Seria o seryjnych #36
Jeffrey Dahmer - amerykański seryjny morderca, gwałciciel i nekrofil znany jako ''Kanibal z Milwaukee''

Dahmer urodził się w Milwaukee w stanie Wisconsin. Niedługo potem jego rodzina przeniosła się do Bath w Ohio. Od wczesnych lat dzieciństwa fascynowały go martwe zwierzęta. Gdy jego ojciec znalazł kości martwego zwierzęcia w ogrodzie. Zebrał je i wrzucił do wiadra. Wówczas jego syn jak zahipnotyzowany wyciągał i wrzucał kości do wiadra. Tak ojciec komentował to zachowanie syna:
''Kości grzechotały, a on był zafascynowany tym faktem. Myślałem, że to tylko dziecięca zabawa'' - W znanej tylko sobie kryjówce miał ukrytą czaszkę psa. Potrafił spędzać całe dnie obserwując rozkładające się szczątki zwierząt. Uczęszczał na uniwersytet stanowy w Ohio, lecz został z niego wydalony. Po tym incydencie jego ojciec zapisał go do wojska na okres sześciu lat. Dahmer popadł w alkoholizm i po dwóch latach został wyrzucony za nadużywanie alkoholu. W 1982 przeniósł się do swojej babci do West Allis w stanie Wisconsin, gdzie mieszkał przez sześć lat. Było wiele oznak tego, że może być chory psychicznie. W sierpniu 1982 został aresztowany za obnażanie się w miejscu publicznym. Cztery lata później ponownie go aresztowano za masturbowanie się w miejscu publicznym w obecności dwóch niepełnoletnich chłopców, którzy zaalarmowali policję. Tym razem został skazany na rok więzienia, z czego odsiedział 10 miesięcy. W 1988 został aresztowany za molestowanie seksualne 13-letniego chłopca, za co dostał rok prac społecznych i został zarejestrowany jako przestępca seksualny. Dahmer przekonał sąd, iż potrzebuje leczenia psychiatrycznego i został skierowany do otwartego szpitala psychiatrycznego na 5 lat leczenia. Jeffrey Dahmer pierwsze morderstwo popełnił w 18 czerwca 1978 roku. Jego pierwszą ofiarą był Steven Hicks, autostopowicz, którego Dahmer zaprosił do swojego domu. Pili razem alkohol i słuchali muzyki, aż w pewnym momencie gość Dahmera chciał opuścić jego dom. Dahmer nie pozwolił mu na to, uderzając w głowę Hicksa ciężarkiem gimnastycznym, ogłuszył go, a potem udusił. Jak potem zeznał, zrobił to, bo nie chciał, aby sobie poszedł. Zwłoki ofiary poćwiartował i przez cały następny dzień pod schodami swego domu oddzielał tkankę od kości. Wnętrzności i skórę zapakował do czarnych, grubych worków na śmieci, które wywiózł na wysypisko, a kości rozbił na malutkie kawałeczki młotkiem i porozrzucał w pobliskim lesie. Po tej zbrodni udawało mu się panować nad sobą na tyle, że przestał zabijać na kolejne 9 lat. Jako, że Dahmer przejawiał skłonności homoseksualne, często bywał w barze dla gejów. To tam poznał swoją kolejną ofiarę. Steven Tuomi miał 25 lat. Tak po latach opisywał tą zbrodnie:
''Wrzuciłem pigułki nasenne do jego drinka, aby był nieprzytomny. Chciałem spędzić z nim noc... Kiedy się obudziłem miałem posiniaczone przedramiona. On miał posiniaczoną klatkę piersiową, a z jego ust ciekła krew... Zwisał z boku łóżka. Nie pamiętam, abym go pobił na śmierć, ale najwyraźniej musiałem to zrobić'' Pojechał do domu babci. Tam ciało mężczyzny poćwiartował, a następnie wsadził do worków i zostawił przy krawężniku. Jeffrey coraz częściej atakował skutecznie. Tak w 1991 roku na przestrzeni około 3 tygodni dopisał sobie 4 śmiertelne ofiary. Dopuszczał się aktów kanibalizmu oraz nekrofilii. Ostatnia z kilkunastu ofiar śmiertelnych mordercy z Milwaukee był 25 letni Joseph Bradeholt do zdarzenia doszło 19 lipca 1991 roku. 22 lipca 1991 Dahmer wypatrzył kolejną, jak się okazało, ostatnią ofiarę, która przeżyła. Był nią czarnoskóry, dobrze zbudowany mężczyzna o imieniu Tracy Edwards. Dahmer zaprosił go do domu, pod pretekstem wypicia alkoholu i pozowania do rozbieranych zdjęć, za co obiecał mu zapłatę. Dahmer próbował skuć go kajdankami. Nie udało mu się, bo Edwards okazał się o wiele silniejszy niż Dahmer i zdołał uciec z jego mieszkania. Na ulicy zaalarmował patrol policji, opowiedział im o całym zajściu i zaprowadził policjantów do domu Dahmera. Kanibal początkowo miły dla policjantów z czasem, jednak gdy się zorientował, że policjanci coś przeczuwają, próbował ich zaatakować. Jeden z funkcjonariuszy obezwładnił go, a drugi zaczął przeszukiwać jego mieszkanie. W pokoju, na biurku, znalazł porozrzucane fotografie, które przedstawiały różne stadia ćwiartowania ludzkich zwłok. Następnie policjant w lodówce Dahmera znalazł odciętą ludzką głowę. Dahmer został przewieziony do aresztu, którego już nigdy nie opuścił. W późniejszym etapie śledztwa w domu mordercy znaleziono również między innymi odcięte ludzkie dłonie i członki. Ponadto w jego szafie odkryto kompletny ludzki szkielet. Proces Kanibala z Milwaukee ruszył styczniu 1992. Obrona wnioskowała o uznanie go za niepoczytalnego jednak lekarze sądowi orzekli, że Dahmer w momencie popełniania zbrodni był w pełni poczytalny. Przyznał się do zabójstwa 17 osób. Został uznany winnym 15 morderstw i skazany na 15 wyroków dożywotniego więzienia (w sumie 937 lat więzienia). W mowie końcowej wyraził żal z powodu swoich czynów i oświadczył, że wolałby umrzeć. Prokurator prowadzący sprawę tak mówił o nim w mowie końcowej:
''Proszę państwa ten człowiek zwiódł wiele osób. Błagam nie pozwólcie, aby ten morderca zwiódł także was'' - Jeffrey stał się więziennym celebrytą, udzielał wywiadów. 28 listopada 1994 Dahmer, Jesse Anderson oraz Christopher Scarver zostali wyznaczeni do sprzątania łazienki w siłowni. Strażnik więzienny, który ich nadzorował oddalił się na chwilę, wtedy Scarver uderzył Dahmera i Andersona ciężarkiem w głowę. Dahmer zmarł w drodze do szpitala, na skutek uszkodzenia mózgu. Jeffrey Dahmer w chwili śmierci miał zaledwie 34 lata.

Więcej o sprawie ''Kanibala z Milwaukee'' tutaj...