Seria o seryjnych #69
Serhij Tkacz - ukraiński seryjny morderca i pedofil znany jako ''Połohowski Maniak''

Urodził się w mieście Kiselyovsk wówczas na terenie ZSRR. Chociaż w szkole radził sobie bardzo dobrze, ani myślał o studiach. Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej, aspirował do marynarki wojennej, ale jego kandydatura została odrzucona z powodu wady serca. Zatrudnił się więc jako hycel, a koledzy z pracy mieli okazję poznać jego sadystyczne skłonności, kiedy tłukł bezdomne zwierzęta na śmierć, co czynił metalowym prętem. W między czasie przyuczał się do zawodu policjanta, a niedługo później został śledczym. Wszyscy uznawali go za wspaniałego pracownika. Otrzymał nawet rekomendację przyjęcia do szkoły wywiadu. Jego kariera nie trwała długo. W 1979 roku został zwolniony za fałszowanie dowodów i zmuszony do zarabiania na życie poprzez wykonywanie różnych prac dorywczych. To właśnie wtedy popełnił swoje pierwsze morderstwo. Po wypiciu kilku butelek wina, zaproponował współżycie swojej szkolnej koleżance, z którą spotykał się sporadycznie przez ostatnie 9 lat. Dziewczyna odmówiła i uderzyła go w twarz, a on ją zgwałcił i udusił. Niedługo potem wyjechał na Ukrainę, gdzie znalazł pracę w tamtejszej policji. To właśnie mniej więcej wtedy rozpoczął swój szał. Jego modus operandi był zawsze taki sam. Duszenie i gwałcenie ofiar. Kiedy upatrzył już swoją ofiarę, podążał za nią Wtedy zachodził od tyłu, dusił sznurkiem, po czym obnażał i zaspakajał swoje potrzeby. W ten sposób unikał pozostawienia śladów takich jak zadrapania czy rany, które powstałyby wskutek szarpaniny. Zawsze używał zabezpieczenia i zabierał ze sobą wszystko na czym mógł pozostawić odciski palców. Już jako milicjant doskonale wiedział jak zacierać ślady zbrodni. Swoich ofiar szukał głównie w pobliżu dróg, tak by śledczy myśleli, że zabójca był przejezdnym, lub w pobliżu linii kolejowych, które zostały świeżo nasmarowane. Po morderstwie uciekał wzdłuż torów, wiedząc, że to zmyli psy tropiące. W międzyczasie ożenił się trzykrotnie i spłodził czwórkę dzieci. Jego zbrodnie zauważono dopiero w 1984 r. Kiedy wiele młodych kobiet i dziewcząt, zaczęło znikać w całej Ukrainie; w Zaporożu, Charkowie i Dniepropietrowsku, czyli w pobliżu miejsca zamieszkania i pracy Serhija. W ciągu tego zbrodniczego szału, aresztowano co najmniej 11 niewinnych mężczyzn, którzy często pod presją ze strony brutalnej policji, przyznawali się do morderstw, których nie popełnili. Jeden z nich, oskarżony o morderstwo własnej córki, popełnił w więzieniu samobójstwo, a jego żona padła ofiarą dręczenia ze strony bezwzględnych sąsiadów, którzy w końcu spalili jej dom. W tym czasie seryjny morderca działał dalej i tak, aż do 2005 roku. Wtedy też zamordował 9- letnią córkę swojego kolegi. Uprowadził ją gdy bawiła się nad rzeką z czwórką innych dzieci i to one rozpoznały go kiedy zjawił się na pogrzebie. Aresztowanie odbyło się bez walki, a mężczyzna przyznał się do morderstwa dziewczynki jak i stu innych kobiet. Na pytanie czym kierował się zabijając kobiety i jaka była jego motywacja odpowiedział:
''Wszystko przez moją nienawiść do kobiet. Chciałem w ten sposób także ukarać kolegów z pracy, który w nieudolny sposób próbowali mnie złapać''
Badania psychiatryczne wykazały, że jest w pełni poczytalny, a zabijał dla przyjemności, jaką sprawiało mu mordowanie kobiet. Ostatecznie udowodniono mu zabicie 37 osób. Gdyby został ujęty 5 lat wcześniej zostałby najpewniej skazany na kare śmierci. Jednak z uwagi na fakt, że podczas jego procesu najwyższym wyrokiem jaki mógł otrzymać było dożywocie. Sąd w 2008 roku wydał taki właśnie wyrok i skazał Tkacza na dożywocie. Tkacz porównywał się do słynnego Rzeźnika z Rostowa, Czikatiło mu imponował, wręcz zazdrościł mu pośmiertnej wątpliwej sławy. Uważał, że o nim też powinni kręcić filmy fabularne. Sława Tkacza po osadzeniu w więzieniu była tak duża, że otrzymywał on listy od Eleny córki lekarz psychiatry, która miała zaledwie 16 lat kiedy zobaczyła mordercę w telewizji. Oto fragment jej wypowiedzi w jednym z wywiadów:
''Najpierw zaintrygowała mnie jego osobowość. Napisałem do niego list i otrzymałam odpowiedź. Przez pierwsze sześć miesięcy korespondowaliśmy. Nie bałam się go, ale cieszyłam się, że boją się go inne kobiety, dzięki czemu miałam mniejszą konkurencję. Gdybym poznała go wcześniej, pomagałabym mu chować ciała jego ofiar. ''
W kolejnych wypowiedziach dowiadujemy się także:
''Na pierwszej randce mogliśmy rozmawiać tylko przez telefon, oddzieleni szklanym oknem. Dopiero pół roku później zapewniono nam intymne spotkanie, po którym byłam bardzo zadowolona. W 2016 roku zaszłam w ciążę, a w grudniu urodziła się nasza córeczka. Sfinalizowaliśmy także nasz związek, a ślubu udzielił nam więzienny kapelan.''
Serhij Tkacz zmarł 4 listopada 2018 roku z powodu niewydolności serca w wieku 66 lat.

Więcej o sprawie '' ''Połohowskiego Maniaka'' tutaj...