Prawdziwy (wg mnie) problem ataku Barcelony

Oni się po prostu nie lubią. A w najlepszym wypadku są sobie obojętni. Przecież tyle patelni ile poskąpili sobie wzajemnie Raphinha z Lewym to potęga. Kłótnie Ferrana z Fatim kto ma strzelać karnego. Porównajcie to z MSN, gdzie Messi oddaje Neymarowi karnego przy absolutnie stykowej walce o Pichichi z Ronaldo. Tam mieliśmy trzech altruistów w ataku, a kręcili liczby z kosmosu. To jest trochę jak an drodze puścisz jednego gościa w korku, tracisz 5 sekund, ale uruchamiasz tym łańcuszek szczęścia i potem na przestrzeni roku spotkasz 50 życzliwych, bo puścił ich ktoś kogo wcześniej puścił ten, którego ty pusciłeś. Porównajcie 'współpracę' naszego ataku ze współpracą Busquetsa, Gaviego czy Pedriego. Przecież te dwa gnojki maja podobną chemię jak Xavi z Iniestą. Porównajcie z chemią jaką ma BACK. W ataku tego nie ma. Lewego chyba rozpieścili w Bayernie i nie może się pogodzić, że cała ofensywa nie jest ustawiona pod niego. Fati za szybko dostał 10, Ferran ma depresję, Raphinha też delikatnie mówiąc nie radzi sobie z emocjami. Jedynie Dembele to taki wolny elektron, ale on mam wrażenie nie kieruje się emocjami w takich sprawach tylko robi swoje. Mamy 5 naprawdę wartosciowych zawodników. Niektórzy kompletnie nie mają formy, ale to są piłkarze, którzy przy odpowiednim prowadzeniu każdy z nich będzie grał w podstawie dużego europejskiego zespołu. Tylko odnoszę wrażenie, że nie pałają to siebie jakąś wielką sympatią w związku z tym nasz atak nie działa w pełni optymalnie.