Speculum Administrationem, czyli słowo w sprawie Suareza.
Jedną z moim zdaniem naczelnych zasad w ocenianiu sensu danego transferu jest wybycie się wnioskowania post factum. Chociaż może źle to określam, ponieważ oczywiście warto również rozliczać interes ze statusu teraźniejszego, jednak główną badaną kwestią powinna być sytuacja z okresu dobijania targu. Powinniśmy sobie przede wszystkim zadać dwa pytania: co wówczas przemawiało za transferem i czy słusznie? Inaczej trochę sobie rozmawiamy na płaszczyźnie historii alternatywnej, "co by było gdyby?", a przecież skauci, prezesi nie wszystko mogą przewidzieć. Odchodząc lekko od tematu Suareza, lecz zostając w stolicy Katalonii, to przecież mimo całej nieprzychylności Barto i jego świty, mało kto mógł przewidzieć, jak ogromne problemy z kontuzjami będzie miał Dembele. Dlatego, aby krytykować lub sprzyjać temu lub jakiemukolwiek przyjściu, lepiej dywagować o możliwościach, potencjale piłkarza w tamtym momencie oraz jakie interesy mógł mieć klub wtedy, a nie rzucać odważnymi hasłami, gdy znamy już całą historię, gdzie przecież zarządy oraz zespoły scautów oczywiście tego błogosławieństwa nie mają.
Po tych uwagach wstępnych, przedstawieniu moich założeń, które może nie są uniwersalne, można się z nimi nie zgadzać, ale są według mnie uczciwie, przejdźmy w końcu do meritum. Widzę bowiem takie wnioskowanie w tejże sprawie. Teraz Suarez strzela, więc nagle jego oddanie (celowo użyłem tego słowa zamiast wyrażenia "sprzedać") jest błędem. Zapominamy tymczasem o naszej sytuacji sprzed sezonu i nie chodzi mi, aby teraz wypominać komuś hipokryzje, że wcześniej wyrzucał i wyzywał Grubego, a teraz nagle chciałby powrotu. Chodzi mi zaś o sprawy ekonomiczno-kadrowe. Były dzisiaj przypominane, wałkowane, więc ja krótko o tym. Jak dla mnie warto było pozbyć się Luisa właśnie teraz. Musimy iść do przodu, odmładzać kadrę i by to osiągnąć, trzeba właśnie podejmować takie decyzje. One na początku będą się wydawać mało wartościowe, lecz dla naszej przyszłości są kluczowe. Nie tylko stworzył się wakat, ale jednocześnie zelżało Barcelonie w kieszeni. Suarez pobierał ogromną pensje, tutaj każdy chyba się zgodzi, że może nawet nieodpowiednią (pomimo jego wysokiego poziomu piłkarskiego), więc mamy dzięki temu jakąś tam większą wolność finansową niż to było z Pistoletem w kadrze. A obie kwestie są kluczowe dla znalezienia nowego napastnika - musimy mu zapłacić oraz zawodnik pewnie chciałby mieć pewność występów, a z Luisito nie byłoby to gwarantowane.
W tej kwestii pojawiają się również pomniejsze aspekty. Domyślam się, że zarząd i Koeman widzieli takie rozwiązanie, że będziemy grać z fałszywą dziewiątką, więc wystarczyłby nam Griezmann, na tej pozycji mamy jeszcze Messiego, Cou itd. Tak przecież próbowaliśmy grać na początku.
Za to nie bez powodu w tytule strawestowałem nazwę pewnego gatunku literackiego. "Speculum regale", czyli "Zwierciadło królewskie", to były takie traktaty, gdzie autorzy dawali rady królom, mówili im jak mają rządzić, jak zachowywać. Wszystko to było oczywiście mocno idealistyczne, opierające się na teorii cnót. I takie lekko życzeniowe porady zauważyłem przy ocenie transferu Suareza. Także chciałbym, aby trafił on do innej ligi, a nie wzmacniał rywala. Tak samo mierzi mnie, że mu płacimy w połowie, a sama kwota nie była zbyt wysoka. Ale czy zadaliśmy sobie pytanie, ważne przecież: "Czy był możliwy inny interes?" Ja szczerze powiedziawszy wątpię. Mimo wszystko to dość stary zawodnik, z olbrzymią pensją. To już wystarczająco ukracało pole manewru klubu. A dodajmy jeszcze ambicje Luisa, myślę że ciężko byłoby go przekonać do Interu Miami (tak przykładowo), gdy wiedziałby o ofercie Atletico. Też nie lubię naszego zarządu, ale warto brać pod uwagę przed jakimi trudnościami stoją/stali (oczywiście, częściowo przez siebie).
Śmiesznie też wyglądają wielkosiężne plany typu: "najpierw powiniśmy wtedy pozbyć się x, y, z, a nie kochanego burgerka". Oczywiście wtedy dzięki temu byłaby kasiorka, większa niż za Suareza i moglibyśmy ruszać po Haalandy, Mbappe, a na dokładkę Depaya i Erica Garcie. Pomijając oczywiście te multum zmiennych, jakie się pojawiają i w ogóle sam fakt, czy ktoś by się połasił na np. Pique.
Niestety jesteśmy w takiej sytuacji, gdzie to Barcelonie się dyktuje warunki, co jest smutne i to moim zdaniem jedna z największych tragedii, jaka stała się za panowania Bartomeu. Samo odejście Suareza za to, pomimo wielu wad jest krokiem na przód.