Trochę o niedocenianym napastniku, czyli Panu Giroud.

Francuzowi w zaistnieniu w poważnym futbolu pomógł świetny sezon 2009/10 w barwach Tours (druga liga francuska), dla którego strzelił 23 gole w 41 meczach we wszystkich rozgrywkach. Zaowocowało to transferem do ekipy Montpellier, znajdującej się w Ligue 1.
Olivier spędził tam dwa sezony, a kampania 2011/12 (drugi sezon w tym klubie) była dla niego naprawdę genialna i symboliczna. Francuz w tym sezonie strzelił 21 goli i zaliczył 9 asyst w 36 meczach w lidze francuskiej, zostając królem strzelców i zaprowadzając ekipę Montpellier do pierwszego i na ten moment jedynego, historycznego Mistrzostwa Francji.
Po fantastycznym sezonie we francuskiej ekipie, po napastnika zgłosił się Arsenal. Olivier spędził w tej ekipie 5,5 roku, strzelając łącznie 105 bramek i zaliczając 36 asyst w 254 meczach we wszystkich rozgrywkach. Wygrał też 6 pucharów. Trzykrotnie sięgnął po Puchar Anglii i - również trzykrotnie po Tarczę Wspólnoty.
W okienku zimowym 2017/18 przeniósł się do Chelsea. Tutaj już jego rola jest dosyć mocno ograniczona - głównie w lidze, w której tych statystyk nie ma imponujących (tylko 15 goli w 66 meczach), ale trzeba podkreślić, że Francuz mocno nadrabia te statystyki w europejskich pucharach. W sezonie 2018/19, Giroud strzelił 11 goli w 14 meczach Ligi Europy, zostając królem strzelców i pomagając ekipie The Blues w zdobyciu finalnie tego trofeum. Również sobie bardzo dobrze radzi w obecnej edycji Ligi Mistrzów, gdzie ma już 5 trafień w 4 meczach. Oprócz Ligi Europy, Francuz zdobył również w barwach Chelsea Puchar Anglii w sezonie 2017/18.
Grzechem byłoby nie zahaczyć o jego karierę reprezentacyjną. Giroud to obecnie drugi najlepszy strzelec w historii reprezentacji Francji z 44 golami na koncie (w 105 meczach). Wyprzedza go tylko Henry, który ma o 7 trafień więcej. Olivier 2,5 roku temu sięgnął ze swoją reprezentacją po Mistrzostwo Świata i co prawda, nie zdobył żadnego gola na tym turnieju, ale trener Francuzów - Didier Deschamps podkreśla, że bez napastnika Chelsea byłoby trudno o zdobycie tego trofeum.
W całej karierze strzelił 276 goli w 671 meczach.
Olivier to nie jest typ golleadora typu Kane czy Lewandowski i nie zapewni tych 30 goli co sezon we wszystkich rozgrywkach (chociaż jego statystyki strzeleckie nie należą do słabych). Jednak jest znany ze swojej etyki pracy na boisku i dużego wkładu w grę obronną. Świetnie gra w powietrzu, oraz tyłem do bramki. Ma imponujące warunki fizyczne (jest wysoki i silny). Pod kątem techniki czy wykończenia też nie można mu zbyt wiele zarzucić. Ma ten czynnik decydujący, który pozwala mu nie znikać w ważnych meczach, czy sezonach (wcześniej wspomniane Mistrzostwo Francji, czy spory wkład w puchary dla Arsenalu i Chelsea, oraz mimo wszystko w Mistrzostwo Świata).