Kącik Miłośnika Muzyki.
Dzisiaj przedstawie wam aż 4 legendarne już albumy Anthraxu z ich złotego okresu z Belladonną na wokalu z okresu 1985-1995.
Zaczynamy od Spreading of Disease.
Drugi studyjny album "Wąglika" i piereszy z Joeyem, poprzedni album Fistul Metal był z Turbinem, czym się rózni od pierwszego? Jest mniej surowy i dojrzalszy, oraz równiejszy moim zdaniem, mamy tutaj ciekawe połamane kompozycje Heavy Thrashowe, ostre jazdy bez trzymanki galopad Thrashowych, oraz jest bardziej melodyjny i fajniejszy od pierwszego albumu Wąglika. Tutaj jeden z ciekawszych utworów z tego albumu czyli "Medusa" Ten album to przedsmak przed jeszcze lepszą nawalanką ;)

Drugi album który opisze to czysty ogień, Opus Magnum kapeli z Nowego Jorku, uważany za jeden z najlepszych Thrashowców, czuć na nim młodzieńczą werwę i dynamike, jest jeszcze lepiej zmasterowany od Spreading of Disease i według mnie jeszcze bardziej energiczny, przed wami Among The Living z 1987 roku, świetny pod względem kompozycyjnym i technicznym, dodaje lepszego speeda niż kawa, słuchając go człowiek ma ochote skakać aż tak bardzo ten album potrafi swoją młodzieńczą energią, dynamiką i klimatem napędzić :) Poniżej jeden z utworów z tego albumu czyli energiczny "N.F.L"

Trzeci album powstał już rok później, jest inny trochę od Among The Living, ale bardzo oryginalny, uwielbiam go! Potrafi poprawić humor i poczuć się znowu jak dzieciak ;D album jest ciepły, pocieszny, lżejszy trochę od Among The Living za to bardzo melodyjny i przyjemny, wokal Joeya dodaje do niego jeszcze tylko bardziej beztroski, fajności, radości i młodzieńczej energi, przed wami State of Euphoria z 1988 roku a pod spodem jeden z najlepszych utworów z tego oryginalnego i klimatyvznego dzieła czyli "Antisocial!"

Czwarty album, jest to zupełne przeciwieństwo wesołego State of Euphoria, album jest mroczny i smutny, ale kompozycyjnie to jest majstersztyk. Album przedstawia wiele smutnych wątków, oraz mroczne życie miejskie, jest chłodny ale jest to chyba najdojrzalsze dzieło z tej czwórki, na nim jest jeden z najlepszych chyba instrumentali jaki wgl w życiu słyszałem, dziwi mnie trochę fakt, że jest tak niedoceniony bo naprawdę nie ustępuje wgl RIP Megadeth w niczym o którym tyle w świecie Metalowym się mówi, czy "Wielkiemu" Black Albumowi Metallici, który też wcale nie jest jakimś arcydziełem. Przed wami Presistence of Time z 1990 roku, oraz utwór "Keep In The Family"

Podsumowując cały ten okres, słychać, że kapela próbowała czegoś innego, każdy z tych albumów jest inny i oferuje coś innego, oraz każdy z nich dzisiaj jest cenioną perełką.
-Spreading of Disease czyli przedsmak przed tym co nas czeka
-Among The Living czyli czysty ogień i Thrash w najlepszej formie
-State of Euphoria czyli Pocieszny i wesoły Thrash z nutką satyry i Skatowego młodzieżowego klimatu
-Presistence of Time czyli smutny, zimny ale życiowy i prawdziwy album o realiach życia w miescie.
@KrzysiekM @Sandman21 @Colon @patry295 @Stoiczkow @Chinaski @sokot @PatrychoO Oraz każdy kto lubi dobrą muzykę :)