Bramka na 1:0 dla Eibaru to jest niestety kwintesencja Barcelony tego sezonu. 55-56 minuta marnujemy setkę (a nawet dwie na raz, licząc okropną decyzje de Jonga o strzale, gdy miał wyciągniętego daleko bramkarza i multum kolegów w lepszej okazji), by po kilkudziesięciu sekundach (56:50) oddać rywalom bramkę, bo inaczej tego kuriozum Araujo nie idzie nazwać.
To jest okropne i strasznie boli, ponieważ to nie jest tak, że my klepiemy bez sensu na połowie rywala, nic nie gramy, nic nie strzelamy, bo jest inaczej. Tworzymy akcje bramkowe, wczoraj w polu karnym rywala oddaliśmy 11 strzałów (oni 3), to nie są staty zespołu bez pomysłu na fazę ofensywną. Wręcz przeciwnie. Szkoda tylko, że z tych 11, aż 6 było niecelnych... Dramat.
Nie uważam, aby skład był kompletną klapą, tak jako można to wyczytać wśród komentarzy lub teraz w gorących dyskusjach (choć jak najbardziej rozumiem ten punkt widzenia), jednak nie da się ukryć jakąś słabość ciążącą im w nogach oraz głowach. Niestety Bartomeu odszedł, ale jego obecność będzie w Barcelonie nadal odczuwana, oj jeszcze baardzo długo.