Bezlitośni:

Jeden z Urugwajskich mistrzów świata, Pedro Petrone wyemigrował po mundialu w Urugwaju do Włoch. W 1931 r. zadebiutował we Fiorentinie, strzelając ponoć w swoim pierwszym meczu aż 11 goli! ale nie zagrzał długo miejsca w Italii. Zdobył tytuł najlepszego strzelca ligi włoskiej a Fiorentina gotowa była zaoferować mu wszystko czego zapragnął ale Pedro szybko znudziły się fanfaronady faszyzmu będącego u szczytu swojej potęgi. Nuda i nostalgia skłoniły go do powrotu do Montevideo, gdzie przez jakiś czas siał postrach wśród bramkarzy. Niespełna trzydziestoletni, musiał jednak porzucić futbol albowiem FIFA nałożyła na niego kare za niedotrzymanie kontraktu z Fiorentiną. Mówi się że Petrone mógł piłką burzyć ściany. Kto wie? Wiadomo z całą pewnością że po jego strzałach bramkarze mdleli i pękały i pękały siatki. Po drugiej stronie La Platy Argentyńczyk Bernabe Ferreyra również bombardował bramki z furią Posejdona. Kibice wszystkich klubów przychodzili specjalnie na stadion żeby obejrzeć la Fiera(Bestie). Piłka po jego strzałach, oddawanych z bardzo daleka, mknęła między obrońcami i wpadała do siatki często z bramkarzem. Przed, po i w trakcie meczów ze stadionowych głośników płynęło tango opiewające nieprawdopodobne kanonady tego zawodnika. W 1932 r. dziennik ,,Critica” zaoferował okrągłą sumke bramkarzowi, który zdoła powstrzymać Bernabe. Pewnego popołudnia tamtego roku zawodnik musiał w obecności dziennikarzy zdjąć swoje buty piłkarskie by przekonać ich że w czubkach nie ukrywa żelaznej sztabki.

@AssisMoreira
@NaFazieHitman