Sprawa zaginięcia Marco Aurélio Simona, 15-letniego brazylijskiego skauta, jest jedną z najbardziej tajemniczych i nierozwiązanych zagadek kryminalnych w historii Brazylii. Do zdarzenia doszło 6 kwietnia 1985 roku w Pico do Jaraguá, najwyższym punkcie São Paulo, podczas obozu skautowego.
Marco Aurélio Simon był członkiem grupy skautów z São Paulo. W Wielką Sobotę, 6 kwietnia 1985 roku, uczestniczył w obozie zorganizowanym w parku stanowym Jaraguá, położonym w zachodniej części miasta. Teren ten, choć malowniczy, jest znany z gęstych lasów i trudnego ukształtowania, co czyni go potencjalnie niebezpiecznym dla niedoświadczonych osób.
Według relacji świadków, Marco Aurélio, będąc jednym z młodszych członków grupy, miał tego dnia wykonać zadanie związane z przygotowaniem obozu. Około godziny 14:00 widziano go po raz ostatni, gdy oddalił się od grupy, najprawdopodobniej w celu zebrania drewna na ognisko lub wykonania innego zadania. Nie zabrał ze sobą żadnych zapasów, a jego ekwipunek ograniczał się do podstawowych rzeczy, takich jak nóż i plecak z minimalnym wyposażeniem. Gdy nie wrócił do obozu po kilku godzinach, rozpoczęto poszukiwania.
Natychmiast po zgłoszeniu zaginięcia przez opiekunów obozu, w akcję poszukiwawczą zaangażowano lokalną policję, straż pożarną oraz ochotników, w tym innych skautów i ich rodziny. Teren Pico do Jaraguá, obejmujący gęste lasy i strome zbocza, był przeszukiwany przez kilka dni. Warunki pogodowe w tamtym czasie były stosunkowo stabilne, ale wilgotny klimat i gęsta roślinność utrudniały działania.
Poszukiwania koncentrowały się na szlakach, które Marco mógł obrać, oraz na okolicznych jaskiniach i wąwozach. Użyto psów tropiących, które jednak nie znalazły wyraźnego śladu chłopca. Nie odnaleziono żadnych przedmiotów należących do Marca, takich jak plecak czy ubrania, co dodatkowo komplikowało sprawę. Po kilkunastu dniach intensywnych poszukiwań, w których nie natrafiono na żaden trop, akcję stopniowo ograniczano.
Śledztwo w sprawie zaginięcia Marco Aurélio Simona zostało formalnie otwarte przez policję stanu São Paulo. W początkowej fazie rozważano kilka hipotez. Najprostsza i najbardziej prawdopodobna teoria zakładała, że Marco zgubił się w gęstym lesie, mógł stracić orientację i nie być w stanie znaleźć drogi powrotnej. Jednak brak jakichkolwiek śladów, takich jak ślady stóp czy porzucone przedmioty, podawał tę hipotezę w wątpliwość. Rozważano możliwość, że Marco uległ wypadkowi, np. wpadł do wąwozu, został ranny lub zginął w wyniku upadku. Teren Pico do Jaraguá jest miejscami skalisty i niebezpieczny, ale przeszukanie kluczowych obszarów nie przyniosło dowodów na taki scenariusz. Inna hipoteza zakładała, że Marco mógł zostać uprowadzony lub stać się ofiarą przestępstwa. W tamtym okresie São Paulo nie było wolne od przestępczości, ale brak jakichkolwiek świadków czy dowodów na obecność osób trzecich w okolicy sprawiał, że ta teoria była trudna do zweryfikowania. Niektórzy śledczy sugerowali, że Marco mógł celowo opuścić obóz, ale ta hipoteza była najmniej prawdopodobna. Chłopiec był opisywany jako odpowiedzialny i zaangażowany w działalność skautowską, a jego relacje z rodziną i rówieśnikami nie wskazywały na motywy do ucieczki.
W toku śledztwa przesłuchano wszystkich uczestników obozu, w tym opiekunów i innych skautów, ale nikt nie dostarczył informacji, które mogłyby wyjaśnić, co się stało. Nie znaleziono również żadnych dowodów na zaniedbania ze strony organizatorów obozu, choć niektórzy krytykowali brak ścisłego nadzoru nad młodszymi uczestnikami.
W 1990 roku, pięć lat po zaginięciu, śledztwo zostało oficjalnie zamknięte z powodu braku nowych tropów, a sprawa została zarchiwizowana. Rodzina Marco Aurélio, w szczególności jego rodzice, nigdy nie przestała szukać odpowiedzi. Matka chłopca, Maria do Carmo Simon, do końca życia (zmarła w 2019 roku) apelowała o wznowienie śledztwa i utrzymywała nadzieję, że jej syn może wciąż żyć.
W kolejnych dekadach sprawa zyskała status jednej z najbardziej znanych nierozwiązanych zagadek w Brazylii i była często omawiana mediach i programach dokumentalnych. W 2021 roku, w związku z nowymi technologiami śledczymi i naciskiem opinii publicznej, policja ogłosiła ponowne otwarcie sprawy. Rozważano wówczas dwie nowe hipotezy: że Marco mógł zostać pochowany w okolicy miejsca zaginięcia (co sugerowało przestępstwo) lub że mógł przeżyć i żyć pod inną tożsamością. Jednak brak konkretnych dowodów sprawił, że te tropy nie przyniosły przełomu.
Sprawa była wielokrotnie omawiana w mediach, a w São Paulo powstały inicjatywy na rzecz poprawy bezpieczeństwa podczas obozów i wycieczek szkolnych. Historia ta zainspirowała również fikcyjne opowieści i teorie spiskowe, choć większość z nich nie miała oparcia w faktach.
Do dziś, czyli do kwietnia 2025 roku, los Marco Aurélio Simona pozostaje nieznany. Nie odnaleziono jego ciała, przedmiotów ani żadnych wiarygodnych śladów, które mogłyby wyjaśnić, co się z nim stało. Sprawa pozostaje otwarta w brazylijskich archiwach policyjnych, ale brak nowych dowodów sprawia, że szanse na jej rozwiązanie są minimalne. Rodzina i osoby zainteresowane sprawą nadal organizują rocznicowe wydarzenia upamiętniające Marca, a jego historia jest przypominana jako przestroga i apel o większą ostrożność podczas aktywności na łonie natury.
@Walker @JimMorrisonFCB @DiSBlaDE @esem91 @Karamba @michal26 @Ojciec5tkidzieci @messicocacola @Kondziubarca