Graliśmy w towarzyskim meczu z Realem Madryt, a on strzelił imponującą bramkę. Powiedziałem wtedy sobie:

Javier, oto właśnie nowy Ronaldo! Ma wszystko - siłę, technikę, drybling, szybkość, strzał, wykończenie.

Adri pochodził z nieciekawej dzielnicy w Brazylii, co mnie na początku przerażało. Znałem ''Fawele'' bardzo dobrze, w Brazylii ubóstwo jest podobne do tej, jaką poznałem w Argentynie. Widziałem w tym niebezpieczeństwo, ponieważ to bardzo trudne, gdy stajesz się bogaty, a wcześniej nie miałeś nic.

Każdego dnia po treningu pytałem go, dokąd idzie i co zamierza robić. Bałem się, że wpakuje się w jakieś tarapaty.

Adriano był bardzo przywiązany do swojego Ojca. Przed sezonem, właściwie w czasie, gdy graliśmy o ''Trofeo TIM'' wydarzyło się coś szokującego.

Zadzwonił telefon, z Brazylii:

''Adri, Tata nie żyje...''

Byłem wtedy przy nim w pokoju, widziałem jak rzucił telefon i zaczął krzyczeć. Nawet nie można sobie wyobrazić takiego głośnego krzyku. Do tej pory dostaje gęsiej skórki gdy o tym myślę.

Od tego dnia ja i Moratti opiekowaliśmy się nim, traktowaliśmy go jak młodszego brata.

Dalej grał w piłkę, strzelał gole i patrzył w niebo, dedykując mu wszystkie bramki, ale od czasu tej rozmowy nic nie było już takie samo.

Ivan Cordoba spędził z nim jedną noc rozmawiając o jego przyszłości:

Adri, jesteś mieszanką Ronaldo i Ibrahimovica. Czy wiesz, że możesz zostać najlepszym piłkarzem w historii?

Nie udało nam się wyciągnąć go z depresji. I to moja największa porażka w karierze. Nadal boli mnie, że byłem tak bezsilny.

~ Javier Zanetti

Dzisiaj Adriano obchodzi 38 urodziny.