,,Tricky Trees” triumfują po raz drugi z rzędu:

28 maja 1980 r. Nottingham Forrest pokonał HSV Hamburg w finale Pucharu Europy Mistrzów Klubowych 1:0 po golu Robertsona w 21 minucie. Nottingham przyleciał do Madrytu w ledwie 15 osobowym gronie zawodników. Największym problemem trenera Clougha była kontuzja ścięgna Achillesa i Trevora Francisa, odniesiona w meczu ligowym z Crystal Palace. Jakby tego było mało przewidziany na jego następcę Stan Bowles na kilkanaście dni przed finałem... zniknął choć mógł być pewny miejsca w składzie. W podstawowej 11-tce było ośmiu zawodników grających rok wcześniej finał w Monachium: Hilton, Anderson, McGovern, Lloyd, Burns, Bowyer, Birtles, i Robertson (O'Neil siedział na ławce). Drużynę uzupełniali Frank Gray- pierwszy piłkarz brytyjski w drugim finale pucharu Mistrzów, choć reprezentował barwy nowego klubu, oraz gary Mills- do dziś najmłodszy Brytyjczyk w finale Pucharu Mistrzów zastępujący Trevora Francisa. HSV bez kontuzjowanego Hrubescha (wejdzie dopiero po przerwie) ostro zaatakował i pierwszą groźną akcję Forest przeprowadził w XVIII minucie. Birtles po podaniu Andersona strzelił obok prawego słupka bramki i hamburczyków. Minuta później Frank Gary podał piłkę Robertsonowi, który chciał ją przekazać Birtlesowi ale odbita od nogi obrońcy HSV znalazła się znów w jego posiadaniu. Zdecydował się na strzał i piłka odbijając się od lewego słupka bramki Kargusa wpadła do siatki. 8000 kibiców z Anglii nie zdążyło uspokoić się, gdy Hilton instynktownie obronił strzał Kaltza, podobnie jak kwadrans później poradził sobie z uderzeniem Milewskiego. Nottingham jak w meczu w Amsterdamie znajdował się w głębokiej defensywie ale rywale nie umieli wykorzystać przewagi. To przyniosło w efekcie zwycięstwo w rywalizacji o Puchar Mistrzów. Keegen tak scharakteryzował obronną grę Forest: „Blokują środek pola dużą ilością zawodników zmuszając do ataków skrzydłami i dośrodkowań na głowie swoich stoperów lub świetnie radzącego sobie z nimi bramkarza". John McGovern odebrał z rąk wiceprezesa UEFA Francuza Georgesa pokazałem trofeum a Brian Clough triumfował po raz drugi wielu krytykowało jego metody pracy twierdząc że niszczy psychicznie zawodników ale on bronił się w swoim stylu: „Zawodnicy Nottingham Forest byli tak wystraszeni że zdołali zdobyć mistrzostwo Anglii i dwukrotnie Puchar Mistrzów. Oczywiście, gdy sytuacja tego wymaga mówię wszystkim prawdę w oczy bez różnicy". Forest nie był zespołem artystów piłki jak dawniej Real, Benfica czy Ajax. Posiadał chyba tylko Dwóch zawodników, których można było nazywać gwiazdami: Francisa i Shiltona. Zasługą Clogha i Taylora było zbudowanie wspaniale rozumiejącej się, inteligentnie grającej drużyny, która nie traciła głowy najtrudniejszych sytuacjach. John McGovern tak scharakteryzował swojego menadżera: „Potrafi sprawić że chce się dla niego grać".

@1LY0
@Adran360
@Bernard777
@Gary
@Lionel_Messi10
@Marusek
@misterio
@Ogorinho1974
@Safrani
@Szalik