Musze wyrzucic z siebie...
Nie zycze nikomu takiej sytuacji... Wczoraj przezylem prawdziwa traume, ktore bedzie mi towarzyszyla do konca zycia i nigdy nie zapomne tego widoku. Znalazlem najlepszego przyjaciela, brata bo tak go moge smialo nazwac wiszacego na sznurze :( od 4 roku zycia bylismy przyjaciolmi przez ponad 30 lat. Takimi na co dzien, z milionami pieknych i szalonych wspomnien. Zawsze razem w dobrych i zlych chwilach. Sciagalem go wczoraj ze sznura :( serce mi peklo, jestem roztrzaskany na kawalki i mimo, ze wiele przykrych, bolesnych zdarzen w zyciu przezylem, przetrwalem je i sie podnioslem budujac sie wrecz to tego nie potrafie zniesc.. chyba nie ma mocnych na to.
W ostatnich latach mial problemy gdzie psychicznie byl zagnebiony przez swoja laske, doszedl alkohol. Wiele czasu z tym walczylem by go wyciagnac i... udalo sie. Odrzucil calkowicie alkohol, po wielu latach zerwal te ralacje, poznal nowa fajna partnerke, usmiechal sie, odbudowal. To byl taki pozytywny czlowiek do rany przyzloz.. skakalismy razem ze spadochronu, latalismy na lotniach, wiele gor zdobylismy, nawet Rysy. Obecnie robilismy korone gor Polski, w ostatni weekend zdobylismy Orlice. I byla to ostatnia wyprawa i ostatni raz widzialem go usmiechnietego :( nie mam pojecia jak sie pozbierac z tego. Nie rozumiem dlaczego teraz.. kiedy wszystko szlo juz do przodu i zaczelo sie ukladac. Zawsze bylem przy nim ale w zyciu teraz bym sie nie spodziewal takiego ruchu. Tym razem nie dal zadnych wskazowek, ze cos jest nie tak... dbajcie ludzie o swoja psychike, nie dajcie jej nigdy sponiewierac i nie wyrzadzajacie sobie krzywdy nawzajem bo to sie kumuluje, zbiera. I czlowiek, ktory sie usmiecha w srodku moze byc totalnie zniszczony. Nie dokladajmy do tego cegielek...