W rytmie Marsylianki:

27 czerwca 1984 r. Francja pokonała w finale mistrzostw Europy Hiszpanie 2:0. W 30-stopniowym upale przyszło zawodnikom obydwu drużyn rozstrzygnąć między sobą losy finałowej potyczki. Faworytami nie tylko publiczności byli Francuzi. Podopieczni Michela Hidalgo wypadli najokazalej ze wszystkich uczestników turnieju. Prezentowali futbol piękny dla oka, oparty przede wszystkim na grze ofensywnej. Hiszpanie hołdowali większej dyscyplinie taktycznej. Ich atutem była konsekwencja i koncentracja, przejawiająca się skuteczną walką o jak najkorzystniejszy wynik meczu. Oba zespoły na drodze do finału nie przegrały ani jednego meczu, w każdym ze spotkań zdobywając minimum jednego gola. Przez pierwsze 45 minut nic szczególnego się nie wydarzyło. Lekką przewagę mieli Francuzi ale nie potrafili jej udokumentować golem. Obraz gry uległ zmianie dopiero po przerwie, kiedy arbiter odgwizdał przewinienie w okolicach pola karnego. Do piłki podszedł Platini ale w zdobyciu gola z rzutu wolnego pomógł mu tym razem bramkarz rywali. Wydawało się iż Arconada pewnie chwyci piłke ale ta jakimś cudem wyślizgnęła mu się z rąk i wpadła do bramki. Francuzi objeli prowadzenie. Hiszpanie nie mogli już dłużej czekać i liczyć na dogrywke tudzież rzuty karne. Zmuszeni byli zaatakować ale czynili to bez przekonania. Każda rozpaczliwa akcja mogła być brzemienna w skutkach. ,,Trójkolorowi” tylko czekali na odsłonięcie się przeciwnika i zadanie mu decydującego ciosu. Tak też się stało. Doskonale spisujący się w tym meczu Tigana wypuścił na czystą pozycje Bruno Bellone’a. Ten popędził w pole karne i delikatnie podcinając piłke nad wybiegającym z bramki Arconadą, posłał ją wprost do siatki. To była ostatnia minuta meczu. Francuzi zdobyli mistrzostwo Europy wygrywając w turnieju wszystkie pięć spotkań. Hiszpanom do zajęcia drugiego miejsca wystarczył zaledwie jeden wygrany mecz ale to nie oni byli tego dnia bohaterami. Michel Platini był na Euro ’84 w znakomitej dyspozycji strzeleckiej. W trakcie całego turnieju zdobył 9 goli, trafiając do siatki w każdym ze spotkań!. Pierwszą bramke strzelił Duńczykom. Kolejne 3 zaaplikował Belgom i był to zarazem jego pierwszy hattrick na tych zawodach. Na następny czekał zaledwie 3 dni, do meczu z Jugosławią. Po jednym golu zaliczył także w półfinale z Porugalią oraz w zwycięskim meczu w finale z Hiszpanią. Platini zdobywając złoty medal ME i strzelając gole w każdym meczu turnieju, skopiował wyczyn trzech innych graczy: Rosjanina Poniedielnika(1960), Hiszpana Peredy(1964) oraz Niemca Gerda Mullera(1972). Wszyscy trzej(tak jak Platini) triumfatorzy i jednocześnie królowie strzelców. Gole zdobywali jednak tylko w dwóch meczach(turniej finałowy do czasu Euro ’80 rozgrywano dopiero od półfinałów). Francuz zachował regularność aż w pięciu! Ponadto w każdym meczu turnieju ME gole strzelali: Galić(1960-srebro) oraz dwukrotnie Dzajič(1968-srebro i 1976-4 miejsce), Węgier Bene(1964-brąz) i Niemiec Dieter Muller(1976-srebro). Jedno nie ulega wątpliwości. Nie byłoby tak wspaniałego sukcesu gdyby nie Platini. Kapitan, lider, najlepszy zawodnik turnieju i najskuteczniejszy strzelec mistrzostw. Dziewięć goli zdobytych przez jednego zawodnika w turnieju do tej pory pozostaje niepobitym rekordem. Należy zwrócić uwagę że Platini dokonał tego wyczynu w zaledwie 5 meczach będąc nominalnym pomocnikiem. Ponadto w drodze po złoto w każdym meczu wpisywał się na liste strzelców, czego nie udało się dokonać nikomu przed nim ani po nim.


@Symson
@Sensible
@Rastafarnianin
@patataj
@Pawel13sz
@Ogorinho1974
@Monix10
@Mixtape
@kamyk_23
@Arkon