Arthur już wchodził w buty Xaviego, już witał się z gąską...

Gra niesamowicie zachowawczo. Co z tego, że ma piłkę przyklejoną do buta, że robi kółeczka, że potrafi się świetnie zastawić i ciężko mu odebrać gałę, skoro gdy pojawia się możliwość do ofensywnego zagrania, on woli spasować. Naprawdę pod tym względem nie różni się niczym od Rakiticia. Liczyłem na jego wejścia z piłką środkiem boiska, dryblingiem tworzenia przewagi, uwalniania się na wolne pole, czasami prostopadłych podań. Aktualnie, owszem, reguluje tempo, ale z zaciągniętym hamulcem. Brazylijczyk musi się otworzyć, posiada do tego predyspozycje, a przez większość meczów jakby się bał podejmować ryzyka, brać na siebie odpowiedzialność. W taki sposób nie zostaje się bardzo dobrym pomocnikiem, kreatorem. Spory minus i bardzo dużo elementów do poprawy.