Ale śmieszne, że przy takiej smutnej okazji, niektórzy dali się wciągnąć w najbardziej bezsensowną dyskusje, jaka jest, czyli "kto jest najlepszym piłkarzem w historii?".
Sama rozmowa fajna, można na niektóre rzeczy inaczej spojrzeć, dowiedzieć się czegoś. Tylko czasem przechodzi ona w niepotrzebną kłótnie. Pojawia się zbyt dużo emocji negatywnych, tak jakby ona miała jakiś sens i konkretny cel. Coś nieporządnego, ale zrozumiałego w dyskursie, gdzie ktoś może mieć racje, tak całkiem nienormalne właśnie w takich rozważaniach z cyklu "kto lepszy, najlepszy".
W nich nigdy nie dojdzie się do niepodważalnego stanowiska, gdyż jest to całkowicie subiektywne wrażenie. Nie ma kategorii pod którym można by to ostatecznie ustalić. Ktoś poda całość kariery, inny wskaże na jej szczyt, nieosiągalny wówczas dla nikogo. Dodatkowo jest kwestia umiejętności, bo tu każdy znajdzie coś dla siebie - drybling, strzał, podanie, skill defensywny itd. Sprawę gmatwa samo rozróżnienie wśród wspomnianych wyżej rzeczy, ponieważ jak ocenić czy "x" ma najlepszy drybling w historii albo czy poziom gry "y" rzeczywiście nikt inny już nie powtórzy? Nie da się, nawet wątpliwe jest to dla graczy tego samego pokolenia, a co dopiero dla piłkarzy z kilku epok.
Dlatego są to fajne bajania, lecz żeby robi z tego jakiś naprawdę serious biznes? Kij z tym, kto jest "najlepszym piłkarzem w historii". Dla mnie jest to najlepiej szydełkujący piłkarz, to dla mnie najważniejsza umiejętność, a słyszałem, że Pirlo jest w to całkiem niezły. Dlatego to on dla mnie jest the best ever never evrynajt.