Kolejny triumf w Copa del Rey:

2 maja 1920 r. FC Barcelona pokonuje w finale w Gijon, Athletic Bilbao 2:0 i sięga po raz czwarty w historii po Puchar Hiszpanii. Na stadionie „El Molinón” odbył się pierwszy finał pomiędzy FC Barceloną a Athletic Bilbao, mistrzami Vizcaya, który był jednocześnie pierwszym spotkaniem obu drużyn w Pucharze Króla. Mecz odbył się w niedzielę 2 maja 1920 roku w Gijón a Blaugrana zdobyła czwarty tytuł mistrzowski po triumfach w latach 1910, 1912 i 1913. W drugiej połowie gole zdobyli Vicenç Martínez i Paulino Alcántara. Finał zapamiętany został jednak z powodu rzutu karnego „Beltrán de Lis ”, nazwanego tak od nazwiska sędziego. Mecz był bardzo wyrównany, choć dwa czynniki sprawiły, że Athletic był faworytem: kibice gospodarzy (ze względu na bliskość geograficzną mieli większe wsparcie na trybunach) i murawa (bardzo miękka z powodu porannego deszczu). Mimo to Barça przystąpiła do finału niepokonana zarówno w Lidze Mistrzów Katalonii, jak i Pucharze Katalonii. Około pół godziny gry nadszedł kluczowy moment. Coma dotknął piłkę ręką w polu karnym Barcelony. „Niezdarne ręce” – powiedział sędzia. Rzut karny. Laca wykorzystał rzut karny strzałem wysoko, poza zasięgiem Zamory. Jednak Beltrán de Lis nie uznał gola orzekając, że zawodnik Athleticu(German Echevarria) wszedł w pole karne przed oddaniem strzału. I właśnie wtedy, gdy wszyscy zakładali, że zarządzi powtórkę... podyktował rzut wolny dla drużyny Basków. Niektóre relacje opowiadają, jak gniew piłkarzy Athleticu doprowadził ich do rzucenia się na ziemię w całkowitej rozpaczy… Beltrán de Lis, były bramkarz Realu Madryt i były prezes Narodowej Komisji Sędziowskiej, stwierdził później na łamach magazynu „Campeón”, że „Nikt wtedy nie protestował. Nawet pod koniec pierwszej połowy, kiedy odwiedzali mnie przyjaciele, koledzy i dyrektorzy, którzy gratulowali mi uczciwości, surowości itd… Aż w drugiej połowie Katalończycy postanowili strzelić dwa gole a potem przyszło rozczarowanie. To był koniec”. Podobnie, w tym samym czasopiśmie, ciało kolegialne dodało, że błąd był konsekwencją „pogawędki przy kawie”, którą odbył kilka dni wcześniej z grupą „profesorów”, podczas której zwrócono uwagę na tę samą sytuację, rozwiązując „autorytarny głos, który wzbudził we mnie szacunek, rozwiązał ją bez żadnych wymówek: tak zostało zrobione, bez apelacji”.

W drugiej połowie Barça stopniowo przejęła kontrolę nad grą dzięki znakomitej grze Sancho i przypieczętowała zwycięstwo bramkami Vicença Martíneza, po hojnej asyście Plazy, oraz Paulino Alcántary, który wykonał jeden ze swoich charakterystycznych rzutów wolnych. Barça zakończyła mecz w dziesiątkę, ponieważ Sesúmaga został zmuszony do opuszczenia boiska z powodu kontuzji. Przyjęcie drużyny 5 maja na „Estació del Nord” było spektakularne. Szacuje się że na stacje przyszło około 6 tysięcy ludzi. Zawodnicy wraz z trenerem, Anglikiem Jackiem Greenwellem, zostali powitani w siedzibie klubu przy ulicy Aribau, gdzie wznieśli toast szampanem w towarzystwie prezesa Ricarda Graellsa i jego zarządu. Uroczystości z okazji zdobycia tytułu trwały kilka dni i obejmowały mecze, tańce i bankiety. Składy obu drużyn:

FC Barcelona: Zamora; Coma, Galicja; Torralba, Sancho, Samitier; Viñals (c), Sesúmaga, Vicenç Martínez, Alcántara i Plaza.

Athletic: Amann; Hurtado, Acedo; Eguiluz, Paco Belauste, Sabino; Germán Echevarria, Laca, José Mari Belauste, Pichichi i Sena.

@Ogorinho1974
@MoralnyKarzel
@misterio
@Marusek
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Kapitan hawk
@Gary
@Bernard777
@Adran360