Najczarniejszy Dzień w historii Manchesteru United:

To miał być zwykły dzień. Mroźny i śnieżny 6 lutego 1958 roku. Piłkarze Manchesteru United wraz ze sztabem szkoleniowym oraz dziennikarzami wsiedli na pokład samolotu linii lotniczych Elizabethan, aby po spotkaniu w ramach Pucharu Mistrzów z Crveną Zvezda Belgrad udać się w drogę powrotną na zasłużony odpoczynek. Niestety, wielu z nich już nigdy nie dotarło do ojczyzny. Samolot zmuszony był do międzylądowania w Monachium, aby uzupełnić paliwo. Po zatankowaniu maszyna miała od razu ruszyć do Anglii. Z powodu problemów technicznych przerwano dwie pierwsze próby startu, trzecia z nich zakończyła się największą tragedią w historii piłki nożnej. Samolot z 43 osobami na pokładzie nie oderwał się od ziemi, przebijając ogrodzenie monachijskiego lotniska, a następnie uderzając w pobliski dom, drzewo i garaż. W wyniku wybuchu oraz odniesionych obrażeń zginęły 23 osoby. Od tamtej pory dzień 6 lutego jest czarną kartą w historii naszego klubu oraz całej piłki nożnej. Na szczęście futbol w Manchesterze nie zginął. Na pokładzie rozbitego samolotu były 43 osoby, w tym ówczesny menedżer Czerwonych Diabłów – sir Matt Busby. Tragedia w Monachium od razu wstrząsnęła całym piłkarskim światem, swoją pomoc zaoferowały liczne kluby z Anglii oraz samo Football Association. W wyniku katastrofy zginęło 8 piłkarzy Manchesteru United, sekretarz klubu, dwóch trenerów, 7 dziennikarzy, kibic, steward, jeden z pilotów oraz agent biura podróży. Pomimo tak wielkich strat zespół nie załamał się. Jimmy Murphy podjął się trudnego zadania odbudowy klubu, który już 7 lat po tragedii w Monachium sięgnął po mistrzostwo kraju, a 3 lata później po Puchar Mistrzów. Katastrofę przeżyli m.in. Matt Busby – jeden z największych trenerów United w historii, oraz Bobby Charlton – najlepszy strzelec i legenda klubu z Old Trafford. Dzięki wysiłkom zarządu i piłkarzy, pomocy innych zespołów i wsparciu kibiców futbol w Manchesterze nie zginął. Dziś mija 64 lata od tego smutnego wydarzenia. Kolejna rocznica tej tragedii przypomina nam o heroizmie ludzi, którzy odbudowali ten zespół oraz o cierpieniu, które wpisane jest w dumną historię Manchesteru United.