Duma Katalonii stworzyła historię:

30 czerwca 1929 roku FC Barcelona wygrała 0:2 na wyjeździe z Arenas Club de Getxo w 13-tej(zaległej) kolejce Primera Division i zapewniła sobie pierwszy w historii tytuł mistrzowski. Obydwa gole na wage mistrzostwa strzelił napastnik Manuel Parera Penella. Klub został ogłoszony mistrzem po walce z Realem Madryt, która nie została rozstrzygnięta aż do ostatniego meczu. Nowe rozgrywki narodziły się dzięki auspicjom zarządu FC Barcelony, który 1 lutego 1927 r. wysłał list do Hiszpańskiej Federacji Piłkarskiej, w którym zaproponował pomysł zorganizowania hiszpańskich rozgrywek klubowych w formacie każdy na każdego zamiast bezpośrednich meczów eliminacyjnych. Rozwój pierwszej ligi przebiegał powoli, a w sezonie 1927/28 odbyła się swego rodzaju próba generalna pod nazwą Turniej Mistrzów Hiszpanii, którą wygrała Barça. W sezonie 1928/29 pierwsza edycja ligi rozgrywana była między lutym a czerwcem 1929 roku i stanowiła swego rodzaju kulminację mistrzostw Katalonii i Hiszpanii. Barça rozpoczęła rozgrywki w nowej lidze z mieszanymi uczuciami, bo chociaż zdobyła potrójną koronę (Mistrzostwo Katalonii, Puchar Króla i Turniej Mistrzów) w sezonie 1927/28, to jednocześnie przegrała mistrzostwa Katalonii i Puchar Hiszpanii w sezonie 1928/29 z Espanyolem. Po początkowym zwycięstwie Blaugrany nad Racingiem Santander (0-2) 12 lutego 1929 r. bardzo szybko sprawy potoczyły się źle. W drugim meczu Barça przegrała z Realem Madryt (1-2) na „Camp de Les Corts” i weszła w spiralę niekorzystnych wyników, które ostatecznie doprowadziły do rezygnacji 23 marca prezydenta Arcadiego Balaguera. Jego następca, Tomás Rosés, postanowił zmienić katalońskiego trenera Rome Fornsa na Anglika Jamesa Bellamy'ego. W tym momencie liderem ligi był Real Madryt, który miał siedem punktów przewagi. Zmiana była natychmiastowa: FC Barcelona wygrała 9 z 11 pozostałych meczów i zremisowała dwa pozostałe. W rzeczywistości liga zakończyła się remisem Realu Madryt i Barçy, ale ta druga wciąż miała zaległy mecz do rozegrania z Arenas de Getxo, który wcześniej został przełożony. Tak więc dla Barçy to spotkanie było koniecznością do wygrania. Oczekiwania wobec meczu były duże, chociaż Arenas nie miał o co grać. Barça, pomimo utrudnienia w postaci kontuzji Saury w pierwszych minutach(w tamtych czasach nie było możliwości dokonywania zmian) zdominowała mecz, ale nie zdołała strzelić gola do przerwy. Po przerwie Arenas zaatakowało, ale kontrataki Barçy stawały się coraz groźniejsze, aż w 65. minucie Parera skierował piłkę głową do bramki po dośrodkowaniu Piery. Osiem minut później sam Parera otrzymał wspaniałą asystę od Samitiera i pokonał baskijskiego bramkarza. Od tego momentu Arenas stracił zainteresowanie. Po ostatnim gwizdku piłkarze Barçy, którzy otrzymali premię w wysokości 2000 peset za tytuł, świętowali szaleńczo pierwszy zdobyty tytuł Hiszpanii. Barça była mistrzem pierwszej ligi w historii z łączną liczbą 25 punktów, o dwa więcej niż Real Madryt i o pięć więcej niż Athletic Club i Real Sociedad. Z 18-tu rozegranych meczów Blaugrana wygrała jedenaście, zremisowała trzy i przegrała cztery, strzelając 37 goli i tracąc 23. Najskuteczniejszym strzelcem został kataloński napastnik Josep Sastre z 11 golami.
@Adran360
@Bernard777
@Gary
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@martusiaaaa
@misterio
@Ogorinho1974
@Safrani
@Vivienne