Niektórym od tej pandemii to w głowach się poprzewracało, żeby nie napisać gorzej i użyć słów rozpoczynających się od "p". W dniu dzisiejszym jadę sobie autem przez miasto, a z uwagi na fakt, że było dosyć ciepło to postanowiłem uchylić szybę w drzwiach. W dodatku z racji pewnego "przyzwyczajenia" noszę maseczkę jadąc samochodem, ale opuszczoną pod brodę. Stoję sobie na czerwonych światłach, bardzo blisko na pasie obok podjeżdża rodzina z dziećmi z tyłu samochodu. Zdziwiło mnie to, że tak blisko podjechał ten kierowca. Kobieta otwiera drzwi i z ogromnym krzykiem mówi do mnie : "Gdzie masz maseczkę założoną pajacu, potem przez takie szm,,, jak ty straciłam pracę." i splunęła mi prosto w twarz. Jej mąż śmiał się, zamknęła drzwi, światło zielone i ruszyli z piskiem opon. Byłem w takim szoku, że nie zdążyłem zareagować. Pierwszy raz w życiu, a trochę już żyje zdarzyło mi się coś takiego. Staram się być po prostu "dobrym człowiekiem", staram się dużo pracować charytatywnie, pomagać, często spotykałem się z różnego rodzaju nieprzyjemnymi sytuacjami, ale ta mnie przerosła. Coś się we mnie złamało, poczułem się jak śmieć i jest mi bardzo przykro wewnętrznie. Przyznam szczerze - nie sądziłem, że kiedykolwiek ktoś mi napluje w "mordę"....