28. dzień Powstania Warszawskiego

Na Starym Mieście po zaciekłych walkach Niemcy ostatecznie opanowują gmach Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych przy ul. Sanguszki. Cała operacja zakończyła się jeszcze przed południem. Na szczęście, oddziały mjr Adolfa Łojkiewicza ps. "Ryś" i kpt. Stanisława Stefaniaka ps. "Stefan" wycofują się bezpiecznie na pozycje przy ul. Zakroczymskiej i Przyrynek
Wobec katastrofalnej sytuacji na Starówce płk Karol Ziemski „Wachnowski” podejmuje decyzję przebicia się do Śródmieścia.
O wiele bardziej cierpi jednak Śródmieście. Walki toczą się tutaj w rejonie magazynów Hartwiga przy Towarowej oraz Dworca Pocztowego bronionego m.in. przez żołnierzy z batalionu "Chrobry II". Mimo sporego naporu niemieckich żołnierzy, Polacy utrzymują pozycje na Towarowej, gdzie nawet chwilowo wypierają nieprzyjaciela, na Poznańskiej czy Książęcej.
Trwa silny ostrzał nieprzyjacielski Śródmieścia, zwłaszcza Placu Napoleona, północnego odcinka Marszałkowskiej, Świętokrzyskiej, Jasnej i Sienkiewicza. W nocy z 27 na 28 sierpnia ppłk Bolesław Gancarz „Gryf” kontynuuje natarcie na koszary pomiędzy ulicami Szwoleżerów, 29 Listopada i Podchorążych.
Cały Górny Mokotów znajduje się pod silniejszym niż zwykle ogniem artylerii nieprzyjaciela.
Od strony Wilanowa Niemcy przypuszczają silny atak na Sadybę.
.Niepowodzeniem kończą się próby odbicia terenu katedry św. Jana, która od 27 sierpnia znajduje się w rękach niemieckich. Wysłane w tamten rejon oddziały ponoszą spore straty.
Udaje się natomiast, choć z dużym trudem, utrzymanie zakładów "Fiata". Nieprzyjaciel stale ostrzeliwuje pozycje powstańców, a do walki co i rusz włącza się niemieckie lotnictwo, które celnie zrzuca bomby, niszcząc pozostałe jeszcze w pionie budynki.
Silniejszy ogień artyleryjski skierowano także na Mokotów, gdzie Niemcy próbują uderzać na Sadybę.
W Londynie i Waszyngtonie toczą się w tym czasie dyskusje dotyczące problemu Powstania Warszawskiego. Dzień wcześniej prezydent Roosevelt odmówił wysyłania amerykańskich lotników z zaopatrzeniem, tłumacząc się brakiem zgody Stalina na międzylądowania na radzieckich lotniskach.
Chwała Bohaterom!