Muzyczna batalia #95
-----------------------------
poprzedni: https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-17141709#comment-17141709
glosowanie: https://strawpoll.com/w4nWWxzaxnA
--------------------------
VOIVOD – „The Getaway” (2006, Album: Katorz) | Gatunek: Progressive Thrash Metal / Alternative Metal

Muzyczny stempel: Dystopijny, chłodny metal napędzany dysonansowymi akordami i punkową motoryką.
Kontekst: Płyta naznaczona śmiercią. Gitarzysta i założyciel zespołu, Denis „Piggy” D'Amour, zmarł na raka jelita grubego w 2005 roku, przed ukończeniem prac nad materiałem. Przed odejściem zdążył zarejestrować swoje partie gitar na laptopie, a reszta zespołu dokończyła album, budując aranżacje wokół jego śladów.

Surowość i motoryczny, rock'n'rollowy napęd wysuwają się na pierwszy plan od pierwszych sekund. Zgrzytliwe, charakterystyczne dla stylu grupy akordy tną przestrzeń z mechaniczną, zimną precyzją. Sekcja rytmiczna pulsuje brudnym, przesterowanym basem i prostym, mocnym bitem. Głos wokalisty brzmi szorstko i nonszalancko, potęgując postapokaliptyczną, uliczną atmosferę całości.

Ciekawostki
Tytuł albumu „Katorz”, z którego pochodzi utwór, to fonetyczny zapis francuskiego słowa „quatorze” (czternaście) – jest to czternaste wydawnictwo w dyskografii grupy. Ponieważ partie Piggy'ego nagrano w warunkach domowych na oprogramowaniu Pro Tools bez użycia metronomu, perkusista Michel „Away” Langevin i basista Jason Newsted (były muzyk Metalliki) musieli wykazać się ogromną precyzją, by idealnie dopasować grę sekcji rytmicznej do gotowych, niezmiennych ścieżek zmarłego gitarzysty.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
CYNIC – „King of Those Who Know” (2008, Album: Traced in Air) | Gatunek: Progressive Metal / Technical Death Metal

Muzyczny stempel: Fuzja jazzowej harmonii, deathmetalowej motoryki i wokali przepuszczonych przez wokoder.
Kontekst: Płyta stanowiła powrót grupy po 15 latach milczenia od kultowego debiutu „Focus”. Historia klasycznego składu ma tragiczny finał – w 2020 roku, w odstępie zaledwie kilku miesięcy, zmarli dwaj kluczowi muzycy: perkusista Sean Reinert oraz basista Sean Malone.

Przestrzenne partie gitar płynnie przechodzą w asymetryczne, nieoczywiste podziały rytmiczne. Zamiast czystej agresji dominuje tu medytacyjna, niemal oniryczna aura, która regularnie przecinana jest ostrymi zrywami i surowym growlem. Kontrast między syntetycznym, „kosmicznym” głosem Paula Masvidala a brutalnymi wstawkami wokalnymi Tymona Kruideniera tworzy specyficzną dynamikę. Kompozycja oddycha, zostawiając dużo miejsca na jazzujące akcenty i subtelne detale sekcji rytmicznej.

Ciekawostki
Tytuł utworu bezpośrednio nawiązuje do wschodniego mistycyzmu i filozofii, co stanowi stały fundament tekstów Masvidala. Sean Malone nagrał swoje partie na bezprogowym basie (fretless bass), co nadaje dolnym pasmom charakterystyczną, „pływającą” jakość.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
IN FLAMES – „Moonshield” (1996, Album: The Jester Race) | Gatunek: Melodic Death Metal

Muzyczny stempel: Szwedzka szkoła death metalu (Gothenburg sound) oparta na podwójnych harmoniach gitarowych i folkowych melodiach.
Kontekst: Zespół definiował w tamtym czasie zupełnie nowy podgatunek ciężkiej muzyki. Główny kompozytor i wizjoner grupy, Jesper Strömblad, znajdował się u szczytu kreatywności, choć w późniejszych latach jego zmagania z ciężkim uzależnieniem od alkoholu doprowadziły ostatecznie do jego odejścia z In Flames w 2010 roku.

Akustyczne, inspirowane folkiem intro naturalnie ewoluuje w ciężki, przesterowany riff. Melancholia miesza się z surową, skandynawską energią. Gitary prowadzą ze sobą ciągły dialog, przypominający klasyczne kompozycje heavymetalowe z lat 80., ale osadzone w znacznie mroczniejszej estetyce. Wokal Andersa Fridéna to drapieżny, chropowaty skrzek, całkowicie pozbawiony czystych zaśpiewów znanych z późniejszej twórczości formacji.

Ciekawostki
Rytmika kompozycji opiera się na metrum 3/4, co nadaje całości walczykowy, taneczny puls. „Moonshield” to jeden z niewielu deathmetalowych utworów tamtej dekady, w którym gitary akustyczne nie pełnią jedynie roli przerywnika, ale stanowią główną oś prowadzącą temat muzyczny przez większość czasu trwania piosenki.
--------------------------
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i i inni muzykoholicy jak, Draqulius, kamyk_23, ,Comentateiro.