FC Barcelona odzyskała mistrzostwo Hiszpanii!


14 maja 2005 r. po remisie z Levante 1:1 w 36 kolejce Primera Division, Duma Katalonii sięgnęła po 17-te mistrzostwo Hiszpanii po sześciu latach przerwy. Dzień później wraz z drużyną na ulicach miasta świętowało ponad milion spragnionych tytułu fanów. Fiesta skończyła się na Camp Nou, gdzie Samuel Eto’o po otrzymaniu mikrofonu zaintonował obraźliwą przyśpiewke: ,,Madrid, cabron saluda al Campeon!”(Madryt, rogaczu, pokłoń się mistrzowi). To wydarzenie stanowiło pożywke dla madryckich gazet, dla których ten wybryk stał się wydarzeniem tygodnia. Był 14 maja 2005 roku i do północy pozostało 11 minut gdy arbiter wreszcie podniósł ręce. Ronaldinho zaczął biegać po placu gry, krzycząc i wskazując na koszulkę Barcy; Nieważne że miała inny kolor niż ta tradycyjna po upływie sześciu lat a dokładnie 2184 dni, Barça znów była mistrzem Hiszpanii(po poprzednie trofeum sięgnęła w sezonie 1998/ 99). Dwie kolejki przed zakończeniem rozgrywek, dzięki remisowi 1:1 z Lewante na ,,Ciutat de Valencia”, mogła świętować 17 tytuł. Nie miało znaczenia że był to nerwowy i mało widowiskowy mecz i że gol Eto'o kosztował mnóstwo wysiłku, że Ronaldinho dostał żółtą kartkę i mało brakowało a zostałby wykluczony z gry. Oto nadszedł długo wyczekiwany moment szczęścia, najpierw na boisku a następnie w szatni. Ronaldinho i Thiago Motta byli głównymi bohaterami Fiesty. Gdy chodzi o świętowanie Motta zawsze sekundował Roniemu. Można to obejrzeć na filmie, który w szatni i poza nią nakręcił Ludowic Giuly. Ronaldinho zachęcający kolegów aby wepchnęli pod prysznic wszystkich tych, którzy ubrani byli w garnitury nieustające okrzyki i piosenki, wszystko to mówi samo za siebie. Brazylijczyk był tak rozentuzjazmowany że kiedy jeden z dyrektorów klubu powiedział: „idziemy!", on wciąż miał na sobie strój meczowy, nie zdjął nawet korków. Wszedł na pokład Airbusa A340 bez przebierania się, z krawatem zawiązanym na głowie z flagą Azulgrany. Lot z Walencji do Barcelony był jednym wielkim festiwalem żartów, chóralnych śpiewów i toastów. Brazylijczycy, na czele z Ronaldinho dyrygowali z pierwszych rzędów. Krzyczeli: ,”Madrid, cabron, saluda al campeon", „Pasa pasa para adres y no vuelvas mas" oraz ,, Visca El Barça i Visca Katalonia". Żartowali sobie z Henka ten Cate, 2 trenera drużyny a jednemu z pracowników odpowiedzialnych za sprzęt próbowali... obciąć wąsy. Przeistoczyli się w żywioł nie do powstrzymania. Na lotnisku ,,El Prat” czekał na nich nieprzebrany tłum oraz otwarty, dwupiętrowy autobus. Wszyscy weszli na drugie piętro pojazdu z wyjątkiem Rijkaarda, który ukrył się w ciemności niższego piętra, szczęśliwy że rolę głównych bohaterów spektaklu dobrowolnie przyjęli piłkarze a ci, poczynając od Ronaldinho, Motty i Eto'o, nie dawali się prosić. Krzyczeli śpiewali tańczyli i pozdrawiali 40 000 kibiców, którzy przyszli ich powitać, mimo że kiedy autokar przyjechał na Camp Nou była prawie 5:30 rano. Ronaldinho, który wciąż miał na sobie piłkarski strój uściskał Joana Laporte. Później wreszcie przyszedł czas żeby wziąć prysznic i się przebrać, chociaż świętowanie jeszcze się nie skończyło. Następnego dnia albo raczej po kilku godzinach, po południu 15 maja odbył się Triumfalny przejazd drużyny przez miasto. Zwycięzcy przemierzali główne ulice miasta na pokładzie odkrytego, niebiesko-bordowego autobusu, z którego widniał wielki napis ,, Champions" oraz herb klubu. Przejazd, którego trasa zaczynała się i kończyła na Camp Nou, oglądała 900 tysięcy osób. Ronaldinho przez cały czas znajdował się na pierwszym planie. Miał ciemne okulary, czerwoną okolicznościową koszulkę i wielką, połyskującą literę ,,R" zawieszoną na szyi. Był w euforii. Swą ogromną radość okazywał tak podczas przejazdu, jak również później w czasie wielkiej Fiesty na stadionie.


@Adran360
@AssisMoreira
@Bernard777
@Gary
@Kapitan hawk
@Lionel_Messi10
@Marusek
@misterio
@Ogorinho1974
@Safrani