26 listopada 1855 roku w Konstantynopolu, w wieku 56 lat, zmarł Adam Mickiewicz, uznawany za najważniejszą postać polskiej literatury i jednego z najważniejszych twórców europejskiego romantyzmu.

Do tej pory nic nie sugerowało, że Adam Mickiewicz może odejść z tego świata. Chociaż wiele podróżował, co wiązało się z ogromnym zmęczeniem, które wpływało na jego samopoczucie, to jednak cieszył się dobrym zdrowiem.

Tego dnia Adam Mickiewicz obudził się, wypił herbatę i ponownie poszedł spać. Gdy wstał, zaczął wymiotować. W południe wypił kawę ze śmietanką, zjadł kawałek chleba i znów udał się na spoczynek. Po ponownym przebudzeniu Mickiewicz nie potrafił już samodzielnie chodzić, a jego stan pogarszał się z godziny na godzinę. Polskiego poetę odwiedziło czterech lekarzy, lecz żaden nie był w stanie mu pomóc. Ostatecznie wezwano też księdza, który udzielił sakramentu namaszczenia. Ostatnie słowa Mickiewicz skierował do pułkownika Bednarczyka: „Powiedz tylko dzieciom, niech się kochają. Zawsze.".

Do dziś przyczyna śmierci Adama Mickiewicza jest nieznana. Lekarz Jan Gembicki w akcie zgonu wpisał wylew krwi do mózgu. Jednak Henryk Służalski twierdził, że polski poeta zmarł na cholerę, a wpis był spowodowany tym, że w przeciwnym razie ciała Mickiewicza nie można by wywieźć z Turcji do Francji. Część osób uważa, że Mickiewicz został otruty, bo w jego otoczeniu nikt na cholerę nie chorował.