@FCBparasiempre

Obie drużyny lubiły walczyć o jakieś konkretne trofeum: ich rywalizacje pobudził przechodni puchar dla zwycięzcy dorocznego meczu, ufundowany w 1905 roku przez brytyjskiego przedsiębiorcę i sportsmena, sir Thomasa Liptona. Mecze rozgrywano co roku na przemian w Buenos Aires i Montevideo, zawsze w dni świąteczne a dochody z nich przeznaczano zaś na cele dobroczynne. Ważnym krokiem naprzód był zorganizowany przez AFA w 1910 r. turniej(nieoficjalna Copa America), który zbiegł się w czasie z obchodami stulecia utworzenia pierwszego autonomicznego rządu Argentyny. Był to bardziej piłkarski festiwal niż międzynarodowy turniej. Oprócz Urugwaju przysłało swą drużynę Chile, natomiast mimo zaproszenia nie dojechała reprezentacja Brazylii. Mecze rozpoczęły się 29 maja na boisku Gymnasia y Esgrima w Buenos Aires. 5 czerwca kombinowana drużyna argentyńska wygrała z Chile 5:1. Ciekawostką tego meczu był nieuznany gol z karnego dla gospodarzy, choć piłkarz mimo okrzyków z trybun, by piłke kopnąć na aut, strzelił celnie. Wskazuje to na utrzymywanie się lansowanego przez część Anglików poglądu iż dżentelmeni nie popełniają umyślnych fauli, zatem nagroda w postaci karnego jest niepotrzebna a nawet obraźliwa. Później Chile zmierzyło się z Urugwajem i poniosło oczekiwaną porażke 0:3. Urugwajczycy dostali swoją porcje gwizdów za to że protestowali przeciw nieuznaniu im dwóch goli. Publiczność zaczęła kibicować Chilijczykom a gra stała się trochę za ostra i sędzia dyktował niezliczone rzuty wolne, głównie przeciw Urugwajczykom, specjalistom od wątpliwych sztuczek. Ostatecznie publiczność zniosła chilijskiego bramkarza z boiska na ramionach. Większość reprezentantów Chile pochodziła spoza tego kraju, zaś wśród Urugwajczyków również znaleźli się urodzeni w Wielkiej Brytanii: Buck i Harley. Wywołało to dyskusje czy Argentyna powinna postępować w ten sam sposób. Nie wiadomo jak ten problem rozwiązano. Jasne natomiast było że zwycięzcą turnieju może być albo Urugwaj albo Argentyna. ,,Buenos Aires Herald” rozpoczął swój wstępniak słowami: ,,Dzisiejszy mecz można nazwać najważniejszym meczem międzypaństwowym rozegranym kiedykolwiek w tym kraju, ponieważ od jego wyniku zależy mistrzostwo Ameryki Południowej”. Zapowiadano wielkie tłumy na trybunach i przytaczano plotki mówiące że gdyby gospodarze przegrywali, część publiczności wtargnie na boisko, nie dopuszczając do zakończenia meczu, w rewanżu za wcześniejsze ruchawki podczas meczów rozgrywanych po drugiej stronie La Platy. Ostatecznie Argentyna wygrała 4:1 na oczach 10 tysięcy ludzi, nie wliczając w to około tysiąca oglądającego mecz za darmo z nowo wybudowanego nasypu kolejowego.

Reprezentacja Argentyny po raz pierwszy odwiedziła Brazylie w 1907 roku, wygrywając sześć z siedmiu meczów. Następne zaproszenie(aby zagrać z reprezentacjami lig Rio i São Paulo) AFA otrzymała w roku 1912. Tym razem Argentyńczycy przegrali pierwszy mecz ale wygrali wszystkie pozostałe. W São Paulo goście byli wspaniale podejmowani przez klub Paulistano a w bankiecie i ,,garden party” urządzonych na ich cześć wzięła udział cała elita miasta. Nie trzeba było długo czekać na dwa pierwsze oficjalne mecze między reprezentacjami obu państw. W 1914 roku argentyński generał Julio Roca ufundował puchar, o który miały one walczyć. Pragnął wesprzeć młodych ludzi uprawiających tak szlachetną dyscyplinę sportu i podtrzymywać dobre stosunki pomiędzy obydwoma krajami. Brazylijczycy przysłali drużynę opromienioną świeżym zwycięstwem nad Exeter City i po dwóch spotkaniach towarzyskich, które przyniosły każdemu z rywali po jednym zwycięstwie, 27 września odbył się najważniejszy mecz. Argentyński rząd reprezentowali ministrowie spraw zagranicznych i sprawiedliwości; pierwszy z nich po jedynym golu, strzelonym przez legendarnego Brazylijczyka Friedenreicha, ofiarował zwycięzcom puchar. Drużyna argentyńska jednak nie została wyselekcjonowana przez AFA, lecz przez rozłamową ,,Federacion Argentina de Football”. Była w tym meczu sytuacja świadcząca o przestrzeganiu przez zawodników amatorskiej czystości zasad. Zdawało się że Argentyna wyrównała ale zarówno argentyński sędzia liniowy, jak i kilku miejscowych graczy uświadomiło głównemu sędziemu że gol został zdobyty ręką. Te piłkarskie kontakty drużyn południowoamerykańskich i pierwsze mecze międzypaństwowe postawiły na porządku dziennym pytanie, czy aby nie nadszedł czas aby powołać południowoamerykańską federacje piłkarską, która m.in. byłaby w stanie zorganizować oficjalne mistrzostwa kontynentu. W 1912 r. na spotkaniu z udziałem przedstawicieli AFa oraz lig piłkarskich z Rosario i Urugwaju, dyskutowano możliwość powołania konfederacji La Platy. Swojego rodzaju precedensem była już FIFA utworzona w 1904 r. przez siedem państw europejskich. Człowiekiem najbardziej kojarzonym z ideą konfederacji był Urugwajczyk- Hector Rivadavia Gomez. Rozumiał ją jako silne, zarządzające centrum, które pozwoliłoby zmniejszyć niebezpieczeństwo rozłamów, przeżywanych właśnie przez piłkarską Argentyne. Mogłaby ona nawet przyciągnąć kluby, które przystąpiły do organizacji rozłamowych. W 1912 r. niczego konkretnego jeszcze nie ustalono ale Gomez, nauczyciel, poseł do urugwajskiego parlamentu, prezes Montevideo Wanderers i przez pewien czas prezes Ligi Urugwajskiej i Urugwajskiej Ligi Kultury Fizycznej, nie dawał za wygraną. W 1915 r. opublikował w piśmie ,,El Hogar” artykuł podtrzymujący pogląd że Południowoamerykańska Federacja Piłkarska jest ,,organizacją, jakiej potrzebujemy”. Po to by jego pomysł przyniósł owoce, Gomez wykorzystał turniej zorganizowany w roku 1916 przez AFA z okazji stulecia argentyńskiej deklaracji niepodległości. To był pierwszy oficjalny turniej Copa America, który wygrał Urugwaj. ,,Południowoamerykańska Federacja Piłkarska powinna powstać po to aby złączyć pod wspólnym zarządem wszystkie organizacje z każdego kraju członkowskiego kierujące w nich amatorskimi towarzystwami piłkarskimi”- deklarował Gomez, który kierował działaniami Federacji ze swego biura w Montevideo. Jednym z jej wczesnych zadań było wyznaczenie miejsc, w których miały się odbyć kolejne mistrzostwa Ameryki Południowej: Montevideo w 1917, Rio de Janeiro w 1919, Viña del Mar w 1920 i Buenos Aires w 1921 r. CSF(Confédéración Sudaméricana de Fútbol) była pierwszą tego typu organizacją w piłkarskim świecie. Jeśli idzie o wspomniany turniej Copa America 1916, dla którego zwycięzcy puchar ufundowało argentyńskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, to znaczące były dla niego dwa wydarzenia, które miały zaszkodzić futbolowi w Ameryce Łacińskiej. Jeden z chilijskich dziennikarzy oskarżył Urugwaj o włączenie do swej drużyny dwóch zawodowców z Afryki. Ich nazwiska brzmiały Gradin i Delgado. W rzeczywistości byli oni urodzonymi w Urugwaju potomkami niewolników, zatrudniającymi się w charakterze aktorów podczas karnawału w Montevideo. Przedstawiciele Chile przeprosili wprawdzie za nieporozumienie ale dopiero wtedy, gdy sprawa sięgnęła szczebla dyplomatycznego. Zwłaszcza w Brazylii rasizm miał być długo jeszcze obecny w futbolu. Trzeba było też rozwiązać problem zawodowstwa. Po drugie, choć nie sposób się tego dowiedzieć z oficjalnej kroniki obchodów stulecia niepodległości Argentyny, wyznaczony na 16 lipca mecz Argentyna-Urugwaj(ostatni w turnieju i de facto finałowy) został przerwany po 5 minutach gry. Okazało się iż grupa kibiców wtargnęła na boisko Gimnasia y Esgrima i podpaliła drewniane trybuny stadionu. Dzień później dokończono pozostałe 85 minut na ówczesnym stadionie Racingu Club Avellaneda. Mecz zakończył się bezbramkowym remisem, który dał Urugwajowi triumf w tym turnieju. Warto również pamiętać iż pierwszego gola w historii turnieju zdobył urugwajski napastnik José Piendibene. Dnia 2 czerwca 1916 r. otworzył wynik meczu otwarcia Urugwaj - Chile. Uzyskał go tuż przed przerwą w 44 minucie. ,,Urusi” wygrali ostatecznie to spotkanie 4:0 a później zdominowali całą imprezę. Również Urugwaj zwyciężył w kolejnej edycji Copa America, rozgrywanych rok później w Montevideo. Urugwaj był też pierwszym krajem, który triumfował w mistrzostwach kontynentu rozgrywanych poza jego terytorium a mianowicie w Chile w 1920 r. Tak więc można podsumować że to głównie nacji urugwajskiej zawdzięczamy narodziny i rozkwit tak wyjątkowego turnieju, jakim jest Copa America.