Wypowiedź Tomasza Ćwiąkały odnośnie tego zamieszania z Lewym, Bayernem i rynkiem transferowym. Uważam, że bardzo fajnie napisane, więc może ktoś skusi się przeczytać.

Za nami okienko transferowe wszech czasów. Transfer Neymara i kilka innych ruchów po nim wywołało takie trzęsienie ziemi, że dziś niemal każdy klub klasy średniej narzeka na brutalne zachwianie rynku i powolne wprowadzanie dyktatury piłkarzy. Dembele uznał, że skoro chce go Barcelona, to przestaje trenować. Sancho podał rękę Guardioli deklarując pozostanie w City, by Pep po chwili zobaczył go w koszulce Borussii. Coutinho miał wypłakiwać się na zgrupowaniu Brazylii, że Liverpool nie puścił go do Barcy, a Seri - na wieść, że Nicea odrzuciła ofertę z Katalonii - niemal zdemolował biuro prezesa klubu. Żeby nie szukać daleko, nawet Vadis i Prijović odeszli z Legii po buncie.
Nie wszyscy chcą w tym uczestniczyć. Zdaniem Arsene’a Wengera ceny skoczyły tak niebotycznie, że za moment piłkarze będą po prostu zmuszeni do wypełniania kontraktów. Bawić nie chce się też Bayern, który pobił swój rekord dzięki Tolisso na ledwie 40 baniek z hakiem, czyli prawie dychę mniej niż Everton przed chwilą wyłożył na Sigurdssona. Parafrazując Pablo Escobara - kluby z Premier League, PSG, Barcelona, Juventus czy wcześniej Real wydają tyle na gumki do zwijania banknotów co Bayern na transfery. To też nie podoba się Robertowi Lewandowskiemu, który odpalił taką bombę w „Der Spiegel”, że działaczom Bayernu z wrażenia powypadały pieniądze z szuflad.
Akurat, gdy miało być spokojnie. Akurat, gdy Bayern uznał, że mając taką gwiazdę w ataku nie potrzebuje nawet dla niej zmiennika. Akurat, gdy Mario Gomez wykluczył przejście do Monachium, bo z góry wiedział, że z Lewandowskim nie ma szans, sam Robert wyciąga karabin i zaczyna strzelać w kierunku klubu. Pierwszy sygnał, że coś mu w duszy nie gra, dał już pod koniec sezonu, gdy narzekał, że koledzy nie podają mu z Freiburgiem. Drugi - co pewnie wielu osobom umknęło - gdy w rozmowie z Eleven podczas wyścigu F1 tak bardzo uciekał od tematu transferu, że prawie wybiegł poza kamerę. Mowa ciała przekazywała wtedy więcej niż słowa. Trzeci - gdy zebrał już wszystkie argumenty i między wierszami wyjaśnił, dlaczego sprzykrzyła mu się gra w Bayernie.
Moim zdaniem Lewandowski, który w tym samym wywiadzie wykłada wprost, że liczy się albo sukces i pieniądze („przestańmy zasypywać piłkę takimi emocjonalnymi hasłami jak lojalność”), nie robi tego dla dobra Bawarczyków czy tym bardziej Bundesligi. Nie wierzę, że robi to z czystej frustracji, która wylała się po zamknięciu okienka. Wie, że łączy go z Bayernem kontrakt aż do 2021, do którego nie mógł wpisać klauzuli, bo takowych ten klub nie stosuje, więc rozpoczął bunt. Bunt kulturalny, do pewnych granic dyplomatyczny. Bunt w białych rękawiczkach, ale jednak bunt. Nie narobi takiego harmideru jak Dembele i nie spakuje walizek przy paparazzich „Bilda” - sam mówi, że chowanie się przed klubem jest nie w porządku wobec kolegów - ale daje do zrozumienia, że w Bundeslidze doleciał do sufitu finansowego, a prawdopodobnie też sportowego. Przy tym widzi, co dzieje się u konkurentów. Dostrzega choćby, jak potężnie wzmacnia się PSG, do którego zresztą niedawno nie chciał trafić. Rekord Katarczyków jest ponad pięć razy wyższy niż kwota, jaką Bayern wpłacił za Tolisso, a do tego w jednym okienku dorzucają Yuriego, Alvesa i Mbappe pytając po drodze o Oblaka za kolejnych 100 baniek.
Robert Lewandowski swoim wywiadem nie wskazuje drogi Bayernowi czy Bundeslidze - za parę lat to nie będzie jego biznes - tylko łapie za klamkę i wysuwa pierwszą stopę. Na razie Rummenigge zatrzaskuje drzwi przypominając o kontrakcie, ale lawina już ruszyła. Pytanie tylko, gdzie ten „Lewy” miałby trafić, ale tutaj jedynie możemy pobawić się w spekulacje. Czy zmienił zdanie na temat Paryża po ostatniej ekspansji i widziałby swój wizerunek na Wieży Eiffla? Czy Real mający jednego, średnio skutecznego napastnika zdecyduje się na kolejną szarżę? Czy Guardiola uzna, że skoro Lewandowski jest największym profesjonalistą, z jakim pracował, to warto go dorzucić do Gabriela Jesusa? Chelsea? A może Mourinho - czując, że na rynku nieoczekiwanie pojawił się „galactico”- zapomni, że przed momentem rozbił bank za Lukaku?
Chyba nie ma przypadku w tym, że Lewandowski wymienia w legendarnym już wywiadzie właśnie dwie nazwy. „Bayern nie urósł w ostatnich latach na rynku tak, jak Real czy United. Teraz różnica w porównaniu do tych najwyższych stawek jest już ogromna”. Może - jak kiedyś napisał sam zainteresowany - czasem trzeba umieć czytać między wierszami? Nie czarujmy się - tu nie chodzi o troskę o Bayern.