@FCBparasiempre
Ponoć błędnie nazywany jako Puchar Pirenejów, to praktycznie zapomniane rozgrywki, pomijane przez wielu statystyków i historyków przy liczeniu tytułów mistrzowskich zdobytych przez FC Barcelonę. Co więcej, jego oficjalny status jest wątpliwy a co gorsza, trudno znaleźć choćby w przybliżeniu spójny opis jego genezy a nawet zapis wyników. Od 1898 roku istniały rozgrywki piłkarskie o nazwie „Challenge International du Nord”, w których początkowo uczestniczyły kluby z północnej Francji i Belgii. Inicjatywa wyszła od Sporting Club de Tourcoing, ukierunkowując niezadowolenie drużyn z północnej Francji z powodu ich wykluczenia przez „USFSA”( Union des sociétés françaises de sports athlétiques ), wielodyscyplinarną organizację, która od 1894 roku organizowała pierwsze Mistrzostwa Francji w Piłce Nożnej, wyłącznie dla klubów z Paryża i jego aglomeracji. W Hiszpanii podjęto próbę naśladowania USFSA, tworząc Hiszpańską Federację Gimnastyczną. Później „Challenge du Nord” rozszerzyło się o kluby szwajcarskie, holenderskie a nawet angielskie. Rozgrywki trwały aż do I wojny światowej. W 1909 roku, biorąc pod uwagę sukces rozgrywek na północy Francji i pomimo faktu, że Mistrzostwa Francji organizowane przez USFSA stopniowo rozszerzały się, obejmując wszystkie kluby w kraju, oksytański patron(Monsieur Labat) z Komitetu Pirenejskiego USFSA podjął inicjatywę utworzenia podobnych rozgrywek w południowej Francji, również z udziałem kilku klubów hiszpańskich. W ten sposób narodził się „Challenge International du Sud de la France” a jego ogłoszenie i regulamin ukazały się w „El Mundo Deportivo” 26 sierpnia 1909 roku(s. 4), przetłumaczone z języka francuskiego(z pewnymi osobliwymi sformułowaniami) przez byłego dyrektora i piłkarza FC Barcelony, Miquela Mensę. Kluby wchodzące w skład Komitetu Pirenejskiego zgodziły się na zorganizowanie ważnych zawodów, których regulamin przesłały nam z prośbą o jego opublikowanie, co z przyjemnością czynimy:

1. Zorganizowano międzynarodowe zawody piłkarskie pod nazwą „Challenge International du Sud de la France”. Komitet Pirenejski ogłosił konkurs, w którym co roku będą rozgrywane zawody.

2. Zawody te będą odbywać się corocznie i będą organizowane pod patronatem Komitetu Pirenejskiego , który ustali datę zawodów oraz miasta, w których zostaną rozegrane rundy kwalifikacyjne.

3. Do udziału w „Wyzwaniu” zostaną dopuszczone wyłącznie stowarzyszenia francuskie uznane przez „USFSA” a udział wezmą komitety regionalne Cuyenne oraz Gaskonia, Langwedocja, Pireneje a także hiszpańskie kluby z Barcelony, Irún i San Sebastián.

4. Kluby, które przystąpią do „Challenge International”, wezmą udział i będą rywalizować na własny koszt. Jeżeli w trakcie meczów (rund kwalifikacyjnych, półfinałów i finału) uda się zebrać wystarczającą ilość pieniędzy na pokrycie wydatków, pozostała część zostanie podzielona na 8 części w następujący sposób: 3/8 dla każdego rywalizującego klubu, 3/8 dla właściciela gruntu i 1/8 dla każdego Komitetu Regionalnego, od którego zależą oba rywalizujące kluby.

5. Każdy kraj lub region rozegra mecze eliminacyjne pomiędzy drużynami zarejestrowanymi w „Wyzwaniu”, tak aby tylko jeden klub zgłosił się do półfinału i finału.

6. Mecz finałowy zostanie rozegrany w Tuluzie, na boisku wyznaczonym przez Komitet Pirenejski.

7. Za organizację spotkania odpowiadają kluby francuskie i hiszpańskie, na których będą rozgrywane mecze, zgodnie z wytycznymi Komitetu Pirenejskiego.

8. Sędziowie zostaną wyznaczeni przez Komitet Pirenejów i wybrani przez członków USFSA. W żadnym wypadku nie mogą być członkami rywalizujących klubów. Koszty podróży drugą klasą oraz jeden nocleg pokrywa klub organizujący mecz.

9. Komitet Pirenejów będzie jedynym organem uprawnionym do przyjmowania skarg i rozstrzygania sporów między klubami. Wszystkie reklamacje muszą zawierać kwotę 10 franków, która zostanie zwrócona, jeśli reklamacja okaże się uzasadniona.

10. Zwycięska drużyna ostatniego testu otrzyma „Wyzwanie”, za które będzie odpowiedzialna przez rok.

11. Każdy z zawodników obu drużyn, którzy zagrają w finale, otrzyma medal.

12. Lista rejestracyjna, której ważność rozpoczyna się 25 lipca 1909 r., zostanie zamknięta 1 października 1909 r. Rundy kwalifikacyjne muszą zostać zakończone do 15 kwietnia 1910 r. Półfinał i finał zostaną rozegrane w następujących terminach: 1 i 8 maja 1910 r. Daty te nie mogą ulec zmianie, chyba że wyznaczone drużyny podejmą wcześniej decyzję o udziale w Mistrzostwach Regionalnych.

13. Każda spółka przy nadsyłaniu zgłoszenia zobowiązana jest przesłać tytułem opłaty rejestracyjnej kwotę 20 franków. W przypadku niemożności stawienia się, oświadczenie należy złożyć na 8 dni przed datą meczu, pod groźbą kary grzywny, która zostanie nałożona przez Komitet Regionalny, w którym ma się odbyć test.

14. Konkurs „Challenge International du Sud de la France” podlega regulaminowi „USFSA” i każde stowarzyszenie, które nie będzie ściśle się do niego stosować, zostanie zdyskwalifikowane.

15. Dzieła sztuki będą zwracane każdego roku, na 15 dni przed testem, Sekretarzowi Generalnemu Komitetu Pirenejskiego, pod groźbą kary grzywny.

16. Komitet Pirenejski zastrzega sobie prawo do uzupełniania lub modyfikowania niniejszego regulaminu, a także do podjęcia decyzji o zawieszeniu „Wyzwania”, jeśli liczba zarejestrowanych uczestników okaże się niewystarczająca.

Nie ma wątpliwości co do oficjalnego statusu turnieju, ponieważ został on zorganizowany przez Komitet Pirenejów, jedną z federacji terytorialnych tworzących „USFSA”, wielosportową organizację, która pełniła funkcję Francuskiej Federacji Piłki Nożnej od momentu powstania w 1887 r. aż do rozwiązania w 1920 r. USFSA organizowała Mistrzostwa Francji wśród zwycięzców mistrzostw organizowanych przez komitety regionalne. Początkowo w Międzynarodowym Wyzwaniu Południowej Francji mogły uczestniczyć drużyny z południowych rad „USFSA” [Guyenne/Gascony (Akwitania), Pireneje ( Midi-Pyrénées ) i Langwedocja (Languedoc-Roussillon)] oraz hiszpańskie kluby z San Sebastián, Irún (które nigdy nie brały udziału) i Barcelona. Później zakres terytorialny został rozszerzony na inne obszary Francji, takie jak Prowansja (Komitet Littoralny) a klub z prowincji Barcelona, ale nie samo miasto (CE Sabadell), nawet nie wziął udziału. Nie ma wątpliwości co do ich oficjalnego statusu, ale mogą pojawić się wątpliwości, czy były to zawody międzynarodowe, krajowe czy regionalne. Organizował je Komitet Regionalny (odpowiednik federacji regionalnej lub autonomicznej) Federacji Francuskiej, choć mogły w nich uczestniczyć niektóre hiszpańskie kluby z niektórych miast a wybrana nazwa zawierała sprzeczne terminy („międzynarodowy” i „z południa Francji”). Mimo że były to rozgrywki francuskie, kluby francuskie wykazywały mniejsze zainteresowanie niż kluby z Barcelony. Ten brak zainteresowania narastał z biegiem lat; w ostatniej edycji (1914) uczestniczyły cztery katalońskie drużyny a tylko jedna francuska. Ta widoczna apatia ze strony klubów francuskich i ich niski poziom gry spotkały się z krytyką w Barcelonie, skierowaną zarówno do samych klubów, jak i do rozgrywek. W ówczesnej prasie francuskiej, nawet w takich miastach jak Bordeaux czy Tuluza w Langwedocji, trudno znaleźć wiadomości o konkursie, który z większym zainteresowaniem śledziła prasa z Barcelony czy San Sebastián (w tym przypadku w pierwszej edycji ze względu na udział Real Sociedad). Turniej nazywał się „International Challenge of Southern France”. Słowo „challenge” można by przetłumaczyć jako „wyzwanie”, ale zawody z pewnością nie nazywały się Pucharem Pirenejów, jak się je powszechnie nazywa; zamieszanie wynika z nazwy komitetu regionalnego, który je organizował (Komitet Pirenejów, odpowiedzialny za piłkę nożną w regionie Midi-Pyrénées ). „USFSA” przestała istnieć po I wojnie światowej; weszła również w okres kryzysu i rozpadu z powodu zmian społecznych i politycznych we Francji, które wpłynęły na sport. We wszystkich edycjach zwycięzcami były kluby Barcelony: cztery razy FC Barcelona i raz nieistniejący już FC España. W ostatnich latach, w kontekście tzw. „procesu” toczącego się w Katalonii, pojawiły się spekulacje na temat możliwości gry FC Barcelony we francuskiej lidze piłkarskiej po hipotetycznym uzyskaniu przez Katalonię niepodległości. Premier Francji Manuel Valls (urodzony w Barcelonie, krewny piłkarza Arsenio Comamali i Manuela Vallsa Goriny, kompozytora hymnu Barçy) nawet wypowiedział się w tej sprawie. Valls a właściwie wszyscy inni, zdają się zapominać, że FC Barcelona grała już we francuskich rozgrywkach ponad sto lat temu i wygrała je.