego czasu staram się odbudować i rozbudować półkę dotyczącą Tolkiena. Mimo,że czasem ciężko się czyta jego książki to nigdy nie miałem ochoty odpuścić czytania. Historia Berena i Luthien oraz Upadek Numenoru z Silimarilionu bardzo głęboko wryły mi się w umysł. A Dzieci Hurina to jedna z niewielu rzeczy przy,których uroniłem łzę. Książka Dzieci Hurina to specyficzna pełna dramatu powieść ale też dla mnie jedna z najlepszych książek jakie kiedykolwiek czytałem.