Czarnoksiężnik z Angmaru jest najstraszliwszym sługą Saurona oraz wodzem Nazguli. Zanim stał się upiorem był królem nieznanego państwa. Gdy w czasie drugiej ery Sauron z elfami podarował różnym rasom pierścienie jeden z nich wpadł w ręce tego jegomościa. Obdarowani władcy ludzie zdobywali wielką władze lecz z czasem pierścienie zrobili z nich niewolników Saurona,któremu byli wierni a Czarnoksiężnik był ich wodzem. Z czasem podobnie jak reszta Czarnoksiężnik stał się można powiedzieć duchem i nie liczni potrafili go dostrzec podobnie jak resztę. Po tym jak Sauron upadł Czarnoksiężnik z Angmaru podobnie jak inni nazgulie ukryli się w ciemnościach. Po tysiącu lat od upadku ich pana wódz Nazguli udał się do Angmaru a miało to miejsce w 1030 roku trzeciej ery. Zaczął budować swoją potęgę i zamierzał on zniszczyć królestwo Arnoru,które w tamtym czasie zostało rozbite na trzy części Arthedain,Cardolan i Rhudar a panująca tam niezgoda sprzyjała Czarnoksiężnikowi,który chciał zniszczyć Dunedainów. Po tajemnie sprzymierzył on się ze złym człowiekiem,który władał wtedy Rhudarem,który nie akceptował roszczeń królów Arthedainów do tronu w Arnorze. Tamtejszy król Argeleb zbudował fortyfikacje na wichrowych wzgórzach lecz nie wiele to dało bo poległ ze zjednoczoną armią Czarnoksiężnika i króla Rhudaru w 1356 roku trzeciej ery. Syn zabitego władcy z pomocą wojsk Lindonu oraz Cardolanu zdołał odeprzeć atak. Przez lata straż Arthedainu i Cardolanu pilnowała granic z Angmarem jednak niedługo potem wódz upiorów wysłał armię,która otoczyła Amon Sul a Arveleg zginął lecz tamtejszy palantir zdołano uratować i został przeniesiony do Fornostu. Najpotężniejszy Nazgul wkrótce całkowicie sobie podporządkował ludzi z Rhudaru i od tej pory zostali jego sługami. Zaraz potem najechali Cardolan lecz zostali odparci przez posiłki wysłane przez Cirdana i Elronda. Niedługo potem w Eriadorze miała miejsce zaraza,którą zesłał prawdopodobnie Czarnoksiężnik. Potęga Angmaru wzrosła do tego stopnia,że zaatakował on Arthedain a panujący tam Arvedui wysłał prośbę o pomoc do Gondoru lecz ta nie dotarła na czas i król Nazguli opanował Fornost. Arvedui starał się jak mógł bronić lecz niedługo potem zbiegł na północ i ukrywał się przez jakiś czas w kopalniach krasnoludów a następnie udał się do Forodwaith. Gdy Arvedui zmarł upadło królestwo Arthedain a Nazgul triumfował. Król Gondoru Earnil zaczął obawiać się potęgi Mordoru i Czarnoksiężnika. Po tym jak Arthedain upadł postanowił szykować się do wojny i razem z elfami z Lindonu i niedobitkami Dunedainów ruszyli przeciwko Angmarowi jako armia zachodu. W tym czasie wódz upiorów przebywał w Fornoście i zadufany w swojej silę czekał aż przeciwnik go zaatakuje. Wyszedł im naprzeciw bowiem był pewny tego,że ich zmiecie lecz armia zachodu zagrodziła mu drogę. Walkę stoczono na równinie Nenuial a armia Nazgula zaczęła przegrywać a ten chciał się wycofać lecz został odcięty przez konnice Gondoru. Upiór uciekł do Angmaru lecz nie dotarł do swojej siedziby w Carn Dum ponieważ został dogoniony przez Earnura a jednocześnie dotarły posiłki z Rivendell z Glorfindelem na czele. Klęska Angmaru była druzgocąca lecz upiór ten pojawił się w czarnym płaszczu i masce a strach opanował ludzi na jego widok on zaś na cel obrał sobie Earnura i natarł na niego a po tym jak wierzchowiec Earnura uskoczył w strachu przed nim zaczął się śmiać a śmiech ten był przerażający a ludzie słyszący go nie zapomnieli jego grozy. Niestety na swoje nieszczęście pojawił się Glorfindel na,którego widok Nazgul zamarł i nie mógł wydobyć z siebie słów po czym uciekł lecz Glorfindel zdołał wygłosić przepowiednie.
Nie wróci do tej krainy a śmierć poniesie daleko stąd i nie z ręki mężczyzny. Tak upadło królestwo Nazgula a ten z całego serca(o ile je miał) nienawidził Earnura.
Po tych wydarzeniach wycofał się do Mordoru gdzie zwołał resztę Nazguli a w roku 2000 ruszyli na twierdzę Minas Ithil,którą zdobyli po 2 latach i od tego momentu miejsce to zwane było Minas Morgul. Po opanowaniu tego miejsca Czarnoksiężnik wyzwał Earnura na pojedynek szyderczo mu przypominając ich ostatnie spotkanie jednak przy pomocy Namiestnika nie przyjął on wyzwania. Niestety 7 lat później ponownie zostało mu rzucone wyzwanie i tym razem król Gondoru na nie odpowiedział i ruszył do Morgulu z mała strażą. Niestety nigdy więcej nie wrócił do swojego królestwa został pojmany a przed śmiercią zapewne Nazgul go torturował dla zabawy. W roku 2475 pojawiło się nowe zagrożenie dla Gondoru bowiem pojawiło się plemię Orków o niezwyklej sile a miało to miejsce za czasów Boromira,którego nawet Czarnoksiężnik się obawiał. Niedługo potem armia Mordoru ruszyła do Osgiliath mimo odparcia ataku przez Boromira i jego ludzi miasto zostało zniszczone. Niedługi czas potem Sauron obwieścił wszystkim swój powrót i zaczął odbudowywać swoja potęgę. Wysłał dwóch upiorów do zajęcia Dol Guldur a Czarnoksiężnika osadził w Minas Morgul a po czasie w ręce Saurona wpadł Golum,który ujawnił na torturach prawdę o jego pierścieniu a ten nie zwlekając wysłał ich na poszukiwanie hobbitów. Najpierw jednak wódz Nazguli prowadził swoich jeźdźców przez Anduine i nie byli oni widzialni po tym jak przekroczyli rzekę Entów dotarli do Rohanu a tam otrzymali oni konie i szaty dostarczone im w tajemnicy a potem ruszyli na poszukiwanie kraju niziołków. 22 lipca spotkali swoich 2 kolegów,którzy przynieśli im wieści o ucieczce Goluma a Khamul jeden z upiorów przekazał im wieści,że nad Anduiną nie ma krainy hobbitów. Ruszyli oni na północ nie widząc lepszego rozwiązania niedługo potem spotkali oni wysłanników Saurona,który nie był zadowolony z ich prób znalezienia hobbitów a ponadto wiedział on o tym co Saruman kombinuje i o tym,ze uwięził on Gandalfa.
Czarnoksiężnik niedługo potem dotarł do Orthanku a tam usłyszał od Sarumana,że powinni poszukiwać Gandalfa,który wiedział gdzie szukać niziołków a po czasie spotkali Grime sługusa Sarumana,którzy będąc przerażony wyjawił im gdzie się Shire znajduje i co ciekawe nie został on zabity przez upiory,którzy wiedzieli,ze jest zbyt przestraszony by komuś wyjawić prawdę. Spotkali oni kolejnych szpiegów Sarumana,którzy kroczyli między Shire a Isengardem jednego przeciągnęli na swoją stronę i w ten sposób w ich łapy trafiła mapa tamtejszych okolic. 22 września dotarli do granic Shire gdzie spotkali Dunedainów lecz żaden nie zdołał przeżyć tego spotkania a Nazgule dotarli do Shire lecz było już za późno a Frodo wyruszył już w drogę do Rivendell. Niedługo po tym jak Frodo dotarł do Bree i znalazł Aragorna Nazgule otrzymały od szpiegów informacje o miejscu pobytu niziołków a ich wódz posłał tam 3 jeźdźców a sam udał się na wichrowy czub gdzie niedługo potem zaatakowali Gandalfa lecz ten zdołał im zbiec w tym samym czasie 3 upiorów wysłanych do Bree zaatakowało gospodę lecz nie odnaleźli tam Froda i jego kompanów. Kilka dni potem dopadli ich na Wichrowym czubie gdzie czarnoksiężnik ranił ostrzem Morgulu Froda. Ranny hobbit kierował się do przystani elfów a w między czasie Glorfindel,który został wysłany by odnaleźć Hobbita przepędził Nazguli czyhających na moście. Elf gdy spotkał Aragorna i hobbitów i widząc ranę Froda użyczył mu on swojego wierzchowca Asfalotha a Nazgule ścigając ich wpadli w pułapkę Elronda. Czarnoksiężnik po nieudanej misji wrócił do Mordoru gdzie zaczęto przygotowania do wojny z Gondorem a 10 marca 3019 z Minas Morgul wyruszyła potężna armia pod dowództwem Czarnoksiężnika,która zmierzała do Minas Tirith. Szybko uporali się ze zdobyciem Osgiliath a droga do stolicy Gondoru stała otworem. Minas Tirith zostało zaatakowane i było oblegane a w obrońców zostały ciskane głowy poległych ludzi. Po czasie Czarnoksiężnik wytoczył Grond do zburzenia murów twierdzy a gdy stanął u bram nikt nie miał odwagi posłać w niego strzał a po użyciu swoich czarów wreszcie Grond zdołał zburzyć mury Minas Tirith a gdy wjechał do miasta napotkał on Ganfdalfa Białego i szykował się do ataku gdy usłyszał on róg Rohanu a ten wycofał się by odeprzeć posiłki ludzi. Niedługo potem zdołał on śmiertelnie ranić króla Theodena a naprzeciw niego wystąpiła jego siostrzenica Eowina z,która zaczął pojedynek a przez to nie zauważył podkradającego się do niego hobbita,który go ranił a następnie został dobity ciosem kobiety,która ugodziła go między płaszcz a koronę. I w ten sposób poległ największy wśród Nazguli.
Czarnoksiężnik, jakiego Frodo spotkał na Wichrowym Czubie, miał białą twarz, po której spływały siwe włosy, na których mieścił się żelazny hełm. Pod płaszczem ubrany był w długie szare szaty.
Podczas oblężenia Minas Tirith Czarnoksiężnik nosił czarny płaszcz i kaptur, pod którym ukryta była korona, lecz nie było widać twarzy. Między koroną a ramionami płaszcza świeciły czerwone płomienie

@TheNekro94 @Encore @Ratamahatta @Kompletny @Mr8lack @sebasek99 @13th @Kidd @Barca1992 @norbi77

@Hushovt Podziwiam cie, serio.

@tristan87 A dziękuje bardzo :D

@Hushovt Moze Cie zainteresuje. W Roddenberry (Star Trek), Ashimov (Fundacja), Tolkien.
http://www.geocities.ws/puam/essay1.html

@Colon Rzucę okiem ale jutro bo padam na japę :P

@Hushovt (w porównaniu do ciebie jestem totalnym ,,fanem-amatorem” wiec przepraszam jeśli pytanie durne) dało się oprzeć wpływowi pierścienia jeśli raz już się z niego ,,zaczęrpnęło” ?

PS: Mówię o pierścieniach które Sauron rozdał, nie Pierścienia Władzy

@AlexMQUC To zależy jaki pierścień. Np te krasnoludów jako tako nie miały nad nimi władzy lecz rozpalały u nich żądze skarbów. Na pewno pierścień żaden nie miał władzy nad Bombadilem tak samo jak elfie pierścienie nie narzucały swoje woli ich właścicielom. Moja odpowiedz brzmi tak ale trzeba do tego potwornie silnej woli i pewnie tylko garstce by się to udało. Moim zdaniem na pewno Aragorn nie uległ by pierścieniowi przeznaczonemu dla ludzi poza tym i tak by go nie przyjął ale to już inna sprawa.

I pamiętaj nie ma durnych pytań bo pytając dążysz do powiększania wiedzy.

@Hushovt Stokrotne dzięki!!!! Poza tym robisz super robotę. Keep pushing ;)

@Hushovt Dobra robota, ale mam jedno ale :( Zapomniałeś mnie oznaczyć

@Zoker Nie zapomniałem po prostu oznaczam 10 osób za radą @wpwelement ale nie zapominam o was spokojnie :d