Prawda jest taka, że za tę porażkę odpowiada Flick i jego nastawienie na ciągłą, wysoką linię obrony. Jest 0:2, udało się odrobić stratę z pierwszego meczu. Zamiast się cofnąć i trochę uspokoić grę i postarać się ich wymęczyć aby pobiegali za piłką, to oczywiście nie, bo przecież „my być Barca, my atakować i tracić bramki jak paralitycy”. No i standardowa akcja, po której tracimy gola: szybkie wyjście spod pressingu i zagranie z pierwszej piłki na wolne pole za linię obrony.

Do tego późne zmiany, zajechanie Pedriego, który momentalnie wyglądał karykaturalnie, brak wpuszczenia De Jonga, żeby uspokoić grę, kiedy emocje rosły. No i oczywiście Roony - gość przyspawany do ławki przez cały sezon ma wejść i zbawić nasz atak.
Parodysty z Manchesteru nie ma co nawet komentować, tak samo jak już standardowej czerwonej kartki i pobłażliwości Turpina względem Atlético.
Przykry wieczór, bo zapowiadało się pięknie, a wyszło jak zawsze.