Muzyczna batalia - #73 @RosjaninBut pamietam, ze jest duzym fanem WR.
https://strawpoll.com/BJnXV0vJPZv
glosowanie https://strawpoll.com/7rnzVdae3nO
----
poprzedni post https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-16816421#comment-16816421
-----------------------------------------------------------
WEATHER REPORT – „Dara Factor Two” (1982, Weather Report)

Absolutni tytani jazz-rocka i fusion, założeni przez gigantów gatunku: klawiszowca Joe Zawinula i saksofonistę Wayne'a Shortera. Ich muzyczny stempel to syntezatorowe, wielowarstwowe orkiestracje zderzone z wirtuozerskimi partiami basu i niepohamowaną improwizacją. Historia zespołu nierozerwalnie wiąże się z tragicznym losem ich najsłynniejszego basisty, Jaco Pastoriusa. Ten muzyczny geniusz, zmagający się z niezdiagnozowaną przez długi czas chorobą dwubiegunową i popadający w coraz głębsze uzależnienie od alkoholu i narkotyków, zmarł w 1987 roku w wyniku brutalnego pobicia przez ochroniarza klubu na Florydzie, co na zawsze rzuciło mroczny cień na radosną, witalną muzykę formacji.
Klimat utworu
To dźwięk syntetycznej dżungli połączonej ze zgiełkiem zatłoczonej metropolii. Słychać tu rwany, polirytmiczny puls nakręcany przez agresywne, cyfrowe brzmienia klawiszy i metaliczne uderzenia bębnów. Całość opiera się na nerwowym, szarpanym groove’ie, który celowo omija tradycyjne struktury i opiera się na abstrakcyjnej wymianie ciosów między sekcją rytmiczną a saksofonem. Utwór buduje nastrój technologicznego chaosu i paranoicznej energii, w której elektroniczny chłód nieustannie zderza się z dzikimi, organicznymi okrzykami.
Ciekawostki
„Dara Factor Two” to utwór, pod którym – jako jednym z nielicznych – podpisał się cały ówczesny skład zespołu. Nagranie to jest owocem tzw. "najlepszego składu" (Zawinul, Shorter, Pastorius, Erskine, Robert Thomas Jr.), dla którego był to ostatni wspólny album. Porównując składy, to właśnie tutaj słyszymy Jaco w pełni sił w sekcji z Erskinem. Z kolei we wczesnym, pochodzącym z płyty „Black Market” utworze „Gibraltar”, partie basowe nagrał Alphonso Johnson, na bębnach siedział Chester Thompson, a na perkusjonaliach grał Alex Acuña. Alphonso Johnson odszedł w trakcie sesji do „Black Market”, a Jaco Pastorius – zatrudniony na jego miejsce – zagrał tam tylko w dwóch numerach.
Gdy Jaco po raz pierwszy spotkał Zawinula, bezczelnie oznajmił mu: „Nazywam się John Francis Pastorius Trzeci i jestem największym basistą na świecie”. Klawiszowiec próbował go zbyć, ale gdy usłyszał jego kasetę demo, natychmiast zaproponował mu posadę.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
WEATHER REPORT – „Gibraltar” (1976, Black Market)

Multinarodowy konglomerat wirtuozów, którzy na nowo zdefiniowali, czym może być jazz w erze elektrycznych instrumentów. Ich stempel to skomplikowane, połamane metra i wplatanie elementów etnicznych z całego świata w ramy gęstego, funkowego grania. Weather Report działało jak rotacyjna maszyna, do której Zawinul i Shorter bezlitośnie rekrutowali tylko i wyłącznie najwybitniejszych instrumentalistów na Ziemi, co pozwalało grupie stale ewoluować i utrzymywać niespotykany, kosmiczny poziom techniczny.
Klimat utworu
To dźwięk szaleńczego, plemiennego rytuału pędzącego z prędkością światła. Słychać tu pulsującą, mroczną linię basu, nad którą unosi się masywna, duszna chmura analogowych syntezatorów i gęstego pogłosu. Całość opiera się na ciągłym narastaniu napięcia i polirytmicznym gotowaniu się instrumentów perkusyjnych. Utwór buduje nastrój niepokojącej, egzotycznej podróży, którą nagle przecinają ostre, jazzowe szarże na klawiszach, nadając tej afrykańskiej z ducha kompozycji wyraźnie miejski, funkowy charakter.
Ciekawostki
Utwór „Gibraltar” jest potężnym dowodem na to, jak diametralnie różne potrafiły być składy Weather Report. W przeciwieństwie do „Dara Factor Two” z 1982 roku, ten utwór napędza fantastyczna gra Alphonso Johnsona na basie, zanim ostatecznie opuścił zespół. Z kolei za bębnami usiadł Chester Thompson (później znany m.in. ze współpracy z Genesis), wspierany przez wirtuozerię Alexa Acuñi na congach. Co ciekawe, Joe Zawinul napisał tę monumentalną, prawie ośmiominutową kompozycję od początku do końca jako zamkniętą formę, którą rozpisał w detalach dla całego zespołu. Niezwykła dbałość o aranżacyjne szczegóły mocno zestresowała Thompsona po jego wejściu do studia, a Zawinul wielokrotnie podkreślał, że u niego nie ma miejsca na chaos.
-------------------------------
@JimMorrisonFCB @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro i inni