Nie znam szczegółów, ale wydaje się, że trafił się sędzia z RIGCZem. Sprawy alimentacyjne zgodnie z przepisami w swej podstawie powinny być oparte na jednoznacznych obliczeniach matematycznych.
Maksymalną kwotę alimentów wyznaczają usprawiedliwione potrzeby dziecka. Jeżeli więc strony wykażą, że usprawiedliwione potrzeby dziecka kosztują miesięcznie np. 2k to 2k to powinna być maksymalna kwota alimentów (i to tylko w skrajnych wypadkach, gdy zobowiązany rodzic literalnie nie wykonuje żadnych obowiązków rodzicielskich i zarabia jednocześnie duży hajs).
Natomiast standardowo te 2k powinno się podzielić po połowie między rodziców i później tylko przesuwać "wajchę" w stronę jednego lub drugiego rodzica w zależności od oceny ich możliwości zarobkowych i majątkowych oraz osobistych starań w wykonanie dziecka (im większe możliwości zarobkowe i mniejsze starania rodzica, który ma płacić alimenty, tym większą nadwyżkę ponad tego tysiaka powinien płacić).

Natomiast u nas sądy rodzinne często mają w poważaniu te wytyczne i ustalają alimenty według swoich indywidualnych i oderwanych od prawa kryteriów, co często kończy się tym, że alimenty w rzeczywistości służą utrzymaniu zarówno dziecka jak i rodzica (sorry, najczęściej matki), któremu się robić nie chce.