„Penya Solera”:

„La Rambla” od początku XX wieku była jednym z centrów barcelonizmu w mieście. Przy tym deptaku nieopodal fontanny „Canaletes” znajdował się bar „Solera”, w którym grupka kibiców klubu często spotykających się w tym lokalu postanowiła utworzyć zorganizowane Stowarzyszenie aby wspierać swoją drużynę. I tak w 1944 roku powstała „Penya Solera”, pionierska organizacja wśród penyi blaugrana. Jej utworzeniu sprzyjała sytuacja społeczno-polityczna. W czasach powojennych Barça musiała Znieść wiele ingerencji ze strony frankistowskich władz, które zmusiły klub do zmiany nazwy i herbu. Wszystko to odegrało kluczową rolę w utworzeniu penyi, która chciała być stowarzyszeniem wspierającym klub w tym trudnym okresie. W tym celu podejmowano wiele działań takich jak organizacja wyjazdów na mecze pierwszej drużyny. W swoim lokalu przy pasażu ,,Mendez Vigo" będę usytuowanym przed siedzibą klubu, jej członkowie spotykali się i dyskutowali o bieżących sprawach Barcy albo grali w domino. Wśród popularyzatorów penyi wyróżniają się takie osobowości barcelonizmu jak Josep Samitier, Jaume Ramon czy Evarist Arrayan, do których w późniejszym czasie dołączyli tak legendarni piłkarze jak Mariano Martin, Cesar Rodriguez, Antoni Ramallets czy Gustau Biosca. Potem doszedł jeszcze Nikolau Casaus, założyciel „Penyi Germanor Barcelonista d' Igualda”, który został jednym z dyrektorów klubu. Początkowo, jak już zostało wspomniane, „Penya Solera” miała siedzibę przy pasażu „Mendes Vigo”; później przeniosła się do budynku przy ulicy Trafalgar, potem na „Torre Urquinaona” i wreszcie do lokalu przy ,,Pelai i Avenir”, wtedy jeszcze znanej jako ,,Porvenir”. W latach 50-tych penya przeżywała moment największej świetności. Od 1952 roku funkcjonowała oficjalnie jako „Penya Barcelonista Solera”. Przyczyniła się do utworzenia filii o takiej samej nazwie w całym kraju i stała się przykładem dla wszystkich innych podobnych barcelońskich stowarzyszeń. Spośród jej działań wyróżnia się przede wszystkim rozdawanie zabawek, była to akcja organizowana co roku w Święto Trzech Króli, kiedy piłkarze pierwszej drużyny odwiedzali osierocone dzieci w przytułku Durant. Penya zajmowała się również bardziej ludycznymi aspektami życia, jak choćby wtedy, gdy z okazji karnawału niektórzy z jej członków przebrali się i zrobili rundę po kilku kabaretach. Po drodze zabrali ze sobą porzuconego osła, którego sprowadzili do miasta a kiedy udało im się wsadzić zwierzę na platformę Fiata 500 topolino, zawieźli je aż do siedziby penyi, mieszczącej się wtedy przy placu „Urquianona”. Gdy dotarli na miejsce wciągnęli osła do środka mimo oburzenia sąsiadów. Po okresie intensywnej działalności i rozległych wpływów „Penyi Solera” rozpoczął się jej schyłek zakończony rozwiązaniem stowarzyszenia w latach 90-tych XX wieku.

@Safrani
@Ogorinho1974
@misterio
@Marusek
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Gary
@Bernard777
@AssisMoreira
@Adran360