- Strona główna
- La Rambla
La Rambla
Witaj na La Rambla
Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie tutaj.
La Rambla
Online: 1148 Culés
Gorące dyskusje
Kgorecki2500
5
GTA w pudełku ale bez płyty? 350 zł Panie Rockstarze, co tylko sobie zarządasz Panie... » Czytaj dalej
65 odpowiedzi
Ilka
2
Jak zapatrujecie się na chodzenie w takie upały w centrum miasta, po galeriach itp. bez koszulek... » Czytaj dalej
39 odpowiedzi
Kgorecki2500
13
Nie wiem czy to ja mam jakąś większą tolerancję na promienie UV ale w sumie w tych 35... » Czytaj dalej
24 odpowiedzi
Media
Sonda
Której reprezentacji, do której powołany został zawodnik Barcy, kibicujesz?
Komunikat
Polecający
Ładowanie...
Historia komentarza
Ładowanie...
Online: 1148 Culés
9
Ten pierwszy raz na Argentyńskiej ziemi:
20 czerwca 1867 r. 16 członków miejskiego środowiska biznesowego(sami Brytyjczycy z wyjątkiem Williama Boschettiego, który urodził się na wyspie Saint Lucia) spotkało się by rozegrać pierwszy mecz piłkarski, jaki kiedykolwiek odbył się na argentyńskiej ziemi. Zasady gry w piłke nożną spisane przez „Football Association” w grudniu 1863 roku, dotarły do Buenos Aires i zostały opublikowane w anglojęzycznej gazecie „Standard” w początkach roku 1867. Pismo służyło społeczności, która w 1880 r. liczyła 40 tys. członków największej brytyjskiej populacji zamieszkującej jakikolwiek kraj nie będący wówczas częścią Imperium. Wywierała ona zresztą tak znaczący wpływ że czasami można było odnieść wrażenie że Argentyna w istocie jest częścią Korony Brytyjskiej, jak głosił nagłówek „Timesa” w 1806 r. Brytyjczycy zarządzali miejscowym systemem bankowym, budowali koleje, zajmowali się eksportem skór, wełny i mięsa. Wielka Brytania z wyraźną przewagą była największym partnerem handlowym Argentyny. Brytyjczycy w Argentynie robili to, co robią wszędzie na świecie. Tworzyli miniaturowe wersje ojczyzny, zakładając własne szkoły, szpitale, kościoły i kluby sportowe. Te ostatnie z początku organizowały głównie mecze krykieta, tenisa i(zważywszy na dostępność znakomitych koni) polo ale niektórzy ich członkowie musieli też uprawiać jakiś rodzaj piłki nożnej w szkołach i na uniwersytetach. Już w 1840 roku brytyjscy marynarze grali w dokach w coś na kształt futbolu. Była to czynność, która jak się zdaje budziła konsternacje wśród mieszkańców miasta, o czym świadczy notatka w „La Razon”, z dozą niepewności opisująca tę rozrywkę jako ,,nieustające bieganie za piłką”. Żeby rozwinąć te grę i rozpocząć jej propagowanie, potrzebna była organizacja i zajął się nią Thomas Hogg. Jego ojciec był właścicielem fabryki włókienniczej w Yorkshire a po przeprowadzce do Buenos Aires nie tylko kontynuował swoją działalność w tej branży ale także założył brytyjskie centrum handlowe, brytyjską bibliotekę, brytyjski college oraz w 1819 r. klub krykieta. Syn był równie aktywny. Zorganizował „Dreadnought Swimming Club”, klub pływacki, w którym pierwsze zawody odbyły się w 1863. Trzy lata później przerzucił się na suasha i z bratem Jamesem utworzył Buenos Aires Athletic Society. Mniej więcej w latach 60-tych XIX wieku zakładał również pierwszy klub golfowy w Ameryce Południowej. Słowem był pionierem niemal w każdej dziedzinie sportu, choć to jego praca na rzecz piłki ostatecznie zyskała największe znaczenie, nawet jeśli szybko porzucił tę dyscyplinę dla rugby. Szóstego maja 1867 roku Hogg zamieścił w ,,Standardzie” notatke pod tytułem ,,Foot Ball”. ,,Spotkanie organizacyjne odbędzie się w następny czwartek wieczorem o 7.30 w „Calle Temple” naprzeciw numeru 46 a jego celem będzie przyjęcie przepisów meczów piłki nożnej, które rozgrywane będą zimą na Stadionie Krykieta. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych”.
Pierwszy mecz zaplanowano na 25 maja ale musiał zostać przełożony prawie o miesiąc w związku z zalanym boiskiem przy stacji kolejowej ,,Boca Junction” i w końcu, tamtego rześkiego czerwcowego popołudnia, po krótkim opóźnieniu wywołanym dyskusją o tym, czy przyzwoite jest noszenie szortów na oczach żeńskiej publiczności, drużyna ubrana w czerwone stroje(Los Colorados), której kapitanem był Hogg, stoczyła bój z drużyną ubraną na biało(Los Blancos), której przewodził przyjaciel Hogga, William Heald. Grano po ośmiu przez dwie 50-minutowe połowy. W centrum Buenos Aires, na miejscu wyjątkowo odległym od któregokolwiek z dzisiejszych stadionów, jakby współczesne kluby były zbyt taktowne i wolały trzymać się z dala od poświęconej ziemi, futbol w końcu objawił się w Argentynie. Heald nie wydawał się szczególnie zachwycony tym doświadczeniem. W swoim dzienniku zapisał że o 10-tej rano wsiadł z Hoggiem w pociąg do Palermo, potem wyznaczali flagami linie boiska a następnie ,,przenieśli się do Confiterii na chleb z serem i trochę portera” w oczekiwaniu na resztę graczy. Niewielka liczba tych ostatnich spowodowała że ,,grało się bardzo ciężko” i pod koniec Heald był ,,całkowicie wyczerpany”. Nie był to jedyny nieprzyjemny efekt. ,,Plecy bolały mnie bardzo i wydawało się że utraciłem cały apetyt, gdyż nie mogłem niczego tknąć na kolacje”. ,,Los Colorados” wygrali 4:0 i kiedy zorganizowano kolejny mecz, Healda w funkcji kapitana zastąpił H.J. Barge. Wyglądało na to że Heald nie przejawiał wielkiej ochoty by zagrać ponownie. Tym razem ,,Los Colorados” zwyciężyli 3:0. Futbol zaczął zapuszczać pierwsze nieśmiałe korzenie. Trzy lata później hiszpańskojęzyczna gazeta ,,El Nacional” wspominało o ,,tej angielskiej grze” i przepowiadała że ,,rychło się do niej przyzwyczaimy”. Futbol potrzebował więc trochę czasu by się przyjąć ale naprawdę tylko trochę. Z początku piłka nożna była tylko jedną z wielu dyscyplin uprawianych przez brytyjską społeczność ale do 1880 roku stała się już sportem najważniejszym, częściowo z powodu swojej prostoty a częściowo dlatego że forsowały ją brytyjskie szkoły, które(śladem swoich odpowiedników w ojczyźnie) uważały futbol za sposób krzewienia zdrowych chrześcijańskich cnót dyscypliny, siły i wytrzymałości. Co więcej, sporty zespołowe postrzegano jako antidotum na solipsyzm, stanowiący prostą drogę do najbardziej wyniszczającego z występków, onanizmu, prawdziwej obsesji szkół wiktoriańskich…
W takich właśnie realiach XIX wieku narodził się futbol w Ameryce Południowej.
@Vivienne
@Sysia11
@Ogorinho1974
@MoralnyKarzel
@misterio
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Gary
@Bernard777
@Adran360