Bez względu na ocenę JPII można zauważyć, jak na przestrzeni tych lat zmieniała się Polska. Coraz mniej jest już tematów tabu, paradoksalnie coraz mniejsza staje się rola kościoła (zobaczycie to za 10/20 lat, coś na zasadzie państw zachodnich, gdzie trzeba było 1/2 pokoleń).

Wtedy, gdy umierał nikt nie mówił o akcjach pedofilskich w szeregach KK, była praktycznie zupełna cisza. Dziś pojawia się coraz więcej pytań. Czy naprawdę nie wiedział, czy nie chciał wiedzieć, czy może po prostu nie potrafił zapanować nad podwładnymi i oni go manipulowali. Nie pomagają też zdjęcia z chilijskim zbrodniarzem, czy wyniesienie na ołtarze kapelana chorwackich zbrodniarzy wojennych.

Z plusów oczywiście ogromna nadzieja dla Polaków, gdy został wybrany na Papieża. To był wiatr w żagle dla wielu naszych rodaków, coś pozytywnego w szarej codzienności komuny. Wtedy Kościoły mimo prześladowań pękały w szwach od wsi po miasta, a Jan Paweł II tylko to wzmógł.

Ja nie oceniam, zrobi to historia, mogę powiedzieć tylko jedno, czas niesamowicie ucieka. Zapamiętałem go bardzo pozytywnie jako bardzo młody człowiek i naprawdę chce wierzyć, że nie wiedział jaka banda go tam otacza i walczy o swoje wpływy.