Nadrabiam weekendowe wydarzenia piłkarskie i powiem szczerze że rozwalają mnie na łopatki cuda, których dokonuje Thiago Motta - ciężki wyjazd do Atalanty, która u siebie jest niezwyke mocna (tylko Bologna i Inter grają lepiej u siebie), a ten wyciąga cały arsenał taktyczny aby niwelować różnice w jakości piłkarzy z zachowaniem płynności gry, na bieżąco robi korekty w ustawieniu piłkarzy i zmiany w punkt, które zmieniają obraz gry. W przerwie meczu dokonuje 2 zmian zmieniając ustawienie i taktyke praktycznie całego zespołu - niesamowite jak gigantyczną pracę musiał wykonać że zespół jest gotowy grać tak różnymi wariantami jednocześnie trzymajac poziom gry, a do tego pragmatyzm i konsekwencja robi wielkie wrważenie, wręcz jara się tym gdy dostrzeże błąd taktyczny przeciwnika i na zimno go wykorzystuje. Warto podkreślić że nie pierdzieli się w tańcu i szanuje zdrowie piłkarzy - Zirkzee zgłasza minimalne przeciążenie to od razu zmiana zawodnikiem który wchodzi na pełnej.
Za tydzień będzie najlepszy mecz sezonu w Serie A moim zdaniem: Motta-Inter, czyli najlepszy trener we Włoszech kontra najlepszy zespół we Włoszech. Aż jestem ciekaw co wymyśli na świetny zespół Inzaghiego, który wypełniony jest gwiazdami.
O Bolognii można powiedzieć wiele, ale faktem jest że to zespół który od 50 lat nie istaniał w topowej włoskiej piłce - na początku sezonu gdyby ktoś kibicom zaproponował że wywalczą sobie grę w LE to by brali w ciemno, a teraz nawet nie tylko wyrale, a trenerzy niechętnie chcą grać z Bologną bo Motta jak na tacy wyciąga słabe strony taktyczne przeciwników. Gdy rok temu usłyszałem że Bologna to Thiago Motta to się uśmiechałem, ale dzisiaj gdy obserwuję jego pracę od 2-3 miesięcy to śmiało można powiedzieć że Bologna to Thiago Motta i dłuuuuugo nikt. Kibice Bolognii też o tym wiedzą - tak ich witali gdy w nocy autokar przyjechał z Bergamo,: