Muzyczna batalia. #91 - COVERY
---------------------------------------------------
poprzedni https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-17075473#comment-17075473
glosowanie: https://strawpoll.com/BJnXV3ejXZv
--------------------------------------------------------
MARK LANEGAN & MAGGIE BJÖRKLUND (ALICE IN CHAINS) – „Nutshell” (2020, Album: MoPOP Founders Award) | Gatunek: Dark Americana / Grunge

Artysta / Zespół
Mark Lanegan to jeden z najważniejszych głosów sceny z Seattle, a Maggie Björklund to duńska mistrzyni elektrycznej gitary hawajskiej (pedal steel). Muzyczny stempel tego duetu to głęboki, chropowaty baryton zestawiony z płaczącym brzmieniem strun. Kontekst biograficzny jest tu podwójnie mroczny: oryginalny wokalista Alice in Chains, Layne Staley, zmarł w 2002 roku po latach wyniszczającego uzależnienia od heroiny i cracku. Sam Lanegan, bliski przyjaciel Staleya, również przez dekady walczył z ciężkim nałogiem narkotykowym, cudem unikając losu swoich rówieśników z epoki grunge'u (zmarł ostatecznie w 2022 roku).

Klimat utworu
Utwór buduje nastrój absolutnego osamotnienia i rezygnacji. Słychać tu surowy, grobowy wokal, który niespiesznie kładzie się na oszczędnym, akustycznym fundamencie. Całość opiera się na powolnym tempie, a przeszywające, zawodzące partie pedal steel guitar potęgują uczucie pustki, żalu i nieuchronnego końca.

Ciekawostki
Występ został zarejestrowany w ramach wirtualnej gali MoPOP Founders Award w 2020 roku, honorującej dorobek Alice in Chains w trakcie pandemii. Zastosowanie gitary pedal steel przez Maggie Björklund przesuwa ciężar gatunkowy z klasycznego, akustycznego grunge'u w stronę mrocznej, gotyckiej Americany. Wykonanie Lanegana jest powszechnie uznawane za jedno z najbardziej autentycznych w historii coverów tego zespołu – wokalista nie odgrywał tu cudzego bólu, lecz śpiewał o demonach i stratach, które sam doskonale znał z autopsji.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
MATTEO MANCUSO (PAT METHENY GROUP) – „Have You Heard” (2019, Album: YouTube Release) | Gatunek: Contemporary Jazz / Jazz Fusion

Artysta / Zespół
Matteo Mancuso to włoski wirtuoz gitary, wymykający się tradycyjnym podziałom gatunkowym. Jego muzyczny stempel to unikalna technika gry palcami na gitarze elektrycznej. Kontekst oryginału nierozerwalnie wiąże się z Pat Metheny Group – instytucją współczesnego jazzu. Sam Metheny słynie z chorobliwego wręcz perfekcjonizmu i ciągłych poszukiwań brzmieniowych, często pracując w izolacji i narzucając zespołowi mordercze rygory prób, co przez dekady gwarantowało grupie nieskazitelne brzmienie na żywo.

Klimat utworu
Całość opiera się na płynnych, śpiewnych liniach melodycznych i otwartej, wielowarstwowej harmonii. Słychać tu ciepłe, lekko przesterowane brzmienie gitary, które gładko sunie po skomplikowanych zmianach akordów. Nagranie emanuje energią i przestrzenią, charakterystyczną dla fuzji jazzu z muzyką drogi o silnie optymistycznym zabarwieniu.

Ciekawostki
Mancuso nie używa kostki – stosuje klasyczną technikę palcową (apoyando/tirando), co w świecie szybkiego, elektrycznego jazz-rocka jest ewenementem. Pozwala mu to na osiągnięcie niezwykłej płynności, niemożliwej do skopiowania przy tradycyjnym kostkowaniu. W nagraniu wykorzystał gitarę Yamaha Revstar 720b oraz procesor Line6 Helix. Włoch celowo nie kopiował w stu procentach legendarnego, gitarowo-syntezatorowego brzmienia Metheny'ego, unikając miana zwykłego emulatora i filtrując kompozycję przez własny aparat wykonawczy.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
GEV DELANO (WEATHER REPORT) – „Havona” (2020, Album: YouTube Release) | Gatunek: Jazz Fusion / Jazz-Rock

Artysta / Zespół
Gev Delano to indonezyjski basista młodego pokolenia, który zyskał rozgłos dzięki wirtuozerskim interpretacjom klasyków. Muzyczny stempel oryginału to rewolucyjne podejście do gitary basowej jako instrumentu solowego, które wprowadził autor kompozycji, Jaco Pastorius. Kontekst biograficzny twórcy utworu jest tragiczny – Pastorius, zmagający się z niezdiagnozowaną przez lata chorobą dwubiegunową i ciężkimi uzależnieniami, zginął w 1987 roku w wyniku brutalnego pobicia przez ochroniarza klubu w Fort Lauderdale, co brutalnie przerwało życie jednego z największych innowatorów w historii jazzu.

Klimat utworu
Kompozycja opiera się na gęstej, pulsującej sekcji rytmicznej i skomplikowanych podziałach harmonicznych. Słychać tu wyrazisty, punktowy bas, który prowadzi szybkie, niemal dęte frazy w zawrotnym tempie. Utwór buduje nastrój radosnej, ale technicznie wymagającej gonitwy dźwięków, w której precyzja spotyka się z nieokiełznanym funkowym groovem.

Ciekawostki
Oryginalna „Havona” z płyty „Heavy Weather” (1977) to absolutny sprawdzian dla basistów na całym świecie, słynący z karkołomnego sola Pastoriusa. Gev Delano nagrał ten cover w wieku zaledwie kilkunastu lat, udowadniając niezwykłą biegłość techniczną. W przeciwieństwie do Pastoriusa, który zdefiniował brzmienie bezprogowego basu (fretless), współczesne covery często opierają się na nowoczesnych instrumentach i cyfrowych rozwiązaniach (w opisie nagrania widnieją tagi sprzętu Valeton i wzmacniaczy GR Bass), co nadaje klasycznej kompozycji bardziej sterylny, współczesny sznyt.
---
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i i inni muzykoholicy
, Draqulius, kamyk_23, ,Comentateiro