@kerouac Nie wiem, ale zastanawiałem się zawsze, jak to było w MŚ 2014, gdzie w finale zmierzyli się Niemcy z Argentyną, czyli rodzinne kraje papieża Benedykta XVI i Franciszka. Obaj interesują się futbolem, więc pewnie modlili się do Boga, aby sprzyjał konkretnej nacji w meczu.

Jednego musiał nie posłuchać, w tym przypadku Franciszka. Chyba, że to całkowicie olał i stwierdził, że piłkarze niech sami sobie radzą :-)

@kerouac Osobiście modlitwę postrzegam jako dialog. Dialog z kimś, kogo staram się szukać, kto wyrasta ponad wszelkie ludzkie schematy. W tym dialogu mogę zawrzeć wszystko: smutek, szczęście, gniew, nawet krzyk, rozpacz, czy śmiech. Jeśli Bóg jest rzeczywiście istotą doskonałą, to On każdą emocję rozumie. A modlitwa pozwala mi się w pewien sposób zbliżyć do Boga, poznać Go poprzez refleksje które często mnie potem nachodzą. Ogólnie to bardzo głęboki temat i niejednoznaczny.

Myślę, że dany piłkarz wyraża nie sprzyjanie, a czyste podziękowanie.

@kerouac Takie modlitwy raczej nie są wysłuchiwane, ponieważ no niejako modlimy się o coś złego (przegraną) dla innych. Biblia mówi, że wysłuchiwane są modlitwy zgodne z wolą Bożą a Bóg raczej nie kibicuje jakiejś konkretnej drużynie xD. Co innego cieszynki, które właśnie mogą być formą oddania czci czy też dziękczynienia (nie w sensie "dziękuje CI że mi dałeś ich pokonać" tylko "dziękuje za to że moge grać i robić to co lubię"). Ogólnie współzawodnictwo w jakiejkolwiek formie raczej nie jest czymś co mogłoby się Bogu podobać.

@kerouac Ja to modlitwę rozumiem zupełnie inaczej. Dla mnie modlitwa to jak budowanie realcji. Wiadomo, czasami modlisz się w pewnej intencji, czasem za coś dziękujesz, ale dla mnie najważniejsze jest to, aby dzięki modlitwie jak najbardziej zbliżyć się do Boga i jak najlepiej go poznać. Myślę, że traktowanie modlitwy jako formy zwiększenia sobie szczęscia, umiejętności, czy "boostawanie" siebie jest całkowicie mylnym postrzeganiem. W końcu jak spotykasz się ze swoim przyjacielem to nie po to, aby zaspokoić swoje ego i tylko egoistycznie czerpać korzyści z tej znajomości, ale po to aby oddać mu część siebie, kawałek swojego życia, dalej budować relację z nim która będzie was obojga wspierać w życiu. Przynajmniej ja to tak widzę.

@kerouac Może zamiast bezpośredniego sprzyjaniu mu przez Boga, piłkarz wyraża w ten sposób podziękowanie za całokształt bożej pomocy. Czyli nie dziękuje bezpośrednio za to że bramkarz miał gorszy dzień i wpuścił babole, tylko za to że Bóg dał mu możliwość strzelenia tego gola, dał mu karierę piłkarską itd.
Część osób, które znam zniechęciła się do Boga czy wiary (raczej w młodym wieku) bo mimo modlitwy zdarzyły im się niepowodzenia, czyli według nich Bóg ich nie wysłuchał. Ja unikam problemu prosząc o konkretne rzeczy - np. przed egzaminem modlę się o to by rzeczy, których się nauczyłem wystarczyły do zdania. Wtedy jeśli zdam mogę być wdzięczny Bogu, że trafiłem dobre pytania, jeśli nie zdam to znaczy że nie nauczyłem się dostatecznie. W ten sposób nigdy nie obwiniam Boga i zawsze przed trudnymi sytuacjami w życiu mam w nim jakieś oparcie.
Bo ostatecznie tym powinna, a przynajmniej może być, modlitwa i wiara - szukaniem wsparcia ze strony Boga. Jeśli stresuję się jakimś wydarzeniem to mogę zarzucić benzo lub się pomodlić - a modlitwa ma jednak mniej skutków ubocznych.

@kerouac rozmowa z Bogiem. Po prostu.

@kerouac Modlitwa to podziękowanie Bogu, zrzucenie swoich problemów, wyznanie czego się pragnie. Takie coś w stylu oczyszczenia duszy i zawierzeniu mu jej. A co do modlitwy przed meczem, czy tam robieniem znaku krzyża, to powiem na własnym przykładzie. Ja nigdy nie proszę o zwycięstwo, tylko dziękuję za to że mogę grać (czyli to co kocham najbardziej) i proszę by obyło się bez kontuzji. To tyle, ja tak to postrzegam, jeśli Cię to ciekawi. :)