@masq taki był zamysł autora ^^

@masq Być może dlatego, że byli oni wtedy jeszcze nie w pełni swojej mocy zaraz po przywołaniu przez Saurona.

@LightningStrike Ale nie teoretyzuj misiaczku, ja tu chcę konkretów. Tak to sam moge sobie pogdybać.

@masq Bo Aragorn jest Dunedainem oni się nie lękali upiorów a poza tym Czarnoksiężnik był pewny,że rana uśmierci niziołka i,że jego wola będzię podporządkowana Sauronowi niestety przeliczył się.
W moim odczuciu Czarnoksiężnik gdyby miał stoczyć bezpośredni pojedynek z Aragornem to jestem świecie przekonany,że przegrałby go.

Gandalf mimo,że jest Ainurem bał się Saurona a sam Czarnoksiężnik był nie mniej potężny dlatego Gandalf bał się ich obu.

@Hushovt Wyprowadź mnie z błędu - kiedy niby Gandalf przegrał z Czarnoksiężnikiem z Angmaru? Przecież spotkali się oko w oko podczas Bitwy pod Minas Tirith i żaden z nich nie wygrał, Gandalf oparł się potędze Czarnoksiężnika.

@Hawajczyk Jeśli mowa o filmie to przegrał bo Czarnoksiężnik zniszczył jego kostur i w sumie by go zabił pewnie gdyby nie odsiecz Rohanu ale ta scena to wersja reżyserka. Natomiast w książce na wichrowym czubie Gandalf stoczył walkę z Nazgulami lecz musiał uciekać bo Nazgule byli liczniejsi :)

@Hushovt Oczywiście miałem na myśli książkę - film to mniej lub więcej pewna wizja reżysera. Muszę sobie chyba odświeżyć Władcę, bo w sumie czytałem już ładnych parę lat do tyłu :)

@Hawajczyk A i jeśli mnie pamieć nie myli w książce gdy Czarnoksiężnik wjeżdżał do Minas Tirith ale do starcia nie doszło bo przybyły posiłki z Rohanu.

@Hushovt
Znalazłem taki fragment:
[Pippin] ran on..., down towards the outer city. Men flying back from the burning passed him, and some seeing his livery turned and shouted, but he paid no heed. At last he was through the Second Gate, beyond which great fires leaped up between the walls. Yet it seemed strangely silent. No noise or shouts of battle or din of arms could be heard. Then suddenly there was a dreadful cry and a great shock, and a deep echoing boom. Forcing himself on against a gust of fear and horror that shook him almost to his knees, Pippin turned a corner opening on the wide place behind the City Gate. He stopped dead. He had found Gandalf; but he shrank back, cowering into a shadow. ...

In rode the Lord of the Nazgûl, under the archway that no enemy ever yet had passed, and all fled before his face.

All save one. There waiting, silent and still in the space before the Gate, sat Gandalf upon Shadowfax: Shadowfax who alone among the free horses of the earth endured the terror, unmoving, steadfast as a graven image in Rath Dínen.

'You cannot enter here,' said Gandalf, and the huge shadow halted. 'Go back to the abyss prepared for you! Go back! Fall into the nothingness that awaits you and your Master. Go!'

The Black Rider flung back his hood, and behold! he had a kingly crown; and yet upon no head visible was it set. The red fires shone between it and the mantled shoulders vast and dark. From a mouth unseen there came a deadly laughter.

'Old fool!' he said. 'Old fool! This is my hour. Do you not know Death when you see it? Die now and curse in vain!' And with that he lifted high his sword and flames ran down the blade.

Gandalf did not move. And in that very moment, away behind in some courtyard of the City, a cock crowed. Shrill and clear he crowed, recking nothing of wizardry or war, welcoming only the morning that in the sky far above the shadows of death was coming with the dawn.

And as if in answer there came from far away another note. Horns, horns, horns. In dark Mindolluin's sides they dimly echoed. Great horns of the North wildly blowing. Rohan had come at last.

But it was no orc-chieftain or brigand that led the assault upon Gondor. The darkness was breaking too soon, before the date that his Master had set for it: fortune had betrayed him for the moment, and the world had turned against him; victory was slipping from his grasp even as he stretched out his hand to seize it. But his arm was long. He was still in command, wielding great powers. King, Ringwraith, Lord of the Nazgûl, he had many weapons. He left the Gate and vanished.