Dziś mijają 33 lata od katastrofy w Czarnobylu.

"26 kwietnia 1986 roku. Godzina 1:23.

Dwie, szybko następujące po sobie eksplozje niszczą IV energoblok Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej im. Włodzimierza Lenina. Słychać wycie syren: strażacy gaszą liczne pożary nie wiedząc jeszcze, że staną się pierwszymi ofiarami. Dochodzi do emisji substancji promieniotwórczych do atmosfery, które kilka dni później znajdą się nad połową Europy, w tym nad Polską. Dokładnie 33 lata temu słowo Czarnobyl staje się synonimem największej awarii jądrowej w dziejach.

Jednakże mieszkańcy oddalonej o zaledwie 3 kilometry Prypeci - miasta energetyków - śpią spokojnie w nieświadomości tego, co się właśnie stało. Moment wybuchu widzą tylko nieliczni: głównie ci, którzy akurat nie mogli zasnąć oraz rybacy na pobliskim zalewie. Kiedy obudzą się rankiem - ich miasto nie będzie już takie, jak zawsze. Na niebie krążą śmigłowce, po ulicach jeżdżą transportery opancerzone, a milicja wyposażona w maski przeciwpyłowe nie udziela informacji o powodach takiego stanu rzeczy. Tymczasem w promieniu 30-kilometrów od elektrowni tworzona jest właśnie prowizoryczna strefa z której można wyjechać, ale nie można wjechać.

Bezpośredniemu skażeniu uległ obszar o powierzchni od 125 000 do 146 000 km² na pograniczu Ukrainy, Białorusi i Rosji. Ewakuowano z niego około 145 tysięcy ludzi, w tym 50 tysięcy z miasta Prypeć. Objawy choroby popromiennej pojawiły się u 134 osób, a 28 z nich zmarło. W wyniku samej eksplozji zginęła jedna osoba: Walery Chodemczuk, którego ciało prawdopodobnie wciąż spoczywa w silnie skażonych radioaktywnie ruinach IV energobloku, przykrytego dwoma sarkofagami.

Przez pierwsze lata prowadzono bardzo intensywne prace nad oczyszczeniem Prypeci i skażonego terenu, który nazwano Czarnobylską Strefą Zamkniętą. Zaangażowano do tego setki tysięcy ludzi, których nazwano likwidatorami. Niestety, miasta nie udało się oczyścić i do dziś stoi opuszczone, będąc symbolem tragedii sprzed trzech dekad. Nigdy już nie zostanie ponownie zasiedlone, choć udowodniliśmy, że mogłoby wciąż działać..."

Kiedyś bardzo chętnie się tam udam. Chętnie zobaczyłbym Prypeć, całą Strefę Wykluczenia, pochodziłbym bo opuszczonych budynkach etc.