Wybitne legendy argentyńskiego futbolu:

20 lutego 1933 r. urodził się Humberto Dionisio Maschio, legendarny napastnik. Mistrz Argentyny, mistrz Włoch, zdobywca Copa Libertadores(z Racingiem Club w 1967 r.), zdobywca Pucharu Interkontynentalnego, również z Racingiem w 1967 r. i wreszcie zdobywca Copa America z 1957 r. Maschio to dziecko Racingu, gdyż urodzony w dzielnicy Avellaneda i chociaż zaczynał w Arsenal Sarandi, ,,Akademia” szybko upomniała się o obiecującego młodzieńca. Ustawiony akurat pomiędzy Corbattą i Angelillo, zadebiutował w lidze w 1955 a już rok później grał w reprezentacji. W kadrze w przeciągu zaledwie 2 lat(1956-57) osiągnął rewelacyjną przeciętną: w 12 meczach strzelił… 12 goli! Opanowany, poważny i ponadprzeciętnie inteligentny zarówno na boisku jak i poza nim, solennie zasłużył na przydomek ,,Bocha” czyli głowa. Bowiem Maschio głównie tą częścią ciała posługiwał się w grze. Owszem główkował dobrze, lecz przede wszystkim myślał. Zimny i rozważny momentalnie wyrósł na wybitnego stratega linii ataku. Proporcjonalnie zbudowany(176 cm i 76 kg) silny i skoczny, dryblował i strzelał nie gorzej od innych. Jednak wszystko to robił ekonomicznie, żadnego zbędnego ruchu, żadnej kiwki ponad rzeczywistą potrzebe. Po mistrzowsku wiązał akcje całej piątki, zmieniał rytm gry i dyktował tempo. Zdumiewał mrówczą pracowitością; bezpośrednio po stracie piłki angażował się w jej odzyskanie. Wkrótce po Copa America wykupiła go włoska Bolonia. We Włoszech zapisał piękną karte. Dla Bolonii w latach 1957-59 strzelił 13 goli w 43 meczach, po czym z równym powodzeniem występował w Atalancie(1959-62, 80 meczów i 22 gole), w Interze(1962-63, 15 meczów i 4 gole) a wreszcie w Fiorentinie(1963-66, 51 meczów i 11 goli). Kiedy wydawało się że ta błyskotliwa kariera dobiegła końca, Maschio zadziwił wszystkich. Od zamiaru zawieszenia butów na kołku odwiódł go dawny kolego z boiska, trener Racingu Juan Pizzuti. W 1966 powrócił do swojego starego klubu i w imponującym stylu poprowadził go do ligowego mistrzostwa. Do gry odnowionego, świetnego zespołu(Cejas, Perfumo, Basile, Cardeñas, Rulli) wniósł całą nabytą wiedze i mądrość wytrawnego reżysera. Racing w ogromnej mierze dzięki jego przywództwu, stworzył nową jakość w argentyńskim futbolu: ,,dinamica collectiva”, zespołowy dynamizm. Pod wodzą Maschio ,,Akademia” zdobyła Copa Libertadores i jako pierwszy klub Argentyny, po dramatycznych meczach ze szkockim Celtikiem została w 1967 roku klubowym mistrzem świata!

@Szalik
@Sysia11
@Symson
@Safrani
@Ogorinho1974
@MoralnyKarzel
@misterio
@Marusek
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB