Włodzimierz Lubański jeden z najlepszych polskich piłkarzy w historii. Myślę że gdyby nie kontuzja która praktycznie zahamowała jego karierę miałby liczby trudne do pobicia. Kontuzje Pan Włodzimierz złapał mając 26 lat w meczu z Anglią w eliminacjach do MŚ. Po tej kontuzji wrócił do kadry dopiero po 3 latach i rozegrał jeszcze tylko 13 meczów w których strzelił 4 bramki. W reprezentacji zadebiutował w wieku 16 lat i w swoim debiucie strzelił gola. Do momentu kontuzji czyli do wieku 26 lat Lubański był 7x Mistrzem Polski 6x zdobył Puchar Polski, grał w finale PZP, w ćwierćfinale Pucharu Europy oraz PZP. To wszystko osiągnął z Górnikiem Zabrze a do tego dołożył 4x króla strzelców ekstraklasy i 2x króla strzelców PZP. Miał też już na swoim koncie Mistrzostwo Olimpijskie. No i te statystyki reprezentacyjne są niesamowite do momentu kontuzji Lubański rozegrał 62 mecze i strzelił aż 44 gole. Można powiedzieć że wchodził dopiero w najlepszy okres dla piłkarza ale też trafiłby na najlepszy okres naszej reprezentacji. Trudno powiedzieć jakby to wszystko wyglądało ale Lubański był wtedy czołowym piłkarzem Europy i dla reprezentacji byłby na pewno wielkim wzmocnieniem. Nawet nie potrafię ogarnąć jaką skalę talentu miał Lubański biorąc pod uwagę że taki gówniarz zagrał w wieku 16 lat w kadrze. Zwłaszcza w czasach gdzie w szatni piłkarskiej było coś takiego jak fala i młody musiał naprawdę być kozakiem by starzy go zaakceptowali. A tutaj wchodzi tak młodziutki piłkarz i od razu łapie miejsce w drużynie.